Τάκης Βαρβιτσιώτης, Απ’ τα κλαδιά των δέντρων κρέμονται καρδιές

Αρχείο 18/10/2014

fav-3

Παρουσία

Ήταν ο καιρός που ο κόσμος έμοιαζε με μια γαλάζια κάμαρα
Που τα κορίτσια εγκαταλείπονταν μέσα στους κρίνους

Προτού αρραβωνιαστείς με το χιόνι

Πριν απ’ τα δάκρυα τα λόγια και τους λυγμούς

Όταν ριγούσαν τα σώματα νικημένα απ’ το φως
Και η ψυχή μου έλιωνε σε νιφάδες

Όταν ο ήλιος έβρεχε
Φιλιά παράσημα και υακίνθους

Τότε μου φανερώθηκες
Ντυμένη τα χρώματα της καρδιάς μου

Στην αρχή φωτεινή
Με κάτασπρους φιόγκους
Από αισθήματα

Κι έπειτα κρύφτηκε τ’ ομοίωμά του
Πίσω απ’ τον άνεμο

Φωνή ανοιξιάτικη
Που γλίστρησες
Στον ουρανό

fav-3

Άρρητη γέννηση

Σημαίες πολύχρωμες
Έσυραν τα λουλούδια
Στον ουρανό

Δε φαίνεται πια τίποτα

Μονάχα ένα δάσος
Από ελευθερωμένα ονόματα

Και ο κρίνος της προσευχής

Δάκρυα
Φύλλα που ανοίγουν
Πάνω στο τζάμι

Δροσερά ολοκαίνουργα φύλλα

Οι κοπέλες φιλιούνται με τους καθρέφτες
Γίνονται άστρα

Και πέφτουν στο νερό

fav-3

Ερείπια

Το κλειστό βιβλίο
Το λυπημένο βιολί
Ο ραγισμένος άγγελος που αγρυπνεί

Πού είστε παιδικά μου χέρια
Με λησμονήσατε
Μα δεν μπορώ
Δεν έχω πια τα μάτια μου να κλάψω

Η βροχή αποκλείστηκε στον κήπο

Απ’ τα κλαδιά των δέντρων κρέμονται
Καρδιές
Μικρά φώτα
Ο ήχος μιας καμπάνας
Η προσευχή

Ακόμα καπνίζουν
Των ημερών τα ερείπια

*

Από τη συλλογή Φύλλα ύπνου (1949) του Τάκη Βαρβιτσιώτη

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε