Ὅταν ἄνοιξα τὰ βλέφαρα διαπίστωσα ὅτι ἤμουν τυλιγμένος μέσα σὲ πηχτὸ σκοτάδι. Πρέπει νὰ εἶχα βγῆ ἀπὸ βαθὺ ὕπνο ἢ λήθαργο. Τὰ πρῶτα λεπτὰ βρισκόμουν σὲ μία σύγχυση κι ὅσο κι ἂν προσπαθοῦσα νὰ καταλάβω ποὺ βρίσκομαι καὶ τί μου συμβαίνει, συνέχιζα νὰ τὰ ἔχω χαμένα. Ὁ νοῦς μου καὶ κυρίως ἡ μνήμη μου ἦταν σ’ ἀδράνεια. Δὲν μποροῦσα νὰ θυμηθῶ τί ἔκανα πρὶν βγῶ ἀπ’ τὸν λήθαργο κι ἀνοίξω τὰ μάτια.

Ἡ ἀπόλυτη κυριαρχία πάνω στὶς αἰσθήσεις μου ἦρθε ἀργὰ καὶ σταδιακά. Τὸ πρῶτο πράγμα ποὺ ἔνιωσα ἦταν μία μεγάλη πίεση στὸν αὐχένα καὶ ἕνας ἔντονος πόνος στὸ κεφάλι ποὺ ξεκίναγε ἀπ’ τὴν κορφή του καὶ διακλαδιζόταν σ’ ὅλο τὸ κρανίο. Αὐτὸ μοῦ ἦταν ἰδιαίτερα ἐνοχλητικὸ καὶ δὲν ἄφηνε, ἀρχικά, τὴν προσοχή μου νὰ στραφῇ ἀλλοῦ παρὰ μόνον στὰ χάλια ποὺ βρισκόταν τὸ κεφάλι κι ὁ αὐχένας μου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντῖνος Κ. Χατούπης, Ἀπὸ λάθος…»

Ον

Όταν γράφεις
είσαι μέσα στη μοναξιά
γράφεις την πίκρα σου
ή τη χαρά σου
γιατί δεν βρίσκεις άνθρωπο
να τις μοιραστείς
ιδιαίτερα τη χαρά
κανείς δεν θέλει
να σε βλέπει
να χαίρεσαι
να γελάς Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής, δύο ποιήματα»

I

ΣΤΙΧΟΠΛΟΚΟΣ

Ποντοπόρος
(δια βίου)
στο ατελές

και ναυαγός
(σπανίως)
στο τετελειωμένο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Ι. Τζώρτζης, δυο ποιήματα»

Για την χρονιά που φθάνει αρμόζουν τα λόγια του Δημήτρη Μαρωνίτη.
«….
Κρατήστε ξύπνιο το μυαλό σας.
Φανείτε εις μικρόν γενναίοι…»

[Σήμερα το πρακτορείο δεν έστειλε ανταποκρίσεις. Κανένα σημάδι στο τηλεμοιότυπο, καμιά φωτογραφία, τίποτε έκτακτο. Σαν να σταμάτησε ο κόσμος να γυρνά. Οι διευθυντές τρόμαξαν και λογάριασαν για πρώτη και τελευταία φορά τις θέσεις τους χαμένες. Έψαχναν, ρωτούσαν, ανακάλεσαν τις άδειες του προσωπικού επειδή έτρεμαν μονάχοι τους να λογαριαστούν με το φοβερό εκείνο θέαμα.

Όταν βρήκαν κάπως τους εαυτούς τους, μάζεψαν τους υπαλλήλους που είχαν έρθει όπως μπορούσαν. Τουλάχιστον αυτοί ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις αυτού του βραδινού συναγερμού. Οι διευθυντές μιλούσαν με λόγια σταράτα, καθώς στο ακροατήριο ήδη κάποιοι ξεσπούσαν σε λυγμούς. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Fax Me Pls»

(ειδάλλως: ονόματα αφορμή σκέψεων για το «εις μνήμην», τελικά)

είχα, θυμάμαι, λάβει μια πρόσκληση να συμμετέχω σε ένα αφιέρωμα για τον Καρούζο χάρηκα και το άφησα να φανεί
σύντομα ωστόσο και κατά το ό,τι με χαρακτηρίζει, γέμισα αμφιβολίες αν και πώς θα τα κατάφερνα
όμως, πριν καν προλάβω να κάνω την ανησυχία λόγο, είχα σκαρώσει δύο ποιήματα
τα ονόμασα «συνομιλίες»
σε δεύτερη ματιά, αλλάζω τον τίτλο σε «αντινομίες» καθώς μάλλον του αντιμιλώ όπως τον κουβεντιάζω Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, τ᾿ ἄνθη ἀνοίγουν τὸ μοναδικὸ παράθυρο(¹)»

Από τις εκδόσεις Βακχικόν

Προορισμός

Το ξέρω κουράστηκες…
Θέλεις απλώς να κοιμηθείς
έναν ύπνο δίχως όνειρα.
Δίχως εφιάλτες…
Αόρατος αν μπορούσες θα γινόσουν.
Απαλλαγμένος απ’ της ύλης τα δεσμά.
Ατάραχος και ανέμελος
θα περιπλανιόσουν…
Από σπίτι σε σπίτι.
Από άστρο σε άστρο.
Χωρίς σκοτούρες.
Χωρίς σκοπό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μαρκογιάννης, Ίχνη φωτός ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»