Ληγμένες αγάπες,
περίσσευμα στοργής,
λυγμοί χωρίς αντίκρισμα·
άνανθοι πόθοι κι όσο μίσος
δεν απεκκρίθηκε – όλα
στη χοάνη του μετατροπέα.
Προσφάτως υποψίες,
οικόσιτα όνειρα
(τα άγρια εν ελλείψει)·
χαρές βαλσαμωμένες Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Ι. Τζώρτζης, Κάθαρση»
Σκηνή με εφήμερους συσχετισμούς και την μελαγχολία που ώρες ώρες μας δικάζει
κάτω από τον ήλιο του θερισμού
[Δειλινό σε μαγευτική αμμουδιά. Το πλήθος που κάποτε συνέρρεε τώρα έχει πια σκορπίσει, άγνωστο σε ποιες κατευθύνσεις, σε ποιους προορισμούς. Ένα ολομόναχο μαγαζί με αναμμένους φωτισμούς, πολύχρωμα λαμπιόνια και μεταλλικά τραπεζάκια παλιώνει εμπρός στο κύμα. Ένας νεαρός, ντυμένος με την χαρακτηριστική αμφίεση του σερβιτόρου αγναντεύει τον θαλασσινό ορίζοντα. Όλα μοιάζουν μπακιρένια, φωτισμένα με εκείνη την μελαγχολική αίσθηση που αφήνουν τα καλοκαίρια σαν ξεφτίζουν. Πάνω στα τραπέζια αφημένα τα ποτήρια, οι αδειανές μποτίλιες του κρασιού, τα σημάδια από τα παγωμένα ποτήρια που κάποτε ξεδίψασαν, ποιος ξέρει πόσους καταγοητευμένους ταξιδιώτες. Ο νεαρός μιλά δίχως να στρέψει το πρόσωπό του.]
ΝΕΟΣ: Το καλοκαίρι πάντα τελειώνει δίχως φασαρία, δίχως προειδοποίηση. Μεμιάς, το ξεπλένουν οι πρώτες βροχές του φθινοπώρου, γρήγορα σβήνουν τα ίχνη του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Σκοτώνουν τα γκαρσόνια όταν γερνά το καλοκαίρι»
Ροΐδης-Εκκλησία: άγνωστα ντοκουμέντα από το 1866 έως το 1940.
Για πρώτη φορά, από το 1866, βλέπουν το φως της δημοσιότητας τα Πρακτικά της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος σχετικά με την «Πάπισσα Ιωάννα» του Εμμανουήλ Ροΐδη, καθώς και εκθέσεις, εγκύκλιοι και άλλα σχετικά έγγραφα. Η καταδίωξη του έργου του Ροΐδη, όπως προκύπτει από τα άγνωστα Πρακτικά της Ιεράς Συνόδου που δημοσιεύουμε και την αλληλογραφία της Εκκλησίας με την κυβέρνηση Μεταξά, συνεχίστηκε έως τις 24 Οκτωβρίου 1940, τέσσερις ημέρες πριν από την κήρυξη του πολέμου!
Αναλυτικά τα περιεχόμενα του τεύχους:
Χάρης Βλαβιανός, Δυο πλατωνικοί διάλογοι
«Ωδή σε μια ελληνική υδρία» και Love at First Call
Παναγιώτης Δασκαλόπουλος, Ο Μποστ συναντάει τον Καβάφη μέσω Τσιφόρου
Πέτρος Μαρτινίδης, Τζον Ράσκιν – Διυλίζοντας την «γοτθικότητα» Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Athens Review of Books τεύχος Ιουλίου 2022 —κυκλοφορεί»
Mπροστά στο νόμο στέκει ένας θυρωρός, σ’ αυτό το θυρωρό έρχεται ένας χωρικός και ζητά να μπει μέσα. Μα ο θυρωρός λέει πως δεν μπορεί να τον αφήσει τώρα να μπει. Ο άνθρωπος συλλογιέται και ύστερα ρωτά μήπως θα μπορούσε να μπει αργότερα. «Ίσως», λέει ο θυρωρός, «τώρα όμως όχι». Η πόρτα είναι ανοιχτή όπως πάντα και καθώς παραμερίζει ο θυρωρός, σκύβει ο άνθρωπος, για να κοιτάξει μέσα από την πόρτα. Μόλις το αντιλήφθηκε αυτό ο θυρωρός, γελά και λέει: «Αν το τραβά η όρεξή σου, δοκίμασε να μπεις, μ’ όλο που σου το απαγόρεψα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Φραντς Κάφκα, Μπροστά στο νόμο»
Από τις εκδόσεις Κουκκίδα
Υπήρχα για ένα πρωί παρατεταμένης δροσιάς
Όταν το γρασίδι δεν ήταν τόσο ξερό στη σκιά
Και τα λουλούδια ήταν φορτωμένα
Με μικρές τελείες και παύλες νερού
Σε κάθε κίνηση του αέρα κρέμεται παντού το νερό
Σαν μικρό ασημένιο φρούτο
Σαν νήμα αράχνης υφαίνεται λεπτό το νερό
Έχει μακριά πόδια κι ανοίγει το βήμα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λουκάς Λιάκος, Έρμαιο ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»
Το περιστατικό συνέβη όταν ήμουνα στο Καίμπριτζ, το Φεβρουάριο του 1969. Εκείνη την εποχή δεν έκανα καμιά απόπειρα να το καταγράψω, γιατί, καθώς φοβόμουνα για το μυαλό μου, είχα την πρόθεση να το ξεχάσω. Τώρα, που έχουν περάσει μερικά χρόνια από τότε, αισθάνομαι πως αν το εμπιστευθώ στο χαρτί οι άλλοι θα το διαβάσουν σαν ένα διήγημα, κι ελπίζω ότι κάποια μέρα θα γίνει διήγημα και για μένα τον ίδιο. Ξέρω πως ήταν τρομερή εμπειρία — κι η ανάμνησή της ήταν ακόμα πιο τρομερή, στις άγρυπνες νύχτες που ακολούθησαν — αλλ’ αυτό δε σημαίνει πως η αφήγηση του περιστατικού θα συγκινήσει, κατ’ ανάγκην, και κάποιον άλλο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χόρχε Λουίς Μπόρχες, Ο άλλος»
Χρονογράφημα
Τριαντάχρονη με μάτια πράσινα,
χορό εδίδασκε – κίνηση αέρινη – ρυθμό αιθέριο!
Σε χώρο δημόσιο ευρέθη,
όπου οινοπνευματώδη μετά μουσικής διατίθενται.
Ένας άνδρας από τις συγκεντρωμένες και τους συγκεντρωμένους
της άρεσε και, μαζί του σε δωμάτιο ανάγκης κλείστηκε,
την άποψή της περί αισθητικής διατρανώνοντας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λεωνίδας Καζάσης, τρία ποιήματα»
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.