η απελπισία μιας καλλονής Που βαδίζει προς τον θάνατο
Μια όψη επαναστατική, γερασμένη και μυστηριώδης διέρχεται απ΄τις εξόδους αυτής της πολιτείας. Μια παρέλαση που όμοιά της δεν έχουμε ξαναδεί λαμβάνει χώρα. Χάρτες σκισμένοι, οργανοπαίχτες πωγωνιανοί, αυλητρίδες και οι μέρες με το βαρύ και μοιραίο τους οπλισμό εξέρχονται της αγαπημένης πολιτείας. Πίσω τους πρόσωπα και κτίρια από κιμωλία, ποιητές και νεκροί σπουδαστές επαρχιακών σχολών, τόσοι και τόσοι όλεθροι περίλαμπροί, καινούρια ηρώα που θα πλαταίνουν για πάντα τις τραγωδίες της ζωής μας.
Δύο άνθρωποι, μία γυναίκα, η Κασσάνδρα και ένας άνδρας, ο φύλακας, περπατούν σε μια ανοιχτωσιά όπου δεν υπάρχει κανείς. Το τοπίο, ξερό χώμα και ένα δένδρο λίγο πιο πέρα και αυτό απομεινάρι δένδρου, πέτρες παντού. Βουνά περικλείουν το τοπίο. Μακριά φαίνεται ένα ερειπωμένο κτίσμα. Η Κασσάνδρα περπατάει νευρικά, σπαστά, κάνει μια κίνηση να ελευθερωθεί από το ρούχο της, που σαρώνει το χώμα. Σηκώνει τις άκρες του υφάσματος μέχρι τα γόνατα. Ο άνδρας την ακολουθεί από κοντά δυο βήματα πιο πίσω.Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Πανούτσου, Κασσάνδρα»
Πρέπει να είστεπάντα μεθυσμένοι. Αυτό είναι το παν: είναι το μοναδικό ζήτημα. Για να μη νοιώθετε το τρομερό φορτίο του Χρόνου που τσακίζει τους ώμους σας και σας γέρνει προς τη γη, πρέπει να μεθάτε χωρίς ανάπαυλα.
Αλλά από τι; Από κρασί, από ποίηση ή από αρετή, όπως προτιμάτε. Αλλά μεθύστε.
Και αν κάποτε, στα σκαλοπάτια ενός μεγάρου, πάνω στο πράσινο χορτάρι ενός χαντακιού, μέσα στη μελαγχολική μοναξιά του δωματίου σας, αν ξυπνήσετε, αφού η μέθη θα έχει ήδη ελαττωθεί ή εξαφανιστεί, ρωτήστε τον άνεμο, το κύμα, το αστέρι, το πουλί, το ρολόι, ό,τι φεύγει, ό,τι αναστενάζει, ό,τι κυλάει, ό,τι τραγουδάει, ό,τι μιλάει, ρωτήστε τι ώρα είναι∙ και ο άνεμος, το κύμα, το αστέρι, το πουλί, το ρολόι, θα σας απαντήσουν: «Είναι ώρα για να μεθύσετε! Για να μην είστε οι βασανισμένοι σκλάβοι του Χρόνου, μεθάτε αδιάκοπα. Από κρασί, από ποίηση ή από αρετή, όπως προτιμάτε.»
[Μετάφραση: Στέργιος Βαρβαρούσης]
Το διάβασα στην εφημερίδα κι ύστερα στο Ιντερνέτ, αυτή την καταβόθρα που ρουφάει, πολλαπλασιάζει και αναμοχλεύει τα πάντα προς απόλαυση των αργόσχολων…
Ο γιαπωνέζος βουλευτής Ryuturo Nonomura κατηγορήθηκε γιατί καταχράστηκε χρήματα του δημοσίου- όλα κι όλα 30,000 ευρώ… Πως έγινε αυτό, ποιες ήταν οι ακριβείς συνθήκες της εγκληματικής του πράξης το αγνοώ.
Το πάθος μου για σένα, η τοποθέτησή μου σε σειρά αναμονής πίσω από τις νευρικές με στραβοχυμένα στήθια σε ιμάντα ταμείου νοικοκυρές σε ρόμπες, το σχέδιό μου μελετημένο, οι ατάκες μου καλά αποστηθισμένες, πριν ξεκινήσω από το σπίτι και καθ’ οδόν ξαναπερασμένες σε διπλή επανάληψη – μήτηρ πάσης μαθήσεως, για να σε προκαλέσω με αθώα και ειλικρινή διάθεση, το ξετρύπωμα του κεφαλιού μου φάντης μπαστούνης εκεί που δεν το περίμενες, η κρυμμένη μου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Σούκουλης, 6 ευρώ και 45 λεπτά»
O K. Π. Καβάφης από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο.
Από τον ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΓΑΡΑΝΤΟΥΔΗ
Το πήραμε, το πήγαμε το άγιο λείψανον αλλού.
Κ.Π. Καβάφης, «Εις τα περίχωρα της Αντιοχείας»
Κονδυλοφόρος. Ετήσια έκδοση νεότερης ελληνικής φιλολογίας, [Αφιέρωμα:] Είκοσι χρόνια χωρίς τον Γ. Π. Σαββίδη, τόμ. 14, 2015 (2016), σελ. 396
ΟΚονδυλοφόρος, επιστημονική επετηρίδα των νεοελληνικών φιλολογικών σπουδών, έφτασε αισίως στον δέκατο τέταρτο ετήσιο τόμο του. O τόμος αυτός δικαίως περιλαμβάνει, με αφορμή τη συμπλήρωση είκοσι χρόνων από τον θάνατο του φιλόλογου νεοελληνιστή Γ.Π. Σαββίδη (1929-1995), ένα αφιέρωμα στη μνήμη του, αποτελούμενο από έξι σύντομα κείμενα-προσωπικές μαρτυρίες ανθρώπων (Τζένη Μαστοράκη, Χριστόφορος Λιοντάκης, Κλαίρη Μιτσοτάκη, Δ.Ν. Μαρωνίτης, Mario Vitti και Bertrand Bouvier) που γνώρισαν και ανακαλούν στη μνήμη τους τον Σαββίδη, το έργο και το ήθος του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Το αρχείο Καβάφη ως φετίχ εξουσίας;»
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.