Ασημίνα Λαμπράκου, Εικόνες

Πέρυσι, 17 Απριλίου, 2015
lambrakou17.4.15
fav-3
Α
τι όμορφα. τι όμορφα.
πορτοκαλόχροες εκτινάξεις φωτός. στο πλάι νε-
ραντζιές. θέλω να ισιώσω τον γιακά σου. όχι. θα
κρυφτώ. τι ωραία. τι ωραία. αυτή η θαλπωρή.
με ανθρακικό παρακαλώ. σηκώνεις τα μανίκια
σου. δες πως αντάρτης μηρός ο δικός μου. θα
βγάλω δυο ψίχουλα άχνης από τη μπλούζα σου.
Διαβάστε περισσότερα-Continue reading →

Alfonso Gatto, “γεύση της πόλης μιλημένη στον άνεμο” -μετάφραση Γιώργος Κεντρωτής

Αρχείο 16/04/2016

fav_separator
ΤΗΝ ΑΥΓΗ
Όπως η γυναίκα βυθίζεται και λέει έλα
μέσα όλο πιο μέσα όπου πλαταίνει η θάλασσα
Όπως η γυναίκα είναι θερμή και λέει έλα
μέσα όλο πιο μέσα όπου ψωμί έχει ζεστό

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Alfonso Gatto, “γεύση της πόλης μιλημένη στον άνεμο” -μετάφραση Γιώργος Κεντρωτής»

Ολβία Παπαηλίου, Νύφη μου πώς καθόδεψες, πώς πήρες για ν’ ανέβεις [επιστολή Ενδέκατη]

Αρχείο 14/04/2016

fav_separator

Ωσάν Ωδή και Γάμου γλυκό νανούρισμα, η σημερινή επιστολή στους χωροχρόνους, με συγκυρίες που από την προσευχή κι από τη Μέρα και τη Σύμπτωση και τον Καιρό και Χρόνο, κι από τη χαμηλή θερμοκρασία και την αστάθεια του βαρομετρικού την άξεστα (ή αλλιώς μελετημένα), με τη γνωστή-και-όχι, την απαράμιλλη σκληροκαρδία του ΕραστήΒασανιστή, Παντός Θεού Του Κόσμου και Των Κόσμων, του ΑστρονόμουΜάγουΕκπορθητή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ολβία Παπαηλίου, Νύφη μου πώς καθόδεψες, πώς πήρες για ν’ ανέβεις [επιστολή Ενδέκατη]»

Βάγια Κάλφα, Παιχνίδια γραφείου ή Το ντόμινο

Αρχείο 13/04/2016

fav_separator

Το ντόμινο είναιένα αρχαίο παιχνίδι. Παίζεται -σε απευθείας σύνδεση- σε όλο τον κόσμο. Με τους ίδιους κανόνες. Διαφέρει ενίοτε ο ενθουσιασμός των παικτών η τεχνική κι ο αριθμός των πλακιδίων. Στη σύγχρονη εκδοχή του το ντόμινο αποτελείται από περίπου 200 πλακίδια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βάγια Κάλφα, Παιχνίδια γραφείου ή Το ντόμινο»

Παρασκευή Μάρκου, Est deus in nobis

Αρχείο 12/04/2016

favicon

Η βροχή έπεφτε ορμητικά πάνω στο πρόσωπό μου, τόσο ορμητικά που θαρρούσα πως κάποιος μου ρίχνει αδιάκοπα  νερό με απώτερο στόχο τον πνιγμό μου. Επιταχύνω το βήμα μου, όσο μπορώ, και κυριολεκτικά αδύναμος να δω και κατ’ επέκταση να διακρίνω τι υπάρχει γύρω μου λόγω των τόνων νερού που συνεχίζουν να με χτυπούν, ακολουθώ τυφλά τα βήματά μου… ώσπου μπουκάρω σε ένα κτήριο που βρέθηκε ομπρός μου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Παρασκευή Μάρκου, Est deus in nobis»

Κωνσταντίνος Μάντης: Οδυσσέας Ελύτης «Εκείνο που δε γίνεται»

Αρχείο 11/04/2016

fav-3

Να ‘χε η νοσταλγίασώμα να το σπρώξω απ’ το παρά-
θυρο έξω! Να τσακίσω εκείνο που δε γίνεται! Κο-
ρίτσι που από το γυμνό σου στήθος σαν από σχεδία
κάποτε μ’ έσωσε ο Θεός

Και ψηλά πάνω απ’ τα τείχη με την ημισέληνο με πήγε
μην κι από δική μου

Ακριτομύθια φανερωθείς και οι Tύχες σε βάλουν Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Οδυσσέας Ελύτης «Εκείνο που δε γίνεται»»

Γιάννης Βαρβέρης, Εσπερινός της Αγάπης

Πρώτη δημοσίευση 10 Απρ. 2015

varveris11.4.15

fav-3

Η πόλη με οβελίες αλλού γιορτάζει.
Σταθμός Πελοποννήσου
κι απομεσήμερο του Πάσχα σε παγκάκι
μόνον εσύ κι εγώ καθόμαστε, μητέρα.
Είμαστε γέροι πια κι οι δυο
κι εγώ αφού γράφω ποιήματα
πιο γέρος.

Διαβάστε τη συνέχεια

Αξίζει να διαβάσετε/Worth reading

 

Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Επειδή τελικά το κορμί μάς το γαμάνε άλλοι

Πρώτη δημοσίευση 9 Απρ. 2015

petritsi9.4.15

fav-3

«Μου’ πε πως δεν μου ξαναμιλάει άλλο».

«Γιατί;».

«Γιατί, λέει, παρεμβάλλεται…».

«Σε τι;».

«Στην κανονική ζωή μου».

«Εννοώντας;».

Διαβάστε περισσότερα-Continue reading →