Μυθιστόρημα, εκδόσεις 24 γράμματα εκδόσεις

Η κρίση του βιβλίου
Από την συντακτική ομάδα του Symban World Radio, Australia.

Το βιβλίο ξεκινάει με έναν μονόλογο αρκετά δυνατό συναισθηματικά. Σε κάθε παράγραφο η αφηγήτρια, Ζωή Μαρία Μοντανάρι, ηρωίδα του βιβλίου στο γέρμα της ζωής της μιλάει για όσα έζησε, ένιωσε και για όσα δεν είχε τολμήσει να πει.

Οι άνθρωποι είναι πάντα οι πρωταγωνιστές στις ανηφόρες της ζωής. Φορούν τη μάσκα που τους δίνει κάθε φορά για να παίξουν το έργο της που τους προστάζουν οι μοίρες. Με βαθιά ερωτήματα η αφηγήτρια αναμετρήθηκε στη ζωή της με όλα τα καλά και τις συμφορές που αντιμετώπισε, μέχρι τη στιγμή που η πορεία των βιωμάτων της τής χάρισαν το κλέος μέσα από το βιβλίο «Πίστη και Περηφάνια». Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Βαρβαρήγος, Πίστη και περηφάνια -κυκλοφορεί»

Σταύρος Λαγκαδιανός, Οι δικές μου λέξεις –Εκδόσεις Γαβριηλίδη, σελ.85

Η κρίση του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου για το βιβλίο
όπως την παρουσίασε στο ‘Poems and Crimes’ – 05/02/2020

ΑΠ’ ΤΟ ΕΝ ΔΥΟ ΚΑΤΩ ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ
Αγαπητοί φίλοι χαίρομαι ιδιαίτερα που βρίσκομαι απόψε εδώ, έτοιμος να υπερασπίσω την αλήθεια του τελευταίου βιβλίου του Σταύρου Λαγκαδιανού. Ευχαριστώ την Άντα που μου έδωσε αυτή την ευκαιρία, μα και τον Σάμη Γαβριηλίδη που ανέλαβε να το εκδώσει.

Σε τούτο το βιβλίο, παρότι είναι ένα έργο γραμμένο απλά σε μορφή ποιητικής πρόζας, οπότε φαίνεται να αρκεί κάποιος να το αποτιμήσει ως γραπτό κείμενο και μόνο, διαβάζοντας, δεν αποφεύγεις να νιώσεις γνήσιο θαυμασμό για τα πολυεπίπεδα παρακλάδια τού ταλέντου τού Σταύρου· είναι τέτοια η μουσικότητα τής γραφής, τέτοια η ισχύς τής απεικόνισης,  που φαίνεται σαν να Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Λουκόπουλος: Σταύρος Λαγκαδιανός, Οι δικές μου λέξεις»

Των εκδόσεων Βιβλιοπωλείο της Εστίας

Ο Δημήτρης Φύσσας είναι ένας από τους εκπροσώπους της γενιάς της μεταπολίτευσης που κατάφερε να βγει αλώβητος από τους πειρασμούς της ενσωμάτωσης στα συστήματα εξουσίας, που αυτή γέννησε. Δεν διορίστηκε ούτε καν κρατικός φιλόλογος, όπως έκαναν οι συμφοιτητές του, χωρίς βεβαίως να εννοώ πως ένας τέτοιος διορισμός θα ήταν ενσωμάτωση, απλά βγήκε σε ανοιχτά πεδία να δώσει όλες τις μάχες και αυτήν της επιβίωσης. Ίσως αυτό να κράτησε την ματιά και τη συνείδησή του σε εγρήγορση. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ο Κ.Π.Δ. γράφει για το βιβλίο «Αυτά και οι μετακομίσεις» του Δημήτρη Φύσσα»

Ιάσονας Χανδρινός, Όλη νύχτα εδώ -Μια προφορική ιστορία της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου
Επιμέλεια-Εισαγωγή: Ιάσονας Χανδρινός. Εκδόσεις Καστανιώτη, σελ. 800

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου και οι μικρόψυχοι επικριτές μιας σπουδαίας δουλειάς

Το «Όλη νύχτα εδώ. Μια προφορική ιστορία της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου» είναι το σημαντικότερο βιβλίο που έχω διαβάσει για την εξέγερση του Πολυτεχνείου, νομίζω σημαντικότερο κι από τα πεντάτομα Πρακτικά της σχετικής δίκης του 1975- και δεν έχω διαβάσει και λίγα. Τα δέκα σημεία που ακολουθούν αιτιολογούν αυτή τη γνώμη μου, αντικρούοντας ταυτόχρονα μικρόψυχες, βιαστικές και τελικά άδικες επικρίσεις που τείνουν να υποτιμήσουν τη σπουδαία δουλειά.

