Σοφία Γουργουλιάννη, Το Μπαρόκ

Μία γυναίκα (Γ) και ένας άντρας (Α) μέσα σε ένα αυτοκίνητο. Οδηγεί η Γ.

Γ- Αυτό που μας διαφοροποιεί, ξέρετε, είναι η αισθητική μας. Ουφ, πάντα η αισθητική. Δεν συμφωνείτε;

Α- Σας διαφοροποιεί από ποιον;

Γ- Ξέρετε τώρα… Από τα ζώα. Ας πούμε, αγαπητέ, βάζω μπροστά στα μάτια του σκύλου μου δύο σκυλομπλουζάκια πλεχτά, ένα πορτοκαλί και ένα μωβ. Τη μία φορά επιλέγει το πορτοκαλί και την επόμενη το μωβ. Ενώ, εγώ, επ’ ουδενί δεν θα επέλεγα ποτέ τίποτα το πορτοκαλί αυτή την εποχή του χρόνου. Εσείς, αλήθεια, ποιο θα επιλέγατε;

Α- Ο σκύλος σας επιλέγει στην τύχη.

Γ- Πόσο χαίρομαι που με καταλαβαίνετε. Ό,τι είναι αισθητική δεν είναι τύχη. Και ό,τι είναι τύχη δεν είναι αισθητική. Νομίζω πως μπορώ να βασιστώ επάνω σας. Για το μπαρόκ τι γνώμη έχετε;

Α- Ο σκύλος σας επιλέγει να μην επιλέγει. Είναι κι αυτό μια επιλογή. Άρα;

Γ- Αχ, το μπαρόκ. Αν αγαπάτε τα γυμνά αγγελάκια και τις παχιές βελούδινες κουρτίνες, εδώ, θα βρείτε τον παράδεισο σας.

Α- Άρα κάθε συνειδητή επιλογή είναι αισθητική. Φαντάζομαι έχετε πλέον καταλάβει πως ο σκύλος σας διαθέτει αισθητική. Άρα…; Άρα τίποτα δεν μας διαφοροποιεί από τα ζώα.

Γ- Ο παράδεισος είναι σίγουρα μπαρόκ. Δε συμφωνείτε;

Α- Ο παράδεισος επί της γης είναι ένα ψέμα. Όπως και η ύπαρξη θεού. Και αν με ρωτάτε, όλο αυτό το μεγαλείο του μπαρόκ, κάνει ανθρώπους σαν εμάς να νιώθουμε ανελεύθεροι.

Γ- Θα σας επιτρέψω ακόμα και να ξεκρεμάστε τις παχιές βελούδινες κουρτίνες και κυλιστείτε πάνω τους. Η σύζυγος τι γνώμη έχει για το μπαρόκ;

Α- Δεν έχουμε παντρευτεί. Ο γάμος σκοτώνει τον έρωτα.

Γ- Αχ, αγαπητέ μου, με κάνετε πολύ ευτυχισμένη. Ένας ανύπαντρος, ερωτευμένος ενοικιαστής που θα κυλιέται με τη σύντροφο του στις βελούδινες κουρτίνες μου.

Α- Εγώ, ξέρετε, δεν είμαι τύπος του μπαρόκ. Ήμουν πάντοτε υπέρ μιας πιο μινιμαλιστικής προσέγγισης. Εάν, θέλεις, να βρεθείς κοντά στους προγόνους σου, θα πρέπει να πορεύεσαι με τα απλούστερα μέσα και με τα λιγότερα δυνατά υλικά αγαθά.

Γ- Τι τα θέλετε; Όλοι απόγονοι του μπαρόκ είμαστε.

Α- Σας διαβεβαιώ πως δεν διαθέτω ούτε ίχνος μπαρόκ στο οικογενειακό ιστορικό μου. Θα σας εξομολογηθώ, μάλιστα, πως όταν επισκέφτηκα το Βατικανό είχα μαζί μου ένα μαρκαδόρο και έγραψα στον πισινό ενός αγγέλου ACAB.

Γ- Αχ, αγαπητέ μου, με κάνετε πολύ ευτυχισμένη. Ένας πραγματικός επαναστάτης με μία σύντροφο. Το μεγαλείο του μπαρόκ θα βγάλει προς τα έξω τις πιο βαθιές επιθυμίες. Τις δικές σας και της συζύγου.

Α- Η σύζυγος μου επιθυμεί ακριβώς ό,τι κι εγώ.

Γ και Α μαζί- Δηλαδή (βγάζουν μαζί άναρθρη κραυγή)

Γ- Πόσο χαίρομαι που με νιώθετε. Θα σας εξομολογηθώ πως νεότερη είχα βανδαλίσει κι εγώ ένα γυμνό αγγελάκι στην Καπέλα Σιξτίνα. Είχα ζωγραφίσει με ένα κόκκινο μαρκαδοράκι κερατάκια πάνω απ’ τα αυτιά του.

Α- Δεν σας πιστεύω. Αυτό το έκανε η σύζυγος μου πριν από δύο χρόνια.

Γ- Πόσο με συγκινεί που αγαπάτε τόσο βαθιά τη σύντροφο σας. Να είστε σίγουρος πως το μπαρόκ διατηρεί ατόφια τα μεγάλα πάθη.

Κατεβαίνουν από το αυτοκίνητο. Ανεβαίνουν σκάλες.

Α- Στην αγγελία δεν έλεγε πουθενά πως νοικιάζετε το διαμέρισμα επιπλωμένο.

Γ- Περιμένετε και θα δείτε. Δεν πρόκειται για επίπλωση. Πρόκειται για…;

Α- Για;

Γ- Για;

Α-Για;

Γ- Για παράδεισο.

Ξεκλειδώνει και φαίνεται ένα άδειο σπίτι.

Γ-Κοιτάξτε, εδώ, τα περίφημα χρυσοκόκκινα μπαλκονάκια. Θυμίζουν θεωρία όπερας. Ε; Το ξέρω. Τις θρησκευτικές απεικονίσεις. Πρόκειται, φυσικά, για τον άγιο τάδε. Και… και… (πάνε στο διπλανό δωμάτιο, είναι και αυτό άδειο) οι παχιές βελούδινες κουρτίνες, το τεράστιο μαρμάρινο ολόγυμνο αγγελάκι και το υπέρδιπλο κρεβάτι με την κουνουπιέρα.

(Πέφτουν τα φώτα)

 

Μέσα σε αυτοκίνητο, ο Α μεγαλύτερος σε ηλικία με μια άλλη γυναίκα.

Γ- Αυτό που μας διαφοροποιεί, ξέρετε, είναι η αισθητική μας. Ουφ, πάντα η αισθητική. Δεν συμφωνείτε;

*

©Σοφία Γουργουλιάννη

φωτο: Στράτος Φουντούλης