χάθηκε ο τρελός λαγός
χωρίς ένα ίχνος ν’ αφήσει
στο μαξιλάρι του ποιητή

χάθηκε ο τρελός λαγός
χάθηκε·
μόνος στο μαξιλάρι του
ο ποιητής -μόνος με το μαξιλάρι του

κι ο τρελός λαγός χαμένος
αστροναύτης κολυμπά στο σύμπαν
ο τρελός λαγός κολυμπά
γύρω από μια μαύρη τρύπα…

Ι.

Περίμενα το επιπλέον σίδερο.
Περίμενα τα πολύχρωμα ηλεκτροφόρα καλώδια.
Περίμενα να σημάνει μεγάλη γιορτή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, Παιχνίδια με το αστρόπλοιο Μίλτος…»

Στο μπαρ

Φορούσε μια άσπρη μπλούζα
εξώπλατη
καθόταν στον πάγκο
σ΄ένα σκαμπό
κοίταζε τα ράφια
με τα μπουκάλια τα ποτά
κι είχε την πλάτη
γυρισμένη προς τον κόσμο
πέρασα δίπλα της
και τ΄άρωμα της
με χτύπησε δυνατά Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής, να νιώσει ξανά νέος»

Έχεις προσπαθήσει να μην γκρινιάζεις μια μέρα; Nα είσαι ευδιάθετος, έτσι που να ρωτούν οι άλλοι «πές μας τι συμβαίνει σήμερα»; Έχεις προσπαθήσει να φτιάξεις ένα παζλ χωρίς να κοιτάξεις την εικόνα;

Κι όμως! Ζωγράφιζα με ευκολία στο μυαλό μου το μέρος που ήθελα διακαώς να επισκεφτώ. Τη χώρα του ανατέλλοντος Ηλίου με τους κήπους ορχιδέας, το μυθικό θαλάσσιο λέοντα, τις ήρεμες γκέισες…

Είχα ξεχάσει τα 36 φανάρια που συναντώ κάθε μέρα για να φτάσω από τον Πειραιά στην Ανθούσα, όπου βρίσκεται το υποκατάστημα που εργάζομαι. Είχα ξεχάσει πόσο κουρασμένος νιώθω, φτάνοντας εκεί ξεψυχισμένος. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ειρήνη Δ. Θυμιατζή, Ανθισμένες προσδοκίες»

Ο Δήμος ο Γαυριάς, παιδί σαλλονικιάς κι ενός σαλλονικιώτη, στα σαράντα οκτώ του χρόνια, δεν έπαψε να επιθυμεί γλαφυρές εκμυστηρεύσεις στην θάλασσα, σφιχταγκαλιάσματα στα δάση, ξεκούμπωτα στηθόδεσμα.

Ο Δήμος ο Γαυριάς με δυό κινήσεις στην ζωή(της ελάχιστης εργασίας, της αποπομπής της οικογένειας), απέφυγε τα κακοτράχαλα, και με μια τρίτη κίνηση που ήταν η σωματική και πνευματική άσκηση, παρέμενε γαυριάς, κυνηγώντας των αισθήσεων τις ατέλειωτες εκδοχές˙ αλλά οι άνθρωποι αφοσιωμένοι στην εργασία και στην οικογένεια, με τον Γαυριά θα ησχολούντο; Ο Δήμος, γνωρίζοντας διά το πεπερασμένον του έρωτος, που μόνο η εναλλαγή συντρόφου το ερωτικό παρατείνει (όπως κατά το παρελθόν είχε βιώσει), αναζητούσε τον έρωτα, εις τον οποίον τον ωθούσε, και η ρώμη με την οποίαν τον επροίκιζε ο τρόπος ζωής που είχε επιλέξει. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λεωνίδας Καζάσης, Δήμος Γαυριάς»

Ο Ταρατάλλας είν’ ένας απ’ τους εκατοντάδες χιλιάδες ιπποκόμους τής αχανούς αυτοκρατορίας μας. Θ’ αναρωτηθεί κάποιος γιατί υπάρχουν τόσοι πολλοί στη χώρα τούτη. Σίγουρα το τεράστιο μέγεθός της θ’ αποτελούσε μια πειστική απάντηση σ’ αυτή την εύλογη απορία. Απλώνεται σχεδόν σ’ ολόκληρη τη μεγαλύτερη ήπειρο τού μέχρι τώρα γνωστού κόσμου κι αμφιβάλλω αν υπάρχει έστω ένας κάτοικός της που να την έχει διασχίσει ή νά ’χει επισκεφτεί κάθε γωνιά της μέχρι σήμερα.

Ακόμα κι η εκάστοτε κυβέρνηση συναντούσε πάντα τεράστιες δυσκολίες στον συντονισμό και την διεκπεραίωση όλων των γραφειοκρατικών και διοικητικών υποθέσεων που αφορούσαν σ’ όλες τις δεκάδες επαρχίες, τις εκατοντάδες πόλεις και τα χιλιάδες χωριά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Κ. Χατούπης, Τα παράπονα τού σταβλίτη»