Ευγενία Μπογιάνου, “Ακόμα φεύγει” -προδημοσίευση από το νέο της βιβλίο [2014]

Αρχείο 22.10.2014

Εκδόσεις Πόλις, 264 σελ. 2014ISBN 978-960-435-452-8, Τιμή € 14,00

Δεν είμαι στο σωστό μέρος. Η θέση μου δεν είναι εδώ. Δεν θα έπρεπε να είμαι εδώ. Δεν είναι η σωστή θέση αυτή.
Το απίστευτο συνέβη ξαφνικά. Πάντα έτσι δεν γίνεται;
Και γιατί απίστευτο; Σιγά τ’ αυγά. Υπάκουσα στη μοίρα μου. Όπως κάνουν όλοι.
Η μυρωδιά. Μυρωδιά λουλουδιών. Σάπισαν; Πότε πρόλαβαν και σάπισαν; Δεν με γελά η μύτη μου. Πόσα λουλούδια. Τι ασυλλόγιστη σπατάλη.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευγενία Μπογιάνου, “Ακόμα φεύγει” -προδημοσίευση από το νέο της βιβλίο [2014]»

Dino Campana, Η χίμαιρα –μετάφραση Σωτήρης Παστάκας [2014]

Αρχείο 16.10.2014

Dino Campana (1885-1932)

fav-3

Δεν ξέρω αν σε βράχια ανάμεσα
Το χλωμό σου πρόσωπο
Πρωτοείδα, ή χαμόγελο
Άγνωστων αποστάσεων
Ήσουν, η φιλντισένια ράχη
Κούτελο αστραποβόλο ή νιο
Καλόγρια της Τζοκόντα:
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Dino Campana, Η χίμαιρα –μετάφραση Σωτήρης Παστάκας [2014]»

Αλέξιος Μάινας, τρία ποιήματα

Aρχείο 20/10/2014

fav-3

ΝΑΥΠΛΙΟ

Θύματα της αγάπης.
Θέματα που ταφήκαν.

Το αντικρινό καταύγασμα
οι ελιές της αλέας προς το μουράγιο
και κάτω απ’ το γυάλισμα οι καρποί τους,
και κείνα τα βήματα, πανωφόρια στο κόκκινο κρύο τους
έτοιμα να χρωματίσουν τα ίδια στενά με τα παγωτάδικα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλέξιος Μάινας, τρία ποιήματα»

Γιώργος Γκανέλης, “ο ήλιος άλλαξε πατρίδα” -ποίηση [2014]

Αρχείο 13.10.2014

Καταγραφή

Η ζωή μου σε δοκό ισορροπίας
συλλαμβάνεται να θρηνεί χαράματα
κάτω από κρύους ουρανούς
να μετεωρίζεται ανάμεσα στο σκοτάδι
και στην υποψία φωτός
ενώ στο λιμάνι
οι άγκυρες διεμβολίζουν τη σιωπή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Γκανέλης, “ο ήλιος άλλαξε πατρίδα” -ποίηση [2014]»

Κλαρίσε Λισπέκτορ, Κοντά στην άγρια καρδιά -απόσπασμα. Μετάφραση Αμαλία Ρούβαλη

Αρχείο 19/10/2014

fav-3

Κλαρίσε Λισπέκτορ, Κοντά στην άγρια καρδιά, Μυθιστόρημα -Επιμέλεια-σχόλια σημειώσεις μετάφραση Αμαλία Ρούβαλη -εκδόσεις Τυπωθήτω

fav-3

Το ταξίδι

δlispectorRouv-bkΑύνατο να το εξηγήσει. Απομακρυνόταν από κείνη την περιοχή όπου τα πράγματα είχαν μορφή καθορισμένη κι αιχμηρή, όπου όλα είχαν ένα κι αμετάβλητο όνομα. Βυθιζόταν ολοένα και περισσότερο μέσα στη ρευστή περιοχή, ήρεμη και χαλαρή, όπου απάγκιαζε η ομίχλη αραιή και δροσερή όπως στο γλυκοχάραμα. Γλυκοχάραμα που αχνοφαίνεται στον κάμπο. Στη φυτεία του θείου της ξύπνησε μες στην άγρια νύχτα. Τρίζανε οι τάβλες του παλιού σπιτιού. Από ‘κει πάνω, στο πρώτο πάτωμα, ανοιχτό στον σκοτεινό ορίζοντα, βύθισε τα μάτια κάτω στο έδαφος, ψάχνοντας τα φυτά που συστρέφονταν σα φίδια. Κάτι καιροφυλαχτούσε μες στη νύχτα, παραμόνευε, παραμόνευε, μάτια σκύλου τεντωμένου που αγρυπνά. Η σιωπή χτυπούσε στο αίμα κι εκείνη αγκομαχούσε μαζί της. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κλαρίσε Λισπέκτορ, Κοντά στην άγρια καρδιά -απόσπασμα. Μετάφραση Αμαλία Ρούβαλη»

Τάκης Βαρβιτσιώτης, Απ’ τα κλαδιά των δέντρων κρέμονται καρδιές

Αρχείο 18/10/2014

fav-3

Παρουσία

Ήταν ο καιρός που ο κόσμος έμοιαζε με μια γαλάζια κάμαρα
Που τα κορίτσια εγκαταλείπονταν μέσα στους κρίνους

Προτού αρραβωνιαστείς με το χιόνι

Πριν απ’ τα δάκρυα τα λόγια και τους λυγμούς

Όταν ριγούσαν τα σώματα νικημένα απ’ το φως Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τάκης Βαρβιτσιώτης, Απ’ τα κλαδιά των δέντρων κρέμονται καρδιές»

Ευρυδίκη Τρισόν-Μιλσανή, Στο ρεστωράν [2014]

Αρχείο 15.10.2014

fav-3

Έψαξα πολύ μέχρι που να  καταλήξω σ’ εκείνο το ρεστωράν. Το είχα βάλει στο μάτι μια μέρα καθώς περνούσα απέξω, αλλά ήμουν κάπως διστακτική γιατί η πρόσοψή του δεν ήταν καθόλου φανταχτερή. Την  ημέρα όμως που αποφάσισα να  σπρώξω την πόρτα του, ανταμείφθηκα επαξίως.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευρυδίκη Τρισόν-Μιλσανή, Στο ρεστωράν [2014]»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Τέσσερις ιστορίες του νερού [2014]

Αρχείο 14.10.2014


fav-3

«Αυτές οι ιστορίες είναι από νερό.
Μπορεί δηλαδή κανείς να φανταστεί
Πράγματα της θαλάσσης.
Όπως λησμονημέα ναυάγια,
απελπισμένες κούρσες ξέφρενων μοτοποδηλάτων,
κραυγές κοριτσιών που ευτύχησαν,
σεισμούς, ηφαίστεια των υπογείων.
Μπορεί ακόμη να φέρει στο νου
βροχές, ταξιαρχίες ανοιξιάτικες,
κλειστές αλυκές.»
Αγνώστου

ΝΕΡΟ
Είναι ώρες μιας πολύ μεγάλης μοναξιάς, για την οποία ποτέ δεν σας έχω μιλήσει. Τότε απέχω απ΄τα σπίτια και τα δωμάτια και αναποδογυρίζουν τα συρτάρια και οι φωτογραφίες απ΄την παιδική εποχή ζωντανεύουν και παραδίνονται σ΄ανέμους μυστικούς, σ΄αντίξοα ρεύματα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Τέσσερις ιστορίες του νερού [2014]»