Αρχείο 01/06/2015
Τα αγάλματα που μιλούν
Άνθρωποι αμίλητοι. Ή αγάλματα που μιλούν;
Στέκονται ‘κει στις νεραντζιές,
κάτω απ’ τις ακακίες,
σε μιαν άλλη διάσταση θαρρείς.
Έξω απ’ τον χρόνο. Έξω κι από την Ιστορία.
Με μακρινά αστέρια συνδιαλέγονται.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χρήστος Τουμανίδης, Οι ελεγείες της Ανατολής»
Αρχείο 29/05/2015 – Από τις εκδόσεις Μετρονόμος-Ποιείν, μετάφραση στα αγγλικά: Γιάννης Γκούμας
Πίσω απ’ τις ράχες των βιβλίων
υγρασία
μέχρι να γίνει λέξη.
Πίσω απ’ τις λέξεις
τοίχοι γυμνοί
χάρτης πένθους
αυτή η σκασμένη γωνιά από ασβέστη
ανοίγει ρωγμή στη διπλανή σελίδα
εσοχή που ξεπλένει Συνεχίστε την ανάγνωση του «Εφη Καλογεροπούλου, Έρημος όπως έρωτας / desert as desire»
Αρχείο 23.5.2015
‹‹ Το ψωμί που ζύμωσα προχτές, το έβαλα να ψηθεί,
κι αυτό άρχισε να φουσκώνει – να φουσκώνει ανεξέλεγκτα…
Έτσι τώρα ζω εντός του, μέσα στη μισοψημένη ψίχα,
ζω εντός του και τρώω το σπίτι μου ››
Μαργαρίτα Ζαχαριάδου[1]
«Στο μπακάλικο / τρείς άνθρωποι / άγνωστοι μεταξύ τους / άρπαξαν την ευκαιρία να μιλήσουν για πολλά / Έγινες ένα μαζί τους / Η κουβέντα άνοιξε / κι ο ουρανός το ίδιο»: οι παραπάνω στίχοι σκιαγραφούν ένα ιδιαίτερο είδος ευαισθησίας, πιθανόν υπό εξαφάνιση στους καιρούς που ζούμε, το οποίο χαρακτηρίζει μια σύγχρονη ελληνίδα ποιήτρια, την Ασημίνα Λαμπράκου, η οποία εμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα με δυο ρηξικέλευθα ισάξιες συλλογές ποιημάτων που τιτλοφορούνται ως ΟΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ (2012) και νοτιοανατολικό βλέμμα (2014). Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Ζιώγας, Όταν το βλέμμα γίνεται ευαισθησία -για την ποίηση της Ασημίνας Λαμπράκου [2015]»
Αρχείο 14.5.2015
Αρχείο 29.4.2015
κάποτε, σ’ ένα άλλο εδώ
θα ’ρθει η στιγμή που η αγάπη
δεν θα μας χρειάζεται
στους γκρεμούς
ενδημική
θα αποξηραίνεται
νοσταλγικό τραγούδι Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τζούλια Φορτούνη, “Δήγμα γραφής” -προδημοσίευση από την ποιητική συλλογή [2015]»
Αρχείο 26.4.2015 / Πολιτισμός = Επιστήμη = Πολιτισμός
Τριακονταετής επετειακή έκδοση, επηυξημένη και σχολιασμένη
Εκδόσεις Κάτοπτρο
Με αφορμή την επίσκεψη του διάσημου βιολόγου-συγγραφέα Richard Dawkins στην Αθήνα
Το Εγωιστικό γονίδιο προκάλεσε ένα κύμα ενθουσιασμού μεταξύ των βιολόγων και του ευρέος κοινού όταν πρωτοεκδόθηκε το 1976. Η εναργής ερμηνεία της ζωής από τη σκοπιά του γονιδίου, με πρόζα διαυγή, συγκέντρωσε τα νήματα της σκέψης για το χαρακτήρα της φυσικής επιλογής σε ένα εννοιολογικό πλαίσιο με βαθιές προεκτάσεις όσον αφορά την κατανόηση της εξέλιξης. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Richard Dawkins, Το εγωιστικό γονίδιο [2015]»
Αρχείο 24/04/2015
Σημείο αναφοράς
τη στιγμή του οργασμού ένα κύκλος ανεβαίνει σαν φυσαλίδα πάνω απ’ τα ζευγάρια κι επιπλέει γεμάτος στο τρικυμισμένο δωμάτιο.
μέσα του όλοι οι χαρούμενοι ποδοσφαιρικοί αγώνες που έζησε ο άντρας, όλα τα έξυπνα κρυφοκοιτάγματα της κοπέλας και της φίλης της στο τρόλεϋ. περνάνε γρήγορα απ’ το νου τους κοινά ονόματα, Γιάννης, Μαίρη, Κώστας, πάλι Μαίρη, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Κακίσης, Τα σύρματα/Συσκευή του νεκρού ανθρώπου»
Αρχείο 14.4.2015
“Ο Δόκτωρας Ψ. και οι ασθενείς του” -διηγήματα -από τις εκδόσεις Μελάνι
Η Ανάσταση του Άκη Χανδρινού
Δεκαπέντε Ψυχίατροι και σαράντα εννέα Ειδικευόμενοι τη νύχτα της Λαμπρής, μετά το βιαστικό «Χριστός Ανέστη», την αναστάσιμη μαγειρίτσα και το άφθονο κόκκινο κρασί έκαναν όλοι μαζί το ίδιο όνειρο, με ελάχιστα δευτερόλεπτα διαφοράς ο ένας από τον άλλο: ονειρεύτηκαν μια απέραντη χωματερή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας, “Ο Δόκτωρας Ψ. και οι ασθενείς του” -προδημοσίευση [2015]»
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.