Κατηγορία: Δοκίμιο

Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια: H φυγή και το ταξίδι

14/04/2017

Αρχείο 14/04/2017

fav_separator

“Τι είναι αυτό που σεκάνει να θες να ταξιδεύεις;” αναρωτιέται ο πλαστογράφος Ελμίρ στο “F for fake” του Όρσον Γουέλς. “Αλλάζεις περιβάλλον, βλέπεις νέους ανθρώπους, πιο γοητευτικούς… Ποτέ δεν ξέρεις γιατί. Γιατί ταξιδεύεις;”. Τι είναι αλήθεια, αυτό που αναγκάζει τον σεβάσμιο πλέον γέροντα Τολστόι στις 28 Οκτωβρίου 1910, να εγκαταλείψει την οικογενειακή θαλπωρή και να χαθεί μέσα στη ρώσικη νύχτα; Γιατί ο Γκαίτε στις τρεις η ώρα το πρωί της τετάρτης Σεπτεμβρίου 1786, αναχωρεί σαν δραπέτης για την Ιταλία, χωρίς να ειδοποιήσει κανέναν, με πλαστό διαβατήριο και με το όνομα Μίλλερ; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια: H φυγή και το ταξίδι»

Κωνσταντίνος Μάντης: Άγγελος Σικελιανός «Πάσχα των Ελλήνων»

10/04/2017

Αρχείο 10/04/2017

Ψυχή, που, κι αλαφρότερηαπό αφημένο μήλο,
στα μπλαβά απάνω κύματα, γαλήνια τώρα, πλες
σαν το νησί π’ αρμένιζε μονάχο, η άγια Δήλο∙
Ψυχή, που θείες σε ζώσανε δυνάμεις σιωπηλές,

στο μυστικόν ολάκερη μαγνήτη γυρισμένη,
πέρ’ απ’ των πάγων τα βουνά, το ξέρεις, μαντική,
των υπερβόρειων η χαρά παρθένων σε προσμένει,
των κύκνων των χιονοφώτων η δόξα, η Μουσική. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Άγγελος Σικελιανός «Πάσχα των Ελλήνων»»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Φανταστικά Τραγούδια και φωτογραφίες

06/04/2017

Αρχείο 06/04/2017

Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας 

Μεγάλη νυχτερίδα από το φως σου θρέφεται
γι’ αυτό νωρίς βραδιάζει πριν χορτάσεις
στα ψηλά δώματα βόσκει το μεσημέρι
τους δρόμους καβαλίκεψε το ξανθό κύμα του
Ρίτα Μπούμη Παπά

Πρώτο καρέ
Τρεις δεκαετίες έχωνα δω τον Φάνη. Μονάχα σε κάτι τραγούδια ξεχασμένα μπορώ και τον συναντώ. Ίδια, διαλυμένη καρδιά, ίδια πάθη γιατί ο Φάνης είναι πια ήδη μια ολόκληρη και ανεξάντλητη ζωή. Τέτοια είναι η μοίρα όσων έχουνν για πεπρωμένο τους τα τραγούδια. Καμιά φορά, όταν αθροίζεται ο καιρός και ο Φάνης σβήνει όπως τα σήματα, αρκεί τ΄όνομά του μες στο ποτάμι του δρόμου και τότε  φθάνει από χίλιους δρόμους. Μαζί του ο Μάρκος, η Άννα και ένα σωρό βερολινέζικα κορίτσια πνιγμένα στις ηλιαχτίδες. Η εποχή τους ανήκει στα σύμβολα, τα μάτια τους είναι οι ορυζώνες των φιλμ και οι βοές του κόσμου. Χάνονται στο τέλος της μέρας μαζί με ένα σωρό θαμμένα βινύλια που σημάδεψαν για πάντα τη ζωή μας δίχως ποτέ να πεθαίνουν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Φανταστικά Τραγούδια και φωτογραφίες»

«Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, μέρος 4ο

05/04/2017

Αρχείο 05/04/2017 – Diosa de la bruja Υ Dionysus en el teatro

✤

Το σώμα  στην Αρχαία Ελληνική Τραγωδία. Μέρος δεύτερο

Δεν θα μπορούσα να προχωρήσω στο θέμα μου και να μην αναφερθώ προηγουμένως  σε ένα δοκίμιο του  Φ. Λόρκα  το Ντουέντε  που το πρωτοπαρουσίασε  το 1930  στην Μαδρίτη. Λίγα βιβλία κατοχυρώνουν την ύπαρξη μιας θεότητας στο χώρο της τέχνης. Λίγα και μόνο σπουδαία κείμενα και βιβλία, δηλώνουν απερίφραστα την ύπαρξη της συνολικής οντότητας του  ειμή  ως αυτόνομο και  αυτεξούσιο  σύμπαν,  το σύμπαν του καλλιτέχνη. Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, μέρος 4ο»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Saint Lucia των ποιητών, του Derek Alton Walcott

21/03/2017

Αρχείο 21/03/2017

Η Αγία Λουκία κάθε νύχτα ανεξαιρέτως, σεργιανάει τους δρόμους μιας παλιάς πολιτείας. Πόσοι παράλληλοι κόβονται πάνω στο σώμα του παλιού δρόμου. Η μοναξιά της μετριέται με ναυτικά μίλια, μ΄όργανα που ποτέ δεν λαθεύουν. Στην αγκαλιά της κοιμούνται γυμνά ