Γνωριμία με γαλλόφωνους βέλγους ποιητές [3] —Παρουσίαση-μετάφραση: Κωνστάνς Δημά

Caroline Lamarche – André Schmitz – Carino Bucciarelli

Τα προηγούμενα μέρη: [1] + [2]

CAROLINE LAMARCHE

H Βελγίδα ποιήτρια και πεζογράφος Caroline Lamarche γεννήθηκε το 1955 στη Λιέγη. Πέρασε τα παιδικά της χρόνια στη βόρια Ισπανία και στη συνέχεια, μέχρι το απολυτήριο Λυκείου, στο Παρίσι. Μετά τις σπουδές της πάνω στη Ρωμανική Φιλολογία, παντρεύεται και φεύγει για την Αφρική όπου διδάσκει γαλλικά στα παιδιά της Νιγηρίας. Σήμερα ζει και εργάζεται ως δίγλωσση γραμματέας (αγγλικά και ισπανικά) στις Βρυξέλλες. Continue reading «Γνωριμία με γαλλόφωνους βέλγους ποιητές [3] —Παρουσίαση-μετάφραση: Κωνστάνς Δημά»

Νίκη Αναστασέα, «Η ιστορία ενός δικού μας ανθρώπου» —της Ευγενίας Μπογιάνου

Στη Μνήμη της Νίκης Αναστασέα (1947-12.02.2019)

Τα όρια του μηδενός

Υπάρχουν άνθρωποι προορισμένοι να σηκώσουν ένα βάρος μεγαλύτερο από το ανάστημα και την ηλικία τους; Αυτό το ερώτημα θέτει η Νίκη Αναστασέα στην «Ιστορία ενός δικού μας ανθρώπου», καθώς καταπιάνεται με ένα παλιότερο βιβλίο της και του δίνει μια δεύτερη, δουλεμένη ώς την τελευταία…

Της ©Ευγενίας Μπογιάνου στην Αυγή

Υπάρχουν άνθρωποι προορισμένοι να σηκώσουν ένα βάρος μεγαλύτερο από το ανάστημα και την ηλικία τους; Αυτό το ερώτημα θέτει η Νίκη Αναστασέα στην «Ιστορία ενός δικού μας ανθρώπου», καθώς καταπιάνεται με ένα παλιότερο βιβλίο της και του δίνει μια δεύτερη, δουλεμένη ώς την τελευταία λεπτομέρεια, μυθιστορηματική ζωή, δέκα περίπου χρόνια μετά την πρώτη.

Continue reading «Νίκη Αναστασέα, «Η ιστορία ενός δικού μας ανθρώπου» —της Ευγενίας Μπογιάνου»

Ρογήρος Δέξτερ, Όνειρο με τον πατέρα*

Σε μια γωνιά ο πατέρας μου : αγέλαστος, με τα ατσαλάκωτα ρούχα τής Νομικής Σχολής και την αγαπημένη του οδοντογλυφίδα στο στόμα. «Να δεις που τώρα θα με φλομώσει στους χρησμούς», σκέφτηκα, «πριν ξεσπαθώσει πάλι για τα κτήματα στα κατάμερα».
» – Καλώς-το-παλικάρι!» είπε, με το στόμφο να συλλαβίζει αργά τις λέξεις του.
– Ακόμη στήνεις καρτέρι
Για τις τρυγόνες στις χωσιές;
Απ’ όταν πέθανα :
Αφήνεις την πόρτα ξεκλείδωτη
Continue reading «Ρογήρος Δέξτερ, Όνειρο με τον πατέρα*»

Βασίλης Λαλιώτης, Αντιπελάργησις 2

Δοκίμιο για την Ποίηση, Εκδόσεις Ενδυμίων
Ελεύθερη διάθεση >>> Ε Δ Ω

Σέρνεις μια γραμμή και η βία της χωρίζει, αποδώ την απόβλεψη,
αποκεί την κλήση.
Η απόβλεψη είναι καταφατική. Η κλήση είναι αποφατική.
Η απόβλεψη λέει: θα κάνω τόσα βήματα και θα γίνω ποιητής.
Η κλήση λέει: δεν θέλω να γράφω, με σκοτώνει, αλλά δεν
μπορώ να μη γράφω.
( Κλήση και απόβλεψη δεν υπάρχουν σε καθαρή μορφή.
Ποσοτικά φαινόμενα είναι που όμως χαρακτηρίζουν. Ο
ποιητής της κλήσης βάζει κάποτε απόβλεψη και ο ποιητής της
απόβλεψης κάποτε έχει μια στάλα κλήση που του χαρίζει η
επιθυμία του για δύναμη από την ποίηση) Continue reading «Βασίλης Λαλιώτης, Αντιπελάργησις 2»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre —Ντέμπι

Είναι δοσμένη η καρδιά του,
όπως συμβαίνει πάντα
με τους νέους του Τενεσί
και τα θερμά τους όνειρα

Δυο άνδρες κάθονται στο τραπέζι. Είναι φανερό πως ένας απ΄τους δυο αυτούς ανθρώπους διαθέτει μια κάποια εξουσία. Και πως η θέση του είναι αυτή της ισχύος έναντι του άλλου.Μες στο δωμάτιο δεν υπάρχει κανείς και τίποτε άλλο. Μόνο που στον τοίχο πίσω τους, ανάμεσά τους όπως κοιτάζει το κοινό ένας αρκαδικός πίνακας, κάτι μορφές αόριστες από άνοιξη και παραμύθι. Continue reading «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre —Ντέμπι»