Αρχείο 21/10/2015

ΘΑ

Ναι! Στις χαράδρες του λαιμού, στα ρυάκια τους, τα χέλια των χειλιών μου θα ελίσσονται, όταν πια δεν θα λέγεσαι Νέηνταρ Μπόρομιρ ή Αρθούρος, και οι Λόγοι του Οίκου σου θα μου ανήκουν. Θα σου μαγειρεύω σμέουρα και οβριές, και στις λόχμες θα διαβάζω τους παλμούς σου. Θα με λες Λoβ, και θα βγαίνουν μικρές φωτιές απ’ το στόμα σου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στέλλα Δούμου-Γραφάκου, Έρως αρόδο -εκδόσεις Κουκούτσι»

Αρχείο 5.10.2015

ανενδοίαστα υπερβολικό

η νύχτα φορούσε λουλούδια στα μαλλιά
κι ένα τσιγάρο ντελικάτο στα δάχτυλα ανάμεσα

οδήγησε μια παλιά Σεβρολέτ στο δρόμο προς το
Κάϊρο
κι ευτυχώς! πάτησε εγκαίρως φρένο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Νοτιοανατολικό βλέμμα [2015]»

Αρχείο 29.9.2015

Εκδ. Θράκα 2014 -απόσπασμα

Mέσα στους τέσσερις τοίχους που με περιέβαλλαν, υπήρχαν φορές που η μοναξιά γινόταν αφόρητη. Σκεφτόμουν τους ενοίκους του κτιρίου να ζουν στα συμπαθητικά διαμερίσματά τους δίχως να δίνουνε δεκάρα τσακιστή για τον διπλανό τους, από τον οποίο τους χώριζε μια μεσοτοιχία. Εκείνοι, μπορεί να διασκέδαζαν ακούγοντας μουσική, να καταβρόχθιζαν μεγάλες ποσότητες κρέατος και ο διπλανός τους να πέθαινε ολομόναχος. Εφόσον δεν διαταρασσόταν η ζωή τους, δεν τους αφορούσε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στάθης Ιντζές, Οι τελευταίοι φανατικοί της στρωματσάδας [2015]»

Αρχείο 26/08/2015

Ατρείδες παίδες

Ο Ορέστης, ο μικρός
-ο μητροκτόνος έπειτα-
πώς να το εννοήσει,
μέσα από τ’ ανώριμα,
τα ανίδεα παιδιάστικά του,
πως θα τον διάλεγαν αυτόν
για να απονείμει
το δίκιο του πατέρα;
Τον κοίμιζαν με δράκους μυθικούς Συνεχίστε την ανάγνωση του «Διώνη Δημητριάδου, “Κατάλοιπα γενιάς, απομεινάρια σιωπής”»

Αρχείο 22/07/2015

Στίχοι που γράφτηκαν, εν μέσω χειμώνα, για να πούνε αλήθειες, ψέματα, υπερβολές, να πείσουν και να πειστούν, κι ύστερα να γίνουν μουσική και να βυθιστούν μέσα στο τραγούδι τους.

ΟΝΕΙΡΟ ΓΥΑΛΙ

Σβήνει τα φώτα ο Βαρδάρης
στον δρόμο πέφτει μια βροχή
είπες πως θα ’ρθεις να με πάρεις
κι έχω ως το κόκκαλο βραχεί.

Τρέχει μπροστά η Εγνατία
τα μάτια κλείνω και περνώ Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μάνος Ορφανουδάκης, Στίχοι πριν την άνοιξη»

Αρχείο 3.7.2015

Σιωπή (Ι)

1/6

Στα γόνατα της μέρας σκαλώσανε της πείνας τα μυρμήγκια
και στου ήλιου τη σπηλιά, μαύρα χρυσάνθεμα φυτρώσαν.

Της δίψας μας το στρέμμα ποδοπατούν βουβάλια
και της φωνής τα ρούχα στένεψαν στο σεντούκι. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαριάννα Πλιάκου, “κι έβλεπα τα γραμμόφωνα της λέξης σου να λιώνουν” -ποίηση [2015]»