Mουσική και μουσικοί, συμφωνίες ασύμφωνες. Ήχοι και απόηχοι. Κρουστά, πνευστά, έγχορδα, όλα μαζί προσπαθούν να εναρμονιστούν. Ηλεκτρονικά πλήκτρα, που  από μόνα τους πλασάρονται στην πόλη που μόνο ήσυχη δεν  είναι. Μια πόλη ιδιαίτερη, σπάνια, μοναδική.

Περπατούν οι κάτοικοι στο έδαφος και με αυτό τον τρόπο πληκτρολογούν την καλημέρα.  Ακουμπούν  κάπου και ηχούν κρουστά,  λέγοντας  την καληνύχτα  έτσι.  Είναι   οι  άνθρωπομουσικοί. Τι όμορφη λέξη!

Η  κάθε τους μέρα είναι ξεχωριστή. Άμεσα  κάποιοι, ή όλοι μαζί, ενορχηστρώνουν   συναυλία σε λίγα μόλις λεπτά.  Μικροί μεγάλοι  αμίλητοι, χωρίς λέξεις, μόνο μουσικές χροιές ρέουν από τα χείλη τους. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαίρη Φιλιππίδου Κατσανίδου, Φανταστική μουσική πόλη»

Η ψυχή δεν θ’ ανταμώσει το αέτωμα του αυγερινού,
η οδύνη νικήτρια εστέφθη στην δίνη του κατατρεγμού.
Της ανίας οπαδοί το απάντεχο ξορκίζουν˙
η ελπίδα που την σκοτώνουν, παιδί ονομάζεται,
η χαρά που την σταυρώνουν, λαγνεία! Και δικάζεται.
Τις αλυσίδες σας υμνείτε! Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λεωνίδας Καζάσης, Ανενδοιάστως»

Τρία ποιήματα απ΄ τη νέα (χειρόγραφη-χειροποίητη) ποιητική συλλογή της Εύης Γκάλαβου, «Τα Χέρια» – 2021

1. Κάτι πήγα να γράψω σήμερα, ανήμερα της διάρκειας
δεν μπορούσα να θυμηθώ τι χρώμα είχαν τα χέρια σου.
Έτρεμαν;
Ξανά συστήνομαι εμπρός τους, παριστάνω την αθωότητα μήπως
και κερδίσω μια ανάμνηση παραπάνω στο έτος κατασκευής ονείρων και με βοηθήσει με εκείνο το ρημαγμένο ποίημα για τα χέρια
που ακόμα δεν θυμάμαι τι χρώμα είχαν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Εύη Γκάλαβου, Τα Χέρια ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

ΑΓΙΑ ΦΩΤΕΙΝΗ

Στὸν ἀρχιτέκτονα
Κώστα Παπαθεοδώρου

Τὸ θεϊκό σου ἀνάστημα, μὲς στὴ ζωὴ ῥιγμένο,
ἀνάβει στὴν ἀθιβολὴ λαμπρὰ τὰ ἁγιοκέρια·
σὰν θεικὸ τριαντάφυλλο στὴν κόλαση πεσμένο
βωδιάζει σ’ ὅλες τὶς καρδιὲς καὶ στ’ οὐρανοῦ τ’ ἀστέρια!

*

ΑΠΟΥΣΙΑ

Τὰ δυό μου χέρια ἅπλωνα στοὺς φωτεινούς σου ὤμους
καὶ κάρφωνα τὰ μάτια μου στὰ μάτια τὰ δικά σου· Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Κ. Χατούπης, δύο ποιήματα»

Περιεχόμενα τεύχους 129, Ιούνιος 2021

Ιωάννης Δ. Στεφανίδης, Ψηλαφώντας το ανείπωτο κακό
Πέτρος Μαρτινίδης, Λόρδος Μπάιρον – Το ακόρεστο κενό
Μαρκ Μαζάουερ (Mark Mazower), Σκέψεις για την Επανάσταση
— Η ελληνική ανεξαρτησία, το 1821 και οι ιστορικοί
Δημήτρης Δημηρούλης, Ο ανεπανάληπτος Ουόλτ Ουίτμαν
Χάρολντ Μπλουμ (Harold Bloom), Ο Πραγματικός Εγώ
Ουόλτ Ουίτμαν (Walt Whitman), Τραγούδι του εαυτού μου Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Athens Review of Books τεύχος Ιουνίου 2021 —κυκλοφορεί»

Πάνος Ιωαννίδης, Ο καιρός των ρόδων ―Εκδόσεις Κέδρος 2021

Το πρώτο μέρος »»

Αυτή την ώρα τής λείπει ο Κύρος. Και ας τα βλέπει όλα με κριτικό βλέμμα. Και ας μην έχουν τις ίδιες απόψεις για το κίνημα και τους αγώνες. Και ας έχει αφήσει τον εαυτό του να πιαστεί από τη μέγκενη της βιοποριστικής καθημερινότητας. Είναι ο άντρας που αγαπάει και σήμερα θα τον ήθελε εδώ κο- ντά της. Για να νιώσει πιο δυνατή απ’ όσο ήδη είναι, απ’ όσο μπορεί να γίνει.

Όταν ακούει τα πρώτα λόγια από το «Renegades of Funk»* νιώθει ότι η μέθεξή της γίνεται μανία. Αρχίζει και φωνάζει δυνατά τους στίχους χοροπηδώντας, ενώ από την οθόνη της μνήμης της περνάνε διάσημες φιγούρες της αριστερής μυθολογίας μαζί με τα αγαπημένα της πρόσωπα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πάνος Ιωαννίδης, Ο καιρός των ρόδων ―Προδημοσίευση (δευτέρου μέρους)»