Ο Λαέρτης είν’ ένας κοσμοκαλόγερος πού ’χει ξεπεράσει το μεσοστράτι τής ζωής προ πολλού. Έτσι τον αποκαλούν όσοι τον γνωρίζουν καλά, κι αυτοί που τον γνωρίζουν καλά, δηλαδή όσοι τον συναναστρέφονται χρόνια κι εκ των πραγμάτων έχουν καταλάβει, ως ένα βαθμό, την ιδιοσυγκρασία του, είναι λιγότεροι στον αριθμό απ’ τα δάχτυλα τού ενός χεριού.

Ο χαραχτηρισμός τούτος, βέβαια, δεν προκύπτει απ’ την αποστροφή του για τις εγκόσμιες απολαύσεις –αντίθετα, θα έδινε τα πάντα για να μην τις στερηθεί ούτε στιγμή–, ούτ’ απ’ την ευλαβική του προσήλωση στις πρακτικές και στις συνήθειες κάποιας θρησκευτικής παράδοσης, ή απ’ την δουλική προσκόλλησή του σε κάποια μεταφυσική αρχή –ο Λαέρτης δεν πιστεύει σε τέτοια–· προκύπτει απ’ τον τελείως μοναχικό βίο που διάγει μέσα στον κόσμο και τη ζωή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Κ. Χατούπης, Ένα εικοσιτετράωρο από τη ζωή τού Λαέρτη»

ΣΤΑΦΥΛΗ / ΜΕΘΗ ΣΤΟΝ ΛΟΓΟ ΤΗ ΣΚΗΝΗ ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ / ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2022 ―Εκδόσεις Κουκκίδα

Στο τρίτο τεύχος της η Σταφυλή αφιερώνει σελίδες στον ποιητή Γιώργη Παυλόπουλο και στον πεζογράφο Παναγιώτη Χατζημωυσιάδη. Όπως πάντα φιλοξενείται σύγχρονος ποιητικός και πεζός λόγος, δοκιμιακή, κριτική σκέψη, γόνιμος διάλογος με δημιουργούς μέσα από συνεντεύξεις, μεταφράσεις επιλεγμένων κειμένων από την παγκόσμια λογοτεχνία, και τέλος σ’ αυτό το τεύχος η συνεργασία τεσσάρων εικαστικών καλλιτεχνών. Κατά τον Μαγιακόφσκι η Τέχνη δεν ήταν καθρέφτης για να δούμε μέσα του την αποτύπωση του κόσμου αλλά ένα σφυρί για να του δώσουμε σχήμα. Ευθύνη μεγάλη, χρέος αλλιώς των δημιουργών, που μεγεθύνεται μέσα σε δύσκολες καταστάσεις, όπως οι σημερινές. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Περιοδικό Σταφυλή, τεύχος 3 ―κυκλοφορεί»

Πάρε ολονών τις γνώμες αλλά στο τέλος να ακολουθήσεις τη δική σου γνώμη,λένε στα χωριά.
Ουδέ ποτ’ ήν , ουδ’ έσται επεί νύν έστιν ομού πάν, έν,συνεχές
ΠΑΡΜΕΝΙΔΗΣ

Δεν μπορείς να πείς ήταν,ούτε θά είναι γιατί τώρα είναι μαζί όλο , ένα ,συνεχές-  

Νιώσε την πανσέληνο στα χείλη σου,λέει ο Γ.Σαραντάρης.

Χρειάζεται να είσαι επιφυλακτικός σε κάποια ζητήματα ,όπως για παράδειγμα  στην  υπό στενή έννοια πολιτική ,ήτοι και ακτιβισμό ,που  είναι πλήρως αντιπνευματικό γεγονός,  όποιος δίνεται στη δράση έχει αλλεργία στα ζητήματα παιδείας καλλιέργειας.

Η πολιτική είναι καλά να την κρατάς σε απόσταση,να ξέρεις τα ζητήματα το χειρισμό τους, μαθαίνεις πολλά γι αυτήν  και μέσα από το μυθιστόρημα,αλλά των κορυφαίων.Ο Μουζίλ έλεγε ότι είναι πιο εύκολο να κυβερνήσεις μιά χώρα από το να γράψεις ένα Μυθιστόρημα Σε αυτή τη φράση του μπορείς να αναγνωρίσεις τον άνδρα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έκτωρ Πανταζής, Σε προφορικό ρυθμό»

Quino (ARG)

[…Όλοι πανηγυρίζουν στο Μπουένος Άιρες. Μονάχα η Μαφάλντα παραμένει στην θέση της καρφωμένη. Μάλλον είναι θυμωμένη.

 Τι έχεις Μαφάλντα;

 Ξεφυσάει και από την ζωγραφισμένη της τούφα πετούν ένα δυο δεμάτια.

 Ξέρεις, μου χαλάσανε το παιχνίδι εκείνοι εκεί οι τύποι.

 Έκανα πως καταλαβαίνω. Μα η Μαφάλντα συνέχισε.

 Περνώ τις μέρες μου μες στις λεζάντες. Ακούω ραδιόφωνο και αγαπώ τα πρωινά. Με ενοχλεί η αδικία στον κόσμο. Ας πούμε, κάποιοι να λερώνουν το παιχνίδι. Η εθνική μας ομάδα είναι αχτύπητη αυτήν την εποχή, μπορεί να τα καταφέρει. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Mafalda, una bella»

Περιεχόμενα τεύχους 145, Δεκέμβριος 2022

Αλεξάνδρα Χαλκιά, Ένα ελληνικό μοντέλο αστυνόμευσης: Κράτος και κοινωνία στον Μεσοπόλεμο

Νικόλαος Κονομής, Ίδε ο «βαθύς ελληνιστής» της Ακαδημίας Αθηνών

Πέτρος Μαρτινίδης, Ευσεβείς βανδαλισμοί

Παύλος Καλλιγάς, Ο Πλάτων εναντίον του Σωκράτη;

Σπύρος Ι. Ράγκος, Ζητήματα πλατωνικής μεταφυσικής στη σκέψη του Αλέξανδρου Νεχαμά

Σταύρος Β. Θωμαδάκης, Απαξία της αξιοκρατίας και ανταρσία κατά της δημοκρατίας Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Athens Review of Books τεύχος 145 ―κυκλοφορεί»