Εκδόσεις Στίξις
[…]
Ανάλωσα πολύ χρόνο ξύνοντας σκουριές
από τα κάγκελα της φυλακής μου
κι έτσι δεν πρόλαβα να αρχίσω τα βαψίματα
Ίσως να ήταν πρόσχημα
μιας και η σκουριά τα πάντα κατατρώει
κι επειδή γνώριζα πως άνευ περίφραξης
δεν θα άλλαζε κάτι σ’ αυτή την προαιώνια φυλακή Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Δουατζής, Χρόνου σκιά [αποσπάσματα] -κυκλοφορεί»
Εκδόσεις Σαιξπηρικόν, 2018
Η ΔΙΚΛΕΙΔΑ
Πού την άφησες, μου είπαν, αυτή τη σκέψη σου εκεί έξω,
τώρα δεν έχεις μυστικά.
Τα ματοτσίνορά μου έπεσαν και τα μάτια μου
έμειναν ανοιχτά σαν πλαστικής κούκλας.
Ένιωσα περίπου σαν φλασάκι, πεσμένο σε πίσω κάθισμα ταξί.
Σε λίγες μέρες Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κούλα Αδαλόγλου, Γιατί το μέλλον μια μικρή κουκίδα [αποσπάσματα] -κυκλοφορεί»
Δοκίμια, Κριτικές, Άρθρα, Συνομιλίες / εκδόσεις Κουκκίδα 2018 / Σελ. 306.
Ορισμένα κείμενα του ανά χείρας βιβλίου διέπονται από ένα πνεύμα αντιλογίας. Ή για να το εκφράσω με ένα διαφορετικό και εμφατικότερο τρόπο. Είναι κείμενα μιας πολεμικής απέναντι στην προχειρότητα, την ευτέλεια, την επιπολαιότητα, τη ρηχότητα, την υποκρισία, τη φαυλότητα (που εκφράζεται κυρίως με το παιχνίδι μιας ανέντιμης συναλλαγής), οι οποίες, κατά τη γνώμη μου, χαρακτηρίζουν σε ένα μεγάλο βαθμό την πνευματική ζωή αυτού του τόπου.
Χρειάζεται όμως ευθύς αμέσως να διευκρινίσω ότι ο σκοπός αυτής της πολεμικής δεν είναι να εξαγγείλει και πολύ περισσότερο να διδάξει νέες κριτικές αρχές και νέα κριτικά ήθη· ούτε ακόμη να παίξει, εκ του ασφαλούς, τον ρόλο του κήνσορα ή του τιμητή των πολιτισμικών μας τεκταινομένων αλλά να ταράξει (στο μέτρο του δυνατού) τα λιμνάζοντα ύδατα, να υποβάλει ερωτήματα, να αμφισβητήσει ορισμένες βεβαιότητες και το κυριότερο: να προτείνει μια εναργέστερη και απαιτητικότερη εξέταση κάποιων παγιωμένων θέσεων ή εννοιών που σχετίζονται με τα λογοτεχνικά και τα πολιτισμικά μας πράγματα. (Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Εκδόσεις Υποκείμενο
Της Νεφέλης
στη Μ.Κ.
πού πάνε όλοι αυτοί οι μεταμορφωμένοι
κεφάλια κόκκινα και κόκκινοι λαιμοί
παρέλαση από σώματα μπρούμυτα
πίσω από πόρτες
μες σε δωμάτια που χάσκουν
κίτρινοι τοίχοι Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρουσώ Αθανασίου, Ημερολόγιο Θήτα [αποσπάσματα] -κυκλοφορεί»
Το βιβλίο δεν κυκλοφορεί πια σε έντυπη μορφή, θα κυκλοφορήσει στις αρχές Φεβρουαρίου σε ηλεκτρονική μορφή δωρεάν.
(Η επαναστατική ισημερία)
Ανοίγοντας κανείς το λεξικό στο λήμμα ισημερία θα διαβάσει: Η ισημερία συμβαίνει δύο φορές τον χρόνο, όταν η γη διέρχεται από τα σημεία τομής της ελλειπτικής τροχιάς της γης και του ουράνιου ισημερινού. Η ισημερία συμβαίνει στις 21 Μαρτίου και 23 Σεπτεμβρίου οπότε και έχουμε αντίστοιχα την εαρινή ισημερία και τη φθινοπωρινή ισημερία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Σουβατζής: «Χειμερινή ισημερία» του Βαγγέλη Αλεξόπουλου»
Μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου/ Εκδόσεις Πατάκη, 2018
Παρουσίαση
Όταν ο ογδόντα ενός ετών Τζέι Μέντελσον αποφάσισε να παρακολουθήσει το σεμινάριο με θέμα την Οδύσσεια που θα δίδασκε ο γιος του, Ντάνιελ, στο Κολέγιο Μπαρντ, ξεκίνησε γι’ αυτούς μια περιπέτεια βαθιά συναισθηματική όσο και πνευματική. Για τον Τζέι, συνταξιούχο ερευνητή που έχει μάθει να βλέπει τον κόσμο μέσα από το αμείλικτο βλέμμα του μαθηματικού, αυτή η επιστροφή στα θρανία αποτελεί και την «τελευταία του ευκαιρία» να γνωρίσει τη μεγάλη λογοτεχνία που παραμέλησε στα νιάτα του – αλλά πάνω απ’ όλα, να καταλάβει καλύτερα τον γιο του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ντάνιελ Μέντελσον, Μια Οδύσσεια. Ένας πατέρας, ένας γιος, ένα έπος»
Από τις εκδόσεις Έναστρον
Σε μια παράσταση που συμβαίνει Σάββατο -από έναν περιθωριακό θίασο φοιτητών δραματικών σχολών- μια αποθήκη σιτηρών κατακαίγεται, ενώ κάθε κόκκος στάρι βιώνεται περιμετρικά και απόλυτα -ή τροχίζεται ή γλείφεται- από την ηθοποιό στάχτη. Τα ξύλα της νοτίζονται από τη βροχή και τρίζουν, ενώ το χώμα λάμπει εστιγμένο και ηχηρό, σαν ένα χριστουγεννιάτικο παιγνίδι: φουσκώνοντας – ξεφουσκώνοντας. Ενώ ξημερώνει η Κυριακή, τα όρια καταπίνονται και αποκτά σύγχρονη όψη γοτθικού καθεδρικού. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνου Χ. Λουκόπουλου, Οι Πόλεις του Χειμώνα -κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»
Από τις εκδόσεις Ενδυμίων
Μην και μη.
Ζέμλια
Ευτυχώς μεγάλωσα
μέσα από καπνισμένους έρωτες
κι έτσι κοιτώ εκτεθειμένη
προς τη θάλασσα
Όταν ήμουν παιδί από τα ντουλάπια της μάνας μου έβγαινε μια μυρωδιά εσπεριδοειδών, με τόση διάρκεια που είχαν πλημμυρίσει οι κάμαρες τα πόμολα τα απλωμένα σεντόνια, ξεγλιστρούσε από τις χαραμάδες και Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ελένη Νανοπούλου, ‘ 55 τετραγωνικά ενήλικης ζωής’ -κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.