Αρχείο 3.7.2015
Σιωπή (Ι)
1/6
Στα γόνατα της μέρας σκαλώσανε της πείνας τα μυρμήγκια
και στου ήλιου τη σπηλιά, μαύρα χρυσάνθεμα φυτρώσαν.
Της δίψας μας το στρέμμα ποδοπατούν βουβάλια
και της φωνής τα ρούχα στένεψαν στο σεντούκι. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαριάννα Πλιάκου, “κι έβλεπα τα γραμμόφωνα της λέξης σου να λιώνουν” -ποίηση [2015]»
Αρχείο 2.7.2015
Ενόραση
Κι απ’ τη σκηνή εκείνη στους δρόμους
είδα το μέλλον να συμβαίνει
είδα τις μηχανές στις παραλίες
να καταβροχθίζουν ομπρέλες και ήλιους
έξω απ’ τα παράθυρα νησιών
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έλενος Χαβάτζας, «ο κόσμος βασίζεται σε συγκυρίες και εξαιρέσεις» -ποίηση [2015]»
Αρχείο 13/06/2015
απεικόνιση
Απόγευμα καθηλωμένο
στις παλιές φωτογραφίες
Πρόσωπα γνώριμα
Ασάλευτα χωρίς θερμοκρασία
Ασπρόμαυρος άνεμος
ανέμιζε μαλλιά
Στιγμές αναλλοίωτες, εγκλωβισμένες
στο τετράγωνο αδιέξοδο των διαστάσεων
στοίχειωσαν στο χαρτί Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κατερίνα Σημηντήρα, τρία ποιήματα από τη ποιητική συλλογή “δυτικά της Σαπφούς”»
Αρχείο 5.6.2015
Ιφιγένεια Σιαφάκα, Κριτική της ποιητικής συλλογής της Έφης Καλογεροπούλου Έρημος όπως έρωτας, Desert as desire, Μτφρ. στα αγγλικά: Γιάννης Γκούμας, Εκδόσεις Μετρονόμος, σειρά Ποιείν, 2015
Στην τέταρτη ποιητική συλλογή της Έφης Καλογεροπούλου Έρημος όπως έρωταςβρισκόμαστε ενώπιον ενός υπαρξιακού ταξιδιού με ισχυρή εικονοποιία, σπονδυλωτές εξιστορήσεις (ποιητικές συνθέσεις) με υπερρεαλιστικές αποτυπώσεις, θραύσματα εικόνων προερχόμενα από τον κόσμο του ονείρου και από τον κόσμο του παραμυθιού και, τέλος, ομιχλώδη ενσταντανέ ως αποτυπώματα υπαρξιακής αγωνίας σε χαμηλούς τόνους, ψίθυρους σχεδόν, σε πρωτοπρόσωπη ή τριτοπρόσωπη αφήγηση. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έφη Καλογεροπούλου, Έρημος όπως έρωτας – Κριτική Ιφιγένειας Σιαφάκα [2015]»
Αρχείο 01/06/2015
Τα αγάλματα που μιλούν
Άνθρωποι αμίλητοι. Ή αγάλματα που μιλούν;
Στέκονται ‘κει στις νεραντζιές,
κάτω απ’ τις ακακίες,
σε μιαν άλλη διάσταση θαρρείς.
Έξω απ’ τον χρόνο. Έξω κι από την Ιστορία.
Με μακρινά αστέρια συνδιαλέγονται.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χρήστος Τουμανίδης, Οι ελεγείες της Ανατολής»
Αρχείο 29/05/2015 – Από τις εκδόσεις Μετρονόμος-Ποιείν, μετάφραση στα αγγλικά: Γιάννης Γκούμας
Πίσω απ’ τις ράχες των βιβλίων
υγρασία
μέχρι να γίνει λέξη.
Πίσω απ’ τις λέξεις
τοίχοι γυμνοί
χάρτης πένθους
αυτή η σκασμένη γωνιά από ασβέστη
ανοίγει ρωγμή στη διπλανή σελίδα
εσοχή που ξεπλένει Συνεχίστε την ανάγνωση του «Εφη Καλογεροπούλου, Έρημος όπως έρωτας / desert as desire»
Αρχείο 23.5.2015
‹‹ Το ψωμί που ζύμωσα προχτές, το έβαλα να ψηθεί,
κι αυτό άρχισε να φουσκώνει – να φουσκώνει ανεξέλεγκτα…
Έτσι τώρα ζω εντός του, μέσα στη μισοψημένη ψίχα,
ζω εντός του και τρώω το σπίτι μου ››
Μαργαρίτα Ζαχαριάδου[1]
«Στο μπακάλικο / τρείς άνθρωποι / άγνωστοι μεταξύ τους / άρπαξαν την ευκαιρία να μιλήσουν για πολλά / Έγινες ένα μαζί τους / Η κουβέντα άνοιξε / κι ο ουρανός το ίδιο»: οι παραπάνω στίχοι σκιαγραφούν ένα ιδιαίτερο είδος ευαισθησίας, πιθανόν υπό εξαφάνιση στους καιρούς που ζούμε, το οποίο χαρακτηρίζει μια σύγχρονη ελληνίδα ποιήτρια, την Ασημίνα Λαμπράκου, η οποία εμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα με δυο ρηξικέλευθα ισάξιες συλλογές ποιημάτων που τιτλοφορούνται ως ΟΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ (2012) και νοτιοανατολικό βλέμμα (2014). Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Ζιώγας, Όταν το βλέμμα γίνεται ευαισθησία -για την ποίηση της Ασημίνας Λαμπράκου [2015]»
Αρχείο 14.5.2015
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.