Χαϊκού και Τάνκα, από τις εκδόσεις Παρασκήνιο

Χαϊκού από την ενότητα  Jisei

Για την Εσθήρ Ε1512 ( jisei γ)

Λύκαινα πείνα.
το μήλο απ’ τ’ όνειρο
σφίγγεις στο χέρι

*

Εσθήρ Ε 1512.
Στα πιο λευκά γιασεμιά
νύφη θανάτου.

*

Συλημένες ζωές.
Οι στάχτες των νεκρών
εικόνα Θεού. [6] Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Κούνδουρος, Νούφαρα στη λίμνη Κερκίνη ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα}»

Μετάφραση-εικονογράφηση-κείμενα: Βασιλική Σιαφάκα / Επιμέλεια στα Ελληνικά: Διώνη Δημητριάδου ―Από τις ΑΩ Εκδόσεις

«41 ποιήματα της Emily Jane Bronte», μεταφρασμένα έξοχα από την Vassiliki Siafaka. Τα ποιήματα συνοδεύονται από σχέδια της ίδιας της μεταφράστριας και παραπομπές με πληροφορίες και σχόλια που έκανε για το κάθε ποίημα χωριστά. Την ποιοτική αυτή έκδοση, επιμελήθηκε άρτια η Διώνη Δημητριάδου. Το αριστουργηματικό και από τυποτεχνικής άποψης βιβλίο, κοσμεί τις προθήκες των βιβλιοπωλείων, με την φροντίδα των ΑΩ ΕΚΔΟΣΕΩΝ, και η κεντρική του διάθεση για όλη την Ελλάδα γίνεται από τα βιβλιοπωλεία: (τηλεφωνικώς και ηλεκτρονικώς)

ΕΛΠΙΔΑ

Η Ελπίδα, μια δειλή φίλη ήταν μόνο·
Καθόταν έξω απ’ του θηρίου το κλουβί,
Της μοίρας μου το τόξο επιτηρώντας, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Emily Jane Brontë, 41 ποιήματα ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Μετάφραση: Μαρία Παπαδήμα, από τις εκδόσεις Στερέωμα

Περιπλανώμενος Ιουδαίος, άτακτο αγόρι παρασημοφορημένο με τον Σταυρό της Λορραίνης, αντιστασιακός, γενικός πρόξενος της Γαλλίας στο Λος Άντζελες, σαλτιμπάγκος και τυχοδιώκτης, προφήτης του Χόλιγουντ αλλά και εικονοκλάστης υπέρμαχος του Ντε Γκωλ, ο Ρομαίν Γκαρύ έζησε μια ζωή που υπόσχεται την πιο συναρπαστική αυτοβιογραφία. Αλλά το βιβλίο του δεν είναι απλώς η αποτύπωση της αξεδίψαστης αναζήτησης του συγγραφέα ολοένα μεγαλύτερων προκλήσεων. Είναι, κυρίως, ένα δοξαστικό στη μητρική αγάπη και στην διαπλαστική της δύναμη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Romain Gary, Η υπόσχεση της αυγής ―κυκλοφορεί»

Ή ένα απλό ταξίδι στην ενδοχώρα ―Μετάφραση: Μαρία Αγγελίδου, 1η έκδοση, Δεκέμβριος 2020, σελ. 483, 17,00 € ― από τις εκδόσεις Gutenberg, σειρά Aldina

Το «επιστέγασμα της λαμπρής συγγραφικής πορείας», όπως το χαρακτηρίζουν, του πιο πολυσυζητημένου Νομπελίστα της εποχής μας. «Το Τελευταίο έπος», όπως το αποκαλεί ο ίδιος ο Πέτερ Χάντκε, «ένα ταξίδι στη μαγεία της στιγμής, τη μαγεία τυχαίων γεγονότων. Ένα μάθημα για το πώς να παρατηρούμε γύρω μας» (Frankfurter Allgemeine).

Ένας ηλικιωμένος άντρας που ζει απομονωμένος σε ένα σπίτι στη γαλλική εξοχή (σε ένα παρόμοιο κτήμα στη Γαλλία ζει και ο Χάντκε) αποφασίζει, με αφορμή, ένα ασήμαντο γεγονός, να πραγματοποιήσει ένα ταξίδι στην ενδοχώρα. Στην πορεία του συναντά μια νέα κοπέλα που την αποκαλούν Κλέφτρα των Φρούτων γιατί από μικρή βρίσκει, ακόμα και στην καρδιά μιας πόλης, και μαζεύει όμορφα φρούτα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Peter Handke, Η κλέφτρα των φρούτων ―κυκλοφορεί»

Μετάφραση: Αθηνά Ψυλλιά, εκδόσεις Καστανιώτη

Ο Ρικάρντο Ρέις, ποιητής και γιατρός, ύστερα από πολυετή αυτοεξορία στη Βραζιλία επιστρέφει στην πατρίδα του. Η Λισαβόνα είναι μουντή και άχρωμη, φαντάζει χιμαιρική. Ο ίδιος, αντί να δέχεται ασθενείς, περιπλανιέται με τις ώρες στους δρόμους της πόλης. Λαχταρά την άπιαστη Μαρσέντα, μια δεσποινίδα της οποίας το αριστερό χέρι έχει μυστηριωδώς παραλύσει, αλλά είναι η Λίντια αυτή που μοιράζεται μαζί του το κρεβάτι, η καμαριέρα του ξενοδοχείου όπου έχει καταλύσει. Ώσπου τον επισκέπτεται ένας παλιός του φίλος, ο Φερνάντο Πεσσόα, φορώντας ακόμη το κοστούμι με το οποίο είχε ταφεί μερικές εβδομάδες νωρίτερα. Βρισκόμαστε στην αυγή του 1936, μιας νέας χρονιάς, που είναι και η πραγματική πρωταγωνίστρια αυτού του μυθιστορήματος. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ζοζέ Σαραμάγκου, Η χρονιά θανάτου του Ρικάρντο Ρέις ―κυκλοφορεί»

Από τις εκδόσεις Εύμαρος

✿

Τα χαράματα του 1939 ήρθαν και πήραν το αγόρι μου. Η ζωή μου μαζί του κόπηκε πάλι… Έμεινα, και ο μόνος μου δρόμος ήταν να ζήσω ολόκληρο τον πόνο, πίνοντας την πίκρα σταλαγματιά-σταλαγματιά. Όμως πείτε μου, το κτίριο των φυλακών*(*αναφέρεται στις φυλακές Κρεστί ,όπου κρατήθηκε επι δεκαεπτά μήνες ο γιός της Λεβ ) πως είναι σήμερα; Ξέρετε, εκεί έχουν “φιλοξενηθεί”, εκτός από τον γιό μου και τον πατέρα του και ο τρίτος μου σύζυγος, ο Πούνιν…Το είδατε; Έχει και σήμερα την ίδια χρήση»;
«Nαι το είδα. Τα συστήματα μπορεί να αλλάζουν, όμως οι φυλακές παραμένουν πάντα φυλακές. Δεν ξέρω τι χρώμα είχε τότε, αλλά σήμερα δεσπόζει επιβλητικό, ροδόχρωμο, σε μια πόλη με αστραφτερή βιτρίνα, που όμως, αν θελήσεις λίγο να ξύσεις την γυαλάδα της, θα βρεις μια χώρα όπου ανεξέλεγκτες δυνάμεις εμποδίζουν χωρίς κανένα έλεος την διακυβέρνησή της. Αυτή είναι η μοίρα της Ρωσίας στις σημερινές συνθήκες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λίζα Διονυσιάδου, Η Αχμάτοβα στον καθρέφτη μου ―κυκλοφορεί [απόσπασμα]»

Ένα ποιητικό ημερολόγιο τις πανδημίας, από τις εκδόσεις Κέδρος

Τα Pixels είναι το ενδέκατο ποιητικό βιβλίο του Δημήτρη Κοσμόπουλου. Pixels στη γλώσσα των ηλεκτρονικών υπολογιστών είναι τα εικονοστοιχεία, οι ψηφιακοί κόκκοι που αποτελούν την ηλεκτρονική εικόνα η οποία έχει πια υποκατασταθεί στην θέση της αληθινής ζωής. Μέσα στα 35 μέρη της ενιαίας ποιητικής σύνθεσης, επιχειρείται η ποιητική καταγραφή της εμπειρίας από τον εγκλεισμό και τις επιπτώσεις της καραντίνας. Στην απροσδόκητη κοινωνική συνθήκη, η πανδημία φέρνει στο προσκήνιο τα όρια του τεχνολογικού πολιτισμού. Αναταράσσει τα βαλτώδη ύδατα της εικονικής μας αυτάρκειας. Το φάσμα του θανάτου εξορισμένο από την ψευδή παροντική μας συνείδηση, προβαίνει ως ψηλαφητή πλέον απειλή. Πώς το διαχειρίζεται ο σύγχρονος άνθρωπος; Υπάρχουν πηγές νοήματος για να καταρδεύσουν την πολυπληθή μας τηλεοπτική ερημιά; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Κοσμόπουλος, Pixels ―κυκλοφορεί [απόσπασμα]»