Οδός Πανός τεύχος 201 ―κυκλοφορεί

Κυκλοφόρησε το νέο τεύχος 201 του περιοδικού Οδός Πανός εργοτάξιο εξαιρετικών αισθημάτων έτος 43o, τχ. 201, Απρίλιος-Ιούνιος 2024.

Αφιέρωμα στη Βιρτζίνια Γουλφ

ΠEPIEXOMENA
Aφιέρωμα στην
Βιρτζίνια Γουλφ
Επιμέλεια: Εύα Στάμου
3 Εύα Στάμου: Η κοινωνική τάξη στο έργο της Βιρτζίνιας Γουλφ
9 Ελένη Γκίκα: Βιρτζίνια Γουλφ: Ιδιοφυής και μόνη
15 Ανθούλα Δανιήλ: Βιρτζίνια Γουλφ… σταυροδρόμια ερήμην
22 Αργυρώ Μαντόγλου: Βιρτζίνια Γουλφ, η αρθρογράφος
28 Ιφιγένεια Σιαφάκα: Τα κύματα: Η συμβολική της αστάθειας και της ρευστότητας της ύπαρξης
35 Δημήτρης Καραμβάλης: Τα διηγήματα της Βιρτζίνια Γουλφ Συνεχίστε την ανάγνωση του «Οδός Πανός τεύχος 201 ―κυκλοφορεί»

Δημήτρης Βαρβαρήγος, Ιδανικό αόριστο ―από τον Γρηγόρη Τεχλεμετζή

Δημήτρης Βαρβαρήγος, Ιδανικό αόριστο, εκδόσεις 24 γράμματα 2023

«Μνήμη-έρωτας-σιωπή»

Έμπειρος πεζογράφος ο Δημήτρης Βαρβαρήγος, μας καταθέτει μια ποιητική συλλογή στην οποία κατά ιδιότυπο τρόπο ισορροπούν παρελθόν και παρόν.  

Θέματά του, ο έρωτας, η μνήμη, ο βασανιστικός χρόνος και αυτά που έγιναν και δεν αλλάζουν, αλλά ούτε μπορούν να επανέλθουν («ανώφελη αναγγελία/ περασμένων συμβάντων», «Άλλη εποχή…», σ.12), («με λόγια επάνω σε χάρτινο τραπεζομάντηλο/ γράφτηκαν υποσχέσεις/ […]/ μέχρι να φτάσει κοντά του», «Χρέος ανυπεράσπιστο…», σ.11). 

Άσβηστος είναι ο έρωτας, συγκλονιστικός, μαγευτικός, αλλά και αβέβαιος και εύθραυστος, μέσα στην ιδανική αοριστία του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Βαρβαρήγος, Ιδανικό αόριστο ―από τον Γρηγόρη Τεχλεμετζή»

Ασημίνα Λαμπράκου, Hǎikǒu 俳句

Katsushika Hokusai, The British Museum

Ι. 

τ η ς   φ ύ σ η ς
Ou-Li-Po

1.  πάνω στη βρύση
με σκουριασμένο λαιμό
ο ήλιος γέρνει

1(β) με σκουριασμένο λαιμό στη βρύση
—–πάνω ο ήλιος γέρνει

2.  κόκκινες ντάλιες στα κρύα τζάμια
πορτοκαλιές φυτεύουν

3.  μια πεταλούδα
σβήνει αυτό που γράφω
με το φτερό της Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Hǎikǒu 俳句»

Νίκος Ι. Τζώρτζης, Προς ποιητάς

I

ΠΡΟΣ ΠΟΙΗΤΑΣ

Πώς να κάνεις ποίημα
ένα διαπύημα·

θέλεις, μα δεν μπορείς να μπεις στο θέμα,
δεν βρίσκεις λέξεις από πύον, πύον κι αίμα.

Πώς να κάνεις ποίημα
ένα, δες, εμπύημα·

αν σπάσει, όπως το γράφεις στην οθόνη, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Ι. Τζώρτζης, Προς ποιητάς»

The Athens Review of Books τεύχος 157 ―κυκλοφορεί

Περιεχόμενα τεύχους 157, Ιανουάριος 2024

Πέτρος Μαρτινίδης, Μια εξαιρετική καρικατούρα των Νετανιάχου

Σούζι Λίνφιλντ (Susie Linfield), H επιστροφή της προοδευτικής βαρβαρότητας

Μιμή Βασιλάκη, Ναζιστική ιδεολογία και Αραβικός κόσμος

Τζέφρι Χερφ (Jeffrey Herf), 1967. Η Παγκόσμια Αριστερά και ο Πόλεμος των Έξι Ημερών

Τζέφρι Χερφ (Jeffrey Herf), Ισλαμισμός και Τρομοκρατία. Η πλάνη της δημοσιογραφίας Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Athens Review of Books τεύχος 157 ―κυκλοφορεί»

Λεωνίδας Καζάσης, τέσσερα ποιήματα

Ευξείνως

Η φύση απλόχερα σου δόθηκε
κι η μορφή σου, θάλασσα που λικνίζεται.
που, παθιασμένα χορεύει,
πραϋνοντας τα μπαχάρια τα εσώτερα που τα μάτια σου γέμουν.
Μείνε εκεί! Το πένθος να φοβάται,
η θλίψη να σε ερωτεύεται,
κυοφορώντας όλβο!

*

Εκδοχή

Σύννεφα, οιωνούς εγείρουν,
όταν ο ήλιος αποκαρώνει Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λεωνίδας Καζάσης, τέσσερα ποιήματα»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Τζίνα, να μία σωστική φωτοβολίδα

Έργο με καταρρεύσεις
 και με συντριβές

κηνικό τραπεζαρίας με ένα σωρό εδέσματα, πιατέλες, καράφες παραγεμισμένες με κρασί. Οι καρέκλες βρίσκονται σε απόλυτη στοίχιση και έχουν πλεγμένα ξύλινα ρόδα στις πλάτες τους. Στην μια πλευρά του τραπεζιού βρίσκονται όλα τα κάδρα των προγόνων. Φέρουν στο ύψος των ματιών τους μια κατάμαυρη λωρίδα χρώμα, σαν κάποιος που ‘χει σφραγίσει το βλέμμα τους για πάντα. Στον άλλον τοίχο κεφαλές θηραμάτων βαλσαμωμένες, τίγρεις, αρσενικά λιοντάρια, βίσονες και θηρία ασυνήθιστα που μόνον κάποιος θαρραλέος θα μπορούσε να κυνηγήσει. Πάνω από το τραπέζι φέγγει ένας πολυέλαιος, ενώ στο ταβάνι μπορεί να δει κανείς ζωγραφισμένη σε κακή αντιγραφή μάλλον , δίχως προοπτική, την Ανάληψη της Μαρίας του Κορέτζιο. Μάλλον ετούτη η Μαρία δεν θα φτάσει πουθενά.)  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Τζίνα, να μία σωστική φωτοβολίδα»

Αλέξανδρος Αδαμόπουλος, Οι ‘Πύρινες Γλώσσες’ του Γιάννη Χρήστου στη Βαρσοβία και ο Κριστώφ Πεντερέτσκι

Ad MemoriamΓιάννης Χρήστου (8 Ιανουαρίου 1926 — 8 Ιανουαρίου 1970)

Αρχείο Αλέξανδρου Αδαμόπουλου

Στις 24 Σεπτεμβρίου 1991, στο 34ο Φεστιβάλ Σύγχρονης Μουσικής στη Βαρσοβία,  με την πολύτιμη βοήθεια τότε τού μουσικολόγου Απόστολου Κώστιου οργανώσαμε και παίχτηκε το  ορατόριο του Γιάννη Χρήστου οι ‘Πύρινες γλώσσες’, με την Ορχήστρα τής Σιλεσίας, σολίστες τη Μαρκέλλα Χατζιάννο τον Σπύρο Σακκά και τον Βαγγέλη Χατζησίμο, υπό τη διεύθυνση του Πολωνού μαέστρου Jerzy Svoboda. Με είχαν καλέσει, ήμουν παρών και ξέρω από πρώτο χέρι τι εξαιρετικήν εντύπωση άφησε στο κοινό το έργο αυτό. Έδωσε τον τόνο και ο πολύς Κριστώφ Πεντερέτσκι, ο οποίος όχι μόνον ήρθε εκείνο το βράδυ στη συναυλία, και μάλιστα κάθισε ακριβώς δίπλα μου, μα στο τέλος σηκώθηκε απ’ τη θέση του και χειροκροτούσε ενθουσιασμένος. Δεν υπερβάλλω καθόλου· απλώς κυριολεκτώ: Οι ευγενείς Πολωνοί -που μού έκανε εξαιρετικά θετική εντύπωση πόσο πολύ σέβονται τους δημιουργούς και ό,τι έχει σχέση με θέματα πνευματικής ιδιοκτησίας- θεωρώντας με κατά κάποιο τρόπο ως εκπρόσωπο τού συνθέτη, μ’ έβαλαν να καθίσω στην τιμητική θέση· εκεί δηλαδή όπου θα καθόταν ο ίδιος ο δημιουργός αν ζούσε.  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλέξανδρος Αδαμόπουλος, Οι ‘Πύρινες Γλώσσες’ του Γιάννη Χρήστου στη Βαρσοβία και ο Κριστώφ Πεντερέτσκι»