Δημήτρης Σούκουλης, Πόσο ωραία γυαλίζουν τα μάρμαρα του Schiller

Με καίνε τα φώτα,
του λαμπτήρα,
του ήλιου που μπαίνει από τις γρίλιες
των προβολέων,
του καθρέφτη με τα ντουλαπάκια στο πλάι,
της πορείας των αυτοκινήτων.
Mε παγώνει
το ρεύμα της βεντάλιας της κυρίας με τα πουά
η στριγγλιά της όπως αναπηδά στα μάρμαρα του Schiller:

“Βρε Γιώργο κατέβα από την κούνια,
άσε τον κύριο ν’ ανέβει,
να εκσφενδονισθεί αυτός και οι αλήθειες του,
στο διάστημα, στον “έξω απ’ εδώ”
μας χαλούν την ηρεμία,
ο λουκουμάς μας κάθισε στο στήθος.

Δες της Σκούρας τον τσελεμεντέ,
κανονικά πριν το σερβίρισμα ξαφρίζεται το νερόμελο
από της μέλισσας τα κεντριά,
τους νηστικούς οφθαλμούς
της προσφυγιάς της Άνω Πόλης,
άσε τον κύριο να πετάξει
δεν βλέπεις πως αιμορραγεί;”

*

©Δημήτρης Σούκουλης

φωτο: Στράτος Φουντούλης