Στέλιος Ροΐδης, τρία ποιήματα

Αρχείο 30/04/2015

ΙΧΝΗ

Χιλιάδες τελετουργικά
Μέσα στην κοιλιά
της μάνας τους
για τον χρόνο που πέρασε
για τον χρόνο που θα έρθει
για τον χρόνο που υπάρχει.

Τίποτα πειστικό επάνω μας
Κάποτε θυμόμασταν την ομορφιά,
Δεν έγινε τίποτα μετά
Είπες, να μιλήσουμε για εμάς
Δεν ξέραμε αν θα μας ακολουθήσουνε,
Μετά, ύστερα χαθήκανε,
Ανοίξαμε την κοιλιά.
Χιλιάδες τελετουργικά.

17/8/14

ΛΙ

Κινείσαι με όρους ρολογιού μιας νυν πολιτικής
στα στενά των θαλασσών
η πλάτη των καιρών δεν συνεχίζει
τίποτα
Εσύ κινείσαι αντίθετα
Η ανώφελη όραση σου κληρονομεί
Τον ήχο

Τον ήχο των θαλασσών.

14/6/14

ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΕΙΣ

Ότι μπορείς να αγοράσεις
Κλείσε τα μάτια και ονειρέψου ότι το έχεις
Κάτω από το στρώμα σου
Ακριβώς δίπλα σου στο κρεβάτι ( ανεπίληπτο )
Φαντάσου παράτολμα πράγματα μαζί του
Βρες την ησυχία σου στο αντίτιμο
Γίνε αυτό το ακριβό αντίτιμο
Μπες σε μια τίμια θέση
Χάσε το επόμενο λεωφορείο
Ποτέ δεν υπήρχε εδώ στάση
( Αυτό μόνο εσύ το ξέρεις )
Κάνε πως δεν βλέπεις αυτούς που περιμένουν μαζί σου
Αγόρασε από κάπου μια δεκάδα εισιτήρια
Κοίταξε τα νεανικά σου δάχτυλα-
Και μετά ζήσε.