Ρογήρος Δέξτερ, Σχεδία: Memoria intermedia


(Ανάμεσα στους «σκαλωτάδες»
και τους «μαζωτάδες»)

Πάλευα καιρό να θυμηθώ τ’ όνομά της
Όπως όταν γυρεύει κανείς το δρόμο
Μέσα από ένα χαμηλό σύννεφο
Ή μια ομίχλη πηχτή
Σα σωρό από τσαλαπατημένες σκέψεις
Σα συγκέντρωση τζιτζικιών σε πλατεία
Όπου ο γεροντότερος
Πρέπει πάση θυσία
Να σύρει το χορό τής μνήμης
Μέσα σε σάλπιγγες και νάκαρα• ώσπου
Έμαθα αργότερα
Πως το κορίτσι εκείνο
Που έχωσε τα δαχτυλάκια του στην τούρτα μου
Σκανδάλιζε καιρό τα μάτια και τα χείλη
Όταν καθόταν με τα πόδια ανοιχτά
Σ’ ένα ψηλό παράθυρο
Με θέα τον Χολομώντα.
Ίσως έκανε οικογένεια και παιδιά
Ίσως σπούδασε και ξενιτεύτηκε
Αλλά θα ήθελα κάποτε να την ξανάβλεπα
Και στη σκιά τού Πύργου
Δίπλα στο νερόμυλο
Να γλείψω τη σοκολάτα από τα δάχτυλά της.

*

©Ρογήρος Δέξτερ

Φωτο: Στράτος Φουντούλης, Λισαβόνα 2015