Κατερίνα Ευαγγέλου – Κίσσα, δύο ποιήματα

Αρχείο 19/05/2015

fav-3

Μοιρολόι

Άγονη γη.
Χέρσα, κατεστραμμένη.
Μιά μήτρα μόνο,
Στέρφα κι αυτή, ξερή.
Και ούτε μάτια,
Και ούτε χέρια,
Και ούτε χείλη.
Μιά γλώσσα μόνο
Κι αυτή όλη της κόκκαλα.
Κρανίου τόπος,
Δίχως τις κόχες,
Χωρίς τα μάγουλα.
Τι να σφουγγίσεις
Και πώς να κλάψεις…
Οχιάς το τσίμπημα
Και βάλσαμο ούτε δείγμα.
Μιά μήτρα μόνο,
Χέρσα, κατεστραμμένη.
Άγονη γη,
Στέρφα κι αυτή,
Ξερή.

fav-3

Τρεις πτυχές

[Πτυχή πρώτη]
Και τα πόδια δυό κρύα πέδιλα,
Δεν μπορούν να σε φτάσουν στον ορίζοντα.
Οι ανατριχίλες στη σκάλα της ράχης
Βουβά σε γειώνουν
Και σε γυρνάνε γύρω – γύρω
Σε λιβάδια μ’ αναμμένα στάχυα
Το θέρο.

[Πτυχή δεύτερη]
Δυό ζεστά χέρια,
Οι παλάμες σου,
Δυό ζεστά σύννεφα,
Δυό αγκαλιές,
Πίσω στη μήτρα της μάνας μου.
Προσευχή, ευχή και όνειρο.

[Πτυχή τρίτη]
Το ζεστό άγγιγμα ενός χεριού,
Πόσο με θλίβει.
Σαν να κυλάνε παγωμένες
Σταγόνες στην ψυχή μου,
Όπως κυλάνε τα δάκρυα
Πάνω σ’ ένα νοτισμένο τζάμι.

*

©Κατερίνα Ευαγγέλου – Κίσσα
φωτο©Στράτος Φουντούλης -agrimologos.com