Μαριάνθη Τεντζεράκη, Ο Σακάτης ―κυκλοφορεί [απόσπασμα]

17/07/2022

Μαριάνθη Τεντζεράκη, Ο Σακάτης ―ΑΩ εκδόσεις

Ο Σακάτης διηγείται την ιστορία του Άλκη από τη μέρα της γέννησής του έως το τέλος του. Ο Άλκης γεννιέται αγόρι, γίνεται άντρας και του αρέσουν οι άντρες. Όπως του αρέσουν τα φορέματα και τα κόκκινα κραγιόν. Αγωνίζεται να ζήσει ελεύθερος σε έναν κόσμο που πεισματικά του το αρνείται και τον τιμωρεί γι’ αυτό που είναι.

Ο Άλκης έχει μεγάλα χείλη. Είναι τόσο μεγάλα, που δημιουργούν τεράστια αντίθεση με το υπόλοιπο πρόσωπο. Έχει για παράδειγμα μικρά μάτια, που, μετά από τόσο πόνο και να μην το ήθελε, τον κάνουν να δείχνει θλιμμένος. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαριάνθη Τεντζεράκη, Ο Σακάτης ―κυκλοφορεί [απόσπασμα]»

Κωνσταντίνος Κ. Χατούπης, Πάνω στὸν βράχο

15/07/2022

Ἄμε καὶ δέξου στὸ γιαλὸ τοῦ δυνατοῦ τὴν κλάψα
Διονύσιος Σολωμὸς

Γεννήθηκα στὸ Soudpool, μέσα σὲ ναυτικὴ οἰκογένεια. Τὸ ἐπαγγελματικό μου πεπρωμένο ἦταν ἤδη προδιαγεγραμμένο ἀπ’ τοὺς δικούς μου κι ἰδιαίτερα ἀπ’ τὴν μητέρα μου τῆς ὁποίας ὁ πατέρας ἦταν ξακουστὸς ναύαρχος ποὺ πρωτοστάτησε σ’ ἐκείνη τὴν καθοριστικὴ γιὰ τὴν ἐξέλιξη τοῦ ἀγώνα ἐναντίων τῶν μόνιμων ἐχθρῶν τοῦ τόπου μας ναυμαχία. Ἕνας ἀγώνας ποὺ ἀκόμα καὶ σήμερα ὅλοι πιστεύουν, ἐσφαλμένα βέβαια, ὅτι ὁδήγησε στὴν ἀπελευθέρωσή μας ἀπ’ τὸν ξένο ζυγό. Ἀπ’ τὴν μεριὰ τοῦ πατέρα μου ὅλο τὸ σόι ἦταν ναυτικοί, ὄχι βέβαια μὲ τὴν αἴγλη καὶ τὸ κύρος τοῦ παπποῦ μου, ἀλλὰ πάντως ἄνθρωποι τῆς θάλασσας ποὺ τὸ μεγαλύτερο μέρος τῆς ζωῆς τους διέτρεχαν τὰ πελάγη καὶ τοὺς ἀνεξάντλητους ὠκεανούς. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Κ. Χατούπης, Πάνω στὸν βράχο»

Νίκος Ι. Τζώρτζης, Κάθαρση

13/07/2022

Ληγμένες αγάπες,

περίσσευμα στοργής,
λυγμοί χωρίς αντίκρισμα·
άνανθοι πόθοι κι όσο μίσος
δεν απεκκρίθηκε – όλα
στη χοάνη του μετατροπέα.

Προσφάτως υποψίες,
οικόσιτα όνειρα
(τα άγρια εν ελλείψει)·
χαρές βαλσαμωμένες Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Ι. Τζώρτζης, Κάθαρση»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Σκοτώνουν τα γκαρσόνια όταν γερνά το καλοκαίρι

12/07/2022

Σκηνή με εφήμερους συσχετισμούς και την μελαγχολία που ώρες ώρες μας δικάζει
κάτω από τον ήλιο του θερισμού

[Δειλινό σε μαγευτική αμμουδιά. Το πλήθος που κάποτε συνέρρεε τώρα έχει πια  σκορπίσει, άγνωστο σε ποιες κατευθύνσεις, σε ποιους προορισμούς. Ένα ολομόναχο μαγαζί με αναμμένους φωτισμούς, πολύχρωμα λαμπιόνια και μεταλλικά τραπεζάκια παλιώνει εμπρός στο κύμα. Ένας νεαρός, ντυμένος με την χαρακτηριστική αμφίεση του σερβιτόρου αγναντεύει τον θαλασσινό ορίζοντα. Όλα μοιάζουν μπακιρένια, φωτισμένα με εκείνη την μελαγχολική αίσθηση που αφήνουν τα καλοκαίρια σαν ξεφτίζουν. Πάνω στα τραπέζια αφημένα τα ποτήρια, οι αδειανές μποτίλιες του κρασιού, τα σημάδια από τα παγωμένα ποτήρια που κάποτε ξεδίψασαν, ποιος ξέρει πόσους καταγοητευμένους ταξιδιώτες. Ο νεαρός μιλά δίχως να στρέψει το πρόσωπό του.]