1. Ο Χανδρινός μόχθησε επί σχεδόν δέκα συναπτά χρόνια να μαζέψει / απομαγνητοφωνήσει / επιμεληθεί / υπομνηματίσει (σε ελάχιστα, μα καίρια σημεία, επειδή διασταυρώνονται μεταξύ τους) ογδόντα τέσσερις μαρτυρίες (βάλε κι άλλες που τελικά δε δημοσιεύτηκαν), να γράψει Πρόλογο / Εισαγωγή (όπου πολύ έξυπνα «έχωσε» και τη Βιβλιογραφία του, υποσημειωμένη) / Χρονολόγιο και να συνθέσει αλφαβητικό Ευρετήριο, ενώ ποιος ξέρει επί πόσον καιρό μελετούσε υλικό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας: Δέκα σημεία για το «Όλη νύχτα εδώ» του Ιάσονα Χανδρινού»

Στέφαν Τσβάιχ, Μια συνείδηση ενάντια στη βία. Καστελιόν κατά Καλβίνου, μτφρ. Δημήτρης Δημοκίδης, επιμ. Χ.Ε. Μαραβέλιας, Πρόλογος Μανώλης Βασιλάκης, Athens Review of Books, Αθήνα 2019, σελ. 336

Από τον Στράτο Φουντούλη

Ένα αριστούργημα για το οποίο δεν μιλάει κανείς… Και όμως κοντεύει να εξαντληθεί η πρώτη έκδοση! Αιτία; Το φαινόμενο Τσβάιχ: ισχύς του η αγάπη των αναγνωστών.

Μπορεί μέρος της ανθρώπινης μνήμης (του γραπτού λόγου) να μένει φυλακισμένη για ολόκληρες δεκαετίες; Η απάντηση είναι καταφατική αν κρίνει κανείς από την εκδοτική τύχη του συγκεκριμένου βιβλίου, γνωρίζοντας μάλιστα ότι ο Στέφαν Τσβάιχ είναι ο πλέον πολυμεταφρασμένος γερμανόφωνος συγγραφέας, ό λ α τα βιβλία του οποίου είχαν και συνεχίζουν να έχουν παγκοσμίως τεράστια εμπορική επιτυχία. Συνεχίζουν να πωλούνται και να επανεκδίδονται αδιάκοπα έως σήμερα – εκτός ενός: του «Καστελιόν κατά Καλβίνου. Μια συνείδηση ενάντια στη βία» που πρωτοεκδόθηκε το 1936 με αυτόν τον τίτλο στα γερμανικά, όμως αμέσως μετά με διαφορετικό στα αγγλικά… Συνεχίστε την ανάγνωση του «Το φαινόμενο Τσβάιχ ή Καστελιόν κατά Καλβίνου»

Των εκδόσεων Σμίλη

Σε παλαιότερο κριτικό σημείωμά μου για την Ιφιγένεια Σιαφάκα είχα αναφέρει το εξής: «Δομή- πρόθεση-πρόσληψη-γλώσσα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους, δημιουργώντας έναν δίαυλο επικοινωνίας με το υποσυνείδητο». Αυτός –θαρρώ– είναι ο κύριος άξονας επάνω στον οποίο θα πρέπει να χτίζεται κάθε αναγνωστική προσπάθεια των έργων της συγγραφέως. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος: Ιφιγένεια Σιαφάκα, Σκαντζόχοιρος με παπιγιόν (ποίηση σε πέντε πράξεις και αυλαία)»

Μετάφραση Μαρία Παπαδήμα, εκδόσεις Πόλις

Παρουσίαση
Η μνήμη, όπως η ζωή, είναι ένα ποτάμι που κυλάει.Ένας άντρας βρίσκεται σε νοσοκομείο της Λισαβόνας: στα σπλάχνα του, ένας αχινός δεν σταματάει να μεγαλώνει σιωπηλά, ο γιατρός τον ονομάζει καρκίνο. Στο νοσοκομείο, ζαλισμένος καθώς είναι απ’ τον πόνο και τα φάρμακα, ξαναζεί τα παιδικά του χρόνια: τον πατέρα του να παίζει τένις, τη μητέρα του να του κάνει χωρίστρα στα μαλλιά, τα βουνά, τη μυρωδιά της μαρμελάδας στο κελάρι, τις γλάστρες με τα λουλούδια στα σκαλοπάτια, τους έρωτες που δεν βρήκαν ανταπόκριση… Ένα ποτάμι από αναμνήσεις που αναδύονται με την εμφάνιση της αρρώστιας, αλλά η εγγύτητα του θανάτου κάνει το κάλεσμα της ζωής να ακουστεί με μεγαλύτερη δύναμη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «António Lobo Antunes, Πάνω στα ποτάμια που κυλούν»

Πλανητάριο

Με τη σκέψη στην Caroline Herschel (1750—1848)
 αστρονόμο, αδερφή του  William˙ και στις άλλες.

Μια γυναίκα με τη μορφή ενός τέρατος
ένα τέρας με τη μορφή μιας γυναίκας
οι ουρανοί είναι γεμάτοι από αυτά

μια γυναίκα «μέσα στο χιόνι
ανάμεσα στα Ωρολόγια και τα όργανα
μετρώντας  τη γη με ραβδιά»

στα 98 της χρόνια να έχει ανακαλύψει
8 κομήτες Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πλανητάριο, Adrienne Rich, απόδοση- επίμετρο Μαργαρίτα Παπαγεωργίου»