http://agrimologos.com http://staxtes2003.com
Αρχείο 18/11/2016
ή το αφοριστικά ελάχιστο ως Ωκεανός
Ποίημα 1.
Φωνή που μυρίζει σιωπή
———-βλέμμα
Προσηλωμένο—–να θέλγει
———-τον ίλιγγο
*
[14] [17] 7 Μια [Η] καλημέρα δεμένη σ’ ένα καραβάκι
[4] [226] 13 Και σπρώχνεις το χέρι στο κρύο νερό σαν σε φίλο, παραμύθι και σύντροφο
Ποιά η τραγικότητα της…παρουσίας ; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στάθης Κομνηνός, Χάσμα εν λόγω και ρυθμώ»
Αρχείο 17/11/2016
«Πότε θα σταδώσει τα λεφτά;»
«Μέχρι τέλος του μήνα».
«Μέχρι τέλους του μήνα;»
«Έτσι είπε».
«Τι έτσι είπε ρε. Δουλεύεις σαν το σκυλί και είσαι απλήρωτος τρεις μήνες. Τσέτουλα έχουμε μείνει. Φράγκο», είπε.
«Και τι θες να κάνω;»
Σήκωσε το φλιτζάνι, ήπιε μια γουλιά καφέ και έβγαλε από το πακέτο ένα τσιγάρο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντώνης Τζήμας, Τα παϊδάκια»
Αρχείο 16/11/2016
HOUR I
Μπροστά μου έχωμια λευκή σελίδα
μαύρος παγωμένος άνεμος τη διαπερνά
οι μέρες πονάνε καθώς βαδίζουν προς τα μεσάνυχτα
κι όσα θα ήθελα να πω λιποθυμάνε στα φτερά μιας ετοιμόρροπης ακινησίας.
Σαν πλοίο ακυβέρνητο το σώμα μου που ναυαγεί σε σάπιες αγκαλιές Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χρήστος Κάρτας, δύο ποιήματα»
Αρχείο 15/11/2016
Κάπως έτσι
πάντα γράφονται
τα βιβλία της ζωής μας
Αντί εξωφύλλου
Και τώρα, με τελειωμένες όλες τις εκκρεμότητες, θα επιστρέψουμε στις παλιές μας μοναξιές.
Άλλος στο μικρό δωμάτιο που τίποτε δεν συμβαίνει, άλλος στις δουλειές, τις αρρώστιες, τις αγωνίες, τα ξυπνήματα, τα παιδιά, προς θεού τα παιδιά.
Άλλος σε μια βρύση, πλάι στην κρήνη, στα φιλμ της εταιρείας Magnum που πια δεν υπάρχει. Μια ολόκληρη ζωή τυφλός, με τους αιώνες κρεμασμένους πάνω στο σκήνωμά σου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Το μυθιστόρημα της Κάτιας»
Αρχείο 14/11/2016
Σεπτέμβριος στον κρόταφο
για την ευθανασίατου έρωτα κανείς δεν μίλησε απ΄ τους ενόρκους.
μονάχα λίπος έσταζε δυσοίωνο
απ το στήθος το δεξί της Δυσδαιμόνας.
άφαντο το αίμα της μες στο μαντήλι.
κανείς δεν μίλησε.
κι αφού
τελείωσαν τα παραστατικά
κι αφού η σιωπή της κρεμάστηκε απείραχτη
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στέλλα Δούμου, “κι αφού η σιωπή της κρεμάστηκε απείραχτη”»
Η βιβλιοθήκη για τον επιστήμονα, τον ερευνητή, τον ακαδημαϊκό δάσκαλο είναι τόσο πολύτιμη όσο το αυτοκίνητο για τον οδηγό ταξί. Χωρίς αυτή δεν μπορεί να κάνει τη δουλειά του. Στη βιβλιοθήκη θα διαβάσει τι έχουν κάνει οι συνάδελφοί του στον χώρο που ερευνά προκειμένου να χτίσει επάνω στη δουλειά τους. Από τη βιβλιοθήκη θα ενημερωθεί για τις τρέχουσες εξελίξεις στον κλάδο του και θα λάβει τα ερεθίσματα για να δημιουργήσει νέα γνώση. Στη βιβλιοθήκη θα στείλει ο καθηγητής τους φοιτητές του για να βρουν πηγές για τις εργασίες τους.
Διαβάστε περισσότερα-Continue reading
Κλείνοντας εισιτήρια Aegean από εδώ, ενισχύετε τις Στάχτες
ΘΑ
Ναι! Στις χαράδρες του λαιμού, στα ρυάκια τους, τα χέλια των χειλιών μου θα ελίσσονται, όταν πια δεν θα λέγεσαι Νέηνταρ Μπόρομιρ ή Αρθούρος, και οι Λόγοι του Οίκου σου θα μου ανήκουν. Θα σου μαγειρεύω σμέουρα και οβριές, και στις λόχμες θα διαβάζω τους παλμούς σου. Θα με λες Λoβ, και θα βγαίνουν μικρές φωτιές απ’ το στόμα σου. Στη λεκάνη μου θα πλένεσαι σπαρτός για ν’ αφαιρέσεις τα σημάδια της θεογονίας. Αμετανόητα γήινος.
Στ’ άγρια βελανίδια θα βρίσκουμε την τύχη μας και ο Χρόνος θα μας παρακαλάει να ψηλώσει. Μα δεν θα γίνεται.
Γιατί θα έχουμε περάσει από πάνω του.
Διαβάστε περισσότερα-Continue reading
Κλείνοντας εισιτήρια Aegean από εδώ, ενισχύετε τις Στάχτες
Αρχείο 11/11/2016
Γνωριστήκαμε πριν μερικά χρόνια στην Πάτρα, την παγκόσμια ημέρα ποίησης καλεσμένοι όλοι μας από το φίλο Γιάννη Παππά. Εκείνη ήταν συνοδό μέλος κάποιου ποιητή κι είχαμε ανταλλάξει ελάχιστες κουβέντες μεταξύ μας. Είχε μεγάλα λυπημένα μάτια που τα αισθανόμουνα καρφωμένα πάνω μου, όταν διέτρεχα το οπτικό της πεδίο, διαφορετικά αναζητούσαν να εστιάσουν πάνω μου σαν περισκόπιο υποβρυχίου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια, Πάντα υπάρχουν ΑΛΛΕΣ»
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.