Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Christmas Κάρολ

Από το
Δωμάτιο
Των φαντασιώσεων

Η σκηνή είναι χωρισμένη στα δυο. Ένα παραπέτασμα, ένας τοίχος από αφρολέξ, καρφωμένος στο πάτωμα αρκεί. Και οι δυο πλευρές της είναι στολισμένες με χριστουγεννιάτικα στολίδια. Ο άνδρας παλεύει με ένα μεγάλο κλαρί πλαστικού δέντρου. Ας πούμε λέγεται Ρομπ, κάτι μονοσύλλαβο πάντως δίχως αγάπη. Γύρω του παρόμοια κλαδιά, ω τι δύσκολη εποχή τα Χριστούγεννα, χρειάζεται απόθεμα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Christmas Κάρολ»

Στέφαν Τσβάιχ, «Μια συνείδηση ενάντια στη βία» — κυκλοφορεί

Από τις εκδόσεις της Athens Review of Books

 

Στέφαν Τσβάιχ, Μια συνείδηση ενάντια στη βία. Καστελιόν κατά Καλβίνου, μετάφραση Δημήτρης Δημοκίδης, επιμέλεια Χ.Ε. Μαραβέλιας, πρόλογος Μανώλης Βασιλάκης, Athens Review of Books, Αθήνα 2019, σελ. 336

«Ποτέ ένα δικαίωμα, ποτέ μια ελευθερία δεν έχει κατακτηθεί τελειωτικά ενάντια στη βία της εξουσίας, που απλώς αλλάζει αδιάκοπα μορφή. Πάντα θα απειλείται κάθε βήμα προόδου, κάθε κατάκτηση της ανθρωπότητας, πάντα το αυτονόητο θα τίθεται υπό αμφισβήτηση. Ακριβώς όταν αρχίζουμε να θεωρούμε την ελευθερία καθημερινή πρακτική και όχι πλέον ιερότατο απόκτημα, αναδύεται από το σκοτάδι του ανθρώπινου υποσυνείδητου, από τον κόσμο των τυφλών ορμών η παράφορη επιθυμία για βιασμό της.»

Στέφαν Τσβάιχ

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στέφαν Τσβάιχ, «Μια συνείδηση ενάντια στη βία» — κυκλοφορεί»

Νταβίντ Γκρόσμαν, Ένα άλογο μπαίνει σ’ ένα μπαρ

Μετάφραση: Λουίζα Μιζάν, εκδόσεις Ψυχογιός
(Επιλέγουμε τη παρουσίαση νέων εκδόσεων, μόνον εφόσον λάβουμε email από τον εκδοτικό οίκο ή το/τη συγγραφέα)

Σε ένα καταγώγιο σε μια μικρή πόλη στο Ισραήλ, διοργανώνεται μια βραδιά σταντ απ κωμωδίας, με τον Ντόβαλε Γκρίνσταϊν, έναν μεσήλικο κωμικό. Ανάμεσα στους θεατές βρίσκεται ο δικαστής Αβισάι Λαζάρ, πρώην συμμαθητής του, καθώς και κάποιοι άλλοι που θυμούνται τον Ντοβ ως ένα περίεργο, λιπόσαρκο παιδί που περπατούσε με τα χέρια, προκαλώντας σύγχυση και αποφεύγοντας έτσι τους νταήδες της γειτονιάς.

Σταδιακά, καθώς κινείται μεταξύ ιλαρότητας και υστερίας, ο μονόλογος του Ντοβ παίρνει τη μορφή απομνημονευμάτων και μας μεταφέρει πίσω σε ό,τι τον τρομοκρατούσε στην παιδική του ηλικία. Συναντούμε την όμορφη μητέρα του, που επέζησε του Ολοκαυτώματος και Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νταβίντ Γκρόσμαν, Ένα άλογο μπαίνει σ’ ένα μπαρ»

Σατωβριάνδος, Οδοιπορικό του 1806

Πελοπόννησος – Αττική – Σμύρνη – Κωνσταντινούπολη. Επιλογή από το γοητευτικό ταξιδιωτικό αφήγημα του περίφημου γάλλου περιηγητή στην Ελλάδα και στη Μικρά Ασία των αρχών του 19ου αιώνα.
Μετάφραση-Επίμετρο: Κομνηνέλλη Αριστέα -Πρόλογος του Τάκη Θεοδωρόπουλου. Εκδόσεις Μεταίχμιο
(Επιλέγουμε τη παρουσίαση νέων εκδόσεων, μόνον εφόσον λάβουμε email από τον εκδοτικό οίκο ή το/τη συγγραφέα)

Το μεγάλο ταξίδι του Σατωβριάνδου (1768-1848) στην Ανατολή ξεκιγά στις 13 Ιουλίου του 1806 από το Παρίσι και ολοκληρώνεται στις 5 Ιουνίου του 1807 με την επιστροφή του στην ίδια πόλη. Εμείς επιλέξαμε για την παρούσα έκδοση το απόσπασμα που αφορά το ταξίδι του Σατωβριάνδου στην Ελλάδα μέχρι και την Κωνσταντινούπολη. Το κομμάτι αυτό, πέραν του ότι μας αφορά άμεσα καθώς μας δίνει τις εντυπώσεις ενός μεγάλου συγγραφέα για την τουρκοκρατούμενη Ελλάδα, είναι και το πλέον διάσημο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σατωβριάνδος, Οδοιπορικό του 1806»

Θωμάς Κοροβίνης, Η τελευταία ώρα του Οδυσσέα Ανδρούτσου

Από τις εκδόσεις Άγρα

(Επιλέγουμε τη παρουσίαση νέων εκδόσεων, μόνον εφόσον λάβουμε email από τον εκδοτικό οίκο ή το/τη συγγραφέα)

ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ της βιβλιογραφίας σχετικά με την προσωπικότητα και την εποχή της δράσης και του κατατρεγμού του Οδυσσέα Ανδρούτσου, ενός από τους κορυφαίους στρατηγούς της Παλιγγενεσίας, ο συγγραφέας, εμπνευσμένος από την πιο συγκλονιστική εποχή του βίου του, τον παρουσιάζει σε μια φανταστική δημόσια εξομολόγηση, την τελευταία ώρα της ζωής του, στη φυλακή της Ακρόπολης. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Θωμάς Κοροβίνης, Η τελευταία ώρα του Οδυσσέα Ανδρούτσου»

Δημήτρης Φύσσας, Αυτά και οι μετακομίσεις —κυκλοφορεί

Από τις εκδόσεις Βιβλιοπωλείο της Εστίας

ΝΕΚΡΟΣ ΜΕ ΜΙΑ ΣΦΑΙΡΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΕΠΕΣΕ ΠΡΟΧΤΕΣ, ΔΕΥΤΕΡΑ βράδυ, στην οδό Πατησίων ο συγγραφέας Δημήτρης Φύσσας, σε όχι πλήρως διευκρινισμένες συνθήκες. Λεπτομερέστερο ο Φύσσας, 64 ετών, γυρνούσε σπίτι με το ποδήλατό του, όταν βρέθηκε σε ληστεία κοσμηματοπωλείου που ήταν σε εξέλιξη: στον αριθμό 402 της οδού Πατησίων, στο ύψος της πλατείας Κολιάτσου, τέσσερις ληστές με δυο μοτοσικλέτες και φορώντας κράνη, έχοντας ληστέψει το μεγάλο κοσμηματοπωλείο «Zenith» του κ. Θεόκλητου Μποχλεμπέ, αντάλλασσαν πυροβολισμούς με αστυνομικούς που είχαν σπεύσει στο σημείο… Ο Φύσσος ήταν το μόνο θύμα. Το πιθανότερο είναι να πυροβολήθηκε από την ΕΛΑΣ, που πάνω στην ένταση τον θεώρησε ληστή, επειδή φορούσε κράνος μοτοσικλετιστή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, Αυτά και οι μετακομίσεις —κυκλοφορεί»

«Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, 10 επί 10 και πλέον χρόνια, παρέα με το θέατρο

ΟΡΕΣΤΕΙΑ 1985 ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΤΡΑΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ Peter Stein

To Θέατρο και η σχέση του με τις άλλες τέχνες

«Το άτοπον της υποκριτικής» —Στ΄ Μέρος

 

Τεχνικοί και ηθοποιοί στο θεάτρο 1985-1989 μία μικρή αποκάλυψη

1985   «Αθήνα – Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης» με πρωτοβουλία της  τότε Υπουργού Πολιτισμού Μελίνας Μερκούρη η «Ορέστεια» του Αισχύλου σε σκηνοθεσία του Πήτερ Στάιν (Peter Stein)από της  Σαουμπίνε  στο Νταμάρι της Πετρούπολης (8 -9 ώρες). Ίσως η πρώτη μαραθώνια παράσταση στην Αθήνα και στην Ελλάδα.

Γνώρισα την δουλειά του Peter Stein  σε εκείνη  την μαραθώνια παράσταση  στην Πετρούπολή. Είχα πάει νωρίς  πολύ νωρίς  για  να  ευχαριστηθώ  την όλη προετοιμασία. Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, 10 επί 10 και πλέον χρόνια, παρέα με το θέατρο»

Μία συζήτηση με την Κατερίνα Αγυιώτη

Η Κατερίνα Αγυιώτη

πρόλογος – επιμέλεια ερωτήσεων, Θ.Δ.Τυπάλδος

Όσο κι αν γίνεται κουραστική η επανάληψη, οφείλω να το ξαναπώ: η εξέλιξη είναι θέμα κινητήριας δύναμης. Συγκεκριμένα, μίας δύναμης φυγόκεντρης. Αν η ποίηση επιθυμεί να είναι συνεχώς κι αδιάλειπτα εξελίξιμη, οφείλει να διαθέτει την ικανότητα της κίνησης: κίνηση στην υφολογία, τη μορφολογία, την τεχνική και – ίσως το πιο βασικό – την κίνηση των δικών της ιδεών αλλά και των ίδιων των ποιητών – αν διαχωρίζονται αυτές οι έννοιες –, που σαν λεκτικό ψηφιδωτό ιδεογράφημα, οριοθετεί την ποιητική διαλεχτική στη σχέση της με την καθημερινότητα, καθώς και τον υλισμό κι ό,τι αυτός καθορίζει στο σύνολό του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μία συζήτηση με την Κατερίνα Αγυιώτη»