ΝΕΟΣ: Το καλοκαίρι πάντα τελειώνει δίχως φασαρία, δίχως προειδοποίηση. Μεμιάς, το ξεπλένουν οι πρώτες βροχές του φθινοπώρου, γρήγορα σβήνουν τα ίχνη του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Σκοτώνουν τα γκαρσόνια όταν γερνά το καλοκαίρι»

The Athens Review of Books τεύχος Ιουλίου 2022 —κυκλοφορεί

10/07/2022

Περιεχόμενα τεύχους 141, Ιούλιος-Αύγουστος 2022

Ροΐδης-Εκκλησία: άγνωστα ντοκουμέντα από το 1866 έως το 1940.

Για πρώτη φορά, από το 1866, βλέπουν το φως της δημοσιότητας τα Πρακτικά της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος σχετικά με την «Πάπισσα Ιωάννα» του Εμμανουήλ Ροΐδη, καθώς και εκθέσεις, εγκύκλιοι και άλλα σχετικά έγγραφα. Η καταδίωξη του έργου του Ροΐδη, όπως προκύπτει από τα άγνωστα Πρακτικά της Ιεράς Συνόδου που δημοσιεύουμε και την αλληλογραφία της Εκκλησίας με την κυβέρνηση Μεταξά, συνεχίστηκε έως τις 24 Οκτωβρίου 1940, τέσσερις ημέρες πριν από την κήρυξη του πολέμου!

Αναλυτικά τα περιεχόμενα του τεύχους:

Χάρης Βλαβιανός, Δυο πλατωνικοί διάλογοι

«Ωδή σε μια ελληνική υδρία» και Love at First Call

Παναγιώτης Δασκαλόπουλος, Ο Μποστ συναντάει τον Καβάφη μέσω Τσιφόρου

Πέτρος Μαρτινίδης, Τζον Ράσκιν – Διυλίζοντας την «γοτθικότητα» Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Athens Review of Books τεύχος Ιουλίου 2022 —κυκλοφορεί»

Φραντς Κάφκα, Μπροστά στο νόμο

06/07/2022

Mπροστά στο νόμο στέκει ένας θυρωρός, σ’ αυτό το θυρωρό έρχεται ένας χωρικός και ζητά να μπει μέσα. Μα ο θυρωρός λέει πως δεν μπορεί να τον αφήσει τώρα να μπει. Ο άνθρωπος συλλογιέται και ύστερα ρωτά μήπως θα μπορούσε να μπει αργότερα. «Ίσως», λέει ο θυρωρός, «τώρα όμως όχι». Η πόρτα είναι ανοιχτή όπως πάντα και καθώς παραμερίζει ο θυρωρός, σκύβει ο άνθρωπος, για να κοιτάξει μέσα από την πόρτα. Μόλις το αντιλήφθηκε αυτό ο θυρωρός, γελά και λέει: «Αν το τραβά η όρεξή σου, δοκίμασε να μπεις, μ’ όλο που σου το απαγόρεψα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Φραντς Κάφκα, Μπροστά στο νόμο»

Λουκάς Λιάκος, Έρμαιο ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

04/07/2022

Από τις εκδόσεις Κουκκίδα

 

Υπήρχα για ένα πρωί παρατεταμένης δροσιάς
Όταν το γρασίδι δεν ήταν τόσο ξερό στη σκιά
Και τα λουλούδια ήταν φορτωμένα
Με μικρές τελείες και παύλες νερού
Σε κάθε κίνηση του αέρα κρέμεται παντού το νερό
Σαν μικρό ασημένιο φρούτο
Σαν νήμα αράχνης υφαίνεται λεπτό το νερό
Έχει μακριά πόδια κι ανοίγει το βήμα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λουκάς Λιάκος, Έρμαιο ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Χόρχε Λουίς Μπόρχες, Ο άλλος

02/07/2022

Το περιστατικό συνέβη όταν ήμουνα στο Καίμπριτζ, το Φεβρουάριο του 1969. Εκείνη την εποχή δεν έκανα καμιά απόπειρα να το καταγράψω, γιατί, καθώς φοβόμουνα για το μυαλό μου, είχα την πρόθεση να το ξεχάσω. Τώρα, που έχουν περάσει μερικά χρόνια από τότε, αισθάνομαι πως αν το εμπιστευθώ στο χαρτί οι άλλοι θα το διαβάσουν σαν ένα διήγημα, κι ελπίζω ότι κάποια μέρα θα γίνει διήγημα και για μένα τον ίδιο. Ξέρω πως ήταν τρομερή εμπειρία — κι η ανάμνησή της ήταν ακόμα πιο τρομερή, στις άγρυπνες νύχτες που ακολούθησαν — αλλ’ αυτό δε σημαίνει πως η αφήγηση του περιστατικού θα συγκινήσει, κατ’ ανάγκην, και κάποιον άλλο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χόρχε Λουίς Μπόρχες, Ο άλλος»