στάχτες

παράταιρη σκηνή

μετράω σαν κλητήρας
τα τελευταία λόγια
του απογεύματος

και σκέφτομαι
πως:

μιαν ανάμνηση
κοστίζει
όσο ένα φαναράκι
νεκροταφείου

έπειτα
βάζω τα χέρια μου
στις τσέπες

και κατεβαίνω
τα σκαλιά
του ηλεκτρικού

*

τα υπερ αναπαύσεως

ονόματα
σημεία
γεωγραφικά
του άχρονου

αναμνηστικά
υπομνήματα
γεγονότων
ερώτων

ίσως και
τυχαίων
συναπαντημάτων

σε μια στήλη
γραμμένα
πίσω από απόδειξη
του σούπερ μάρκετ

κι αντί για κατακλείδα
ή έστω ένα σύντομο μήνυμα
προς τον επιτετραμμένο

το σκορ:
1-0

*

Άτιτλο

ΙΙΙ.
Όχι. Δεν είναι θάνατος αυτός.
Μια ραδιουργία χώματος και τέφρας
είναι
που υπονομεύει ό, τι αγγίζει σάρκα
και θερμαίνει.

*

©Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος

φωτο: Λιθογραφία 19ου αι. Υακίνθου