Ή
Δυο λόγια
(για 2 γάτες τού δρόμου)

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ρογήρος Δέξτερ, Σχεδίες: Στο φως μιας θλιμμένης μέρας»

Μία γυναίκα (Γ) και ένας άντρας (Α) μέσα σε ένα αυτοκίνητο. Οδηγεί η Γ.

Γ- Αυτό που μας διαφοροποιεί, ξέρετε, είναι η αισθητική μας. Ουφ, πάντα η αισθητική. Δεν συμφωνείτε;

Α- Σας διαφοροποιεί από ποιον;

Γ- Ξέρετε τώρα… Από τα ζώα. Ας πούμε, αγαπητέ, βάζω μπροστά στα μάτια του σκύλου μου δύο σκυλομπλουζάκια πλεχτά, ένα πορτοκαλί και ένα μωβ. Τη μία φορά επιλέγει το πορτοκαλί και την επόμενη το μωβ. Ενώ, εγώ, επ’ ουδενί δεν θα επέλεγα ποτέ τίποτα το πορτοκαλί αυτή την εποχή του χρόνου. Εσείς, αλήθεια, ποιο θα επιλέγατε;

Α- Ο σκύλος σας επιλέγει στην τύχη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σοφία Γουργουλιάννη, Το Μπαρόκ»

Γέροι και οι δυο τους, εσχατόγηροι όπως του άρεσε εκείνου να λέει, με τα ξέφτια της λογιοσύνης του, περιμένοντας βεβαίως τις διαμαρτυρίες των εκάστοτε ακροατών («ε, μην το λέτε αυτό», «πάντως αν είστε γεροί κι έχετε το μυαλό σας», «τα γεράματα δεν είναι πια αυτό που ήταν, τώρα η επιστήμη θα μας κάνει να φτάνουμε τα 120 χρόνια»). Χαιρόταν να ακούει τέτοια και τα προκαλούσε.

Εσχατόγηροι όμως.

Με τη Βουλγάρα Καλίνκα στο σπίτι να τους φροντίζει και να τους μαλώνει Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ζωή Κατσιαμπούρα, Το πνεύμα των Χριστουγέννων»

Από τις εκδόσεις της Athens Review of Books

Οριάνα Φαλάτσι, Ο άβολος Παζολίνι, μετάφραση Κωνσταντίνα Γερ. Ευαγγέλου, πρόλογος Αλεσάντρο Καναβό, Athens Review of Books, Αθήνα 2019, σελ. 136

«Γίναμε αμέσως φίλοι, εμείς οι ασύμπτωτοι φίλοι. Δηλαδή εγώ φυσιολογική γυναίκα κι εσύ αφύσικος άντρας, σύμφωνα τουλάχιστον με τους υποκριτικούς κανόνες του λεγόμενου πολιτισμού, εγώ ερωτευμένη με τη ζωή κι εσύ ερωτευμένος με τον θάνατο.»
Οριάνα Φαλάτσι

Η σχέση ανάμεσα στην Οριάνα και στον Πιέρ Πάολο είναι από τις πλέον γοητευτικές και εκρηκτικές ιστορίες αγάπης-μίσους της λογοτεχνίας και των ηθών του ιταλικού εικοστού αιώνα. Συγγραφείς πρώτου μεγέθους, ανηλεείς μαχητές, πρόσωπα εγκωμιασμένα και μαζί λοιδορημένα από την κοινή γνώμη της εποχής, οι αντίρροπες προσωπικότητές τους δεν μπορούσαν παρά να διασταυρωθούν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Οριάνα Φαλάτσι, «Ο άβολος Παζολίνι» — κυκλοφορεί»

Στον Κώστα Καρυωτάκη

Το όμορφο ταξίδι στην Ιθάκη,
δοκή του σοφιστή.
Oι κρόταφοί του έσταζαν
στην Πρέβεζα ρυάκι,
του αισθητή η οργή.

—

Στους απύθμενους πυθμένες
μια νυχτιά θα κατεβώ,
μ’οξυμένες τις αντένες Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λεωνίδας Καζάσης, δύο ποιήματα»

Μετάφραση Αχιλλέας Κυριακίδης, εκδόσεις Opera

Όλα εξαρτώνται από τη διάθεση της στιγμής, επειδή ποτέ δεν θα μου περνούσε απ’ το μυαλό να διαλέξω έναν συγκεκριμένο τύπο ιστορίας μόλις εγώ ή εμείς σβήσουμε το φως και μπω σ’ εκείνη τη δεύτερη και ωραία μαύρη κουκούλα που μου φοράνε τα βλέφαρα, η ιστορία είναι εκεί, μια σχεδόν πάντα συναρπαστική αρχή ιστορίας, μπορεί να ‘ναι ένας άδειος δρόμος μ’ ένα αυτοκίνητο να ‘ρχεται απ’ το βάθος, ή η έκφραση του Μαρσέλο Μασίας όταν πληροφορείται πως πήρε προαγωγή, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Julio Cortazar, Πόσο αγαπάμε την Γκλέντα»

παράταιρη σκηνή

μετράω σαν κλητήρας
τα τελευταία λόγια
του απογεύματος

και σκέφτομαι
πως:

μιαν ανάμνηση
κοστίζει
όσο ένα φαναράκι
νεκροταφείου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, …την εποχή των υακίνθων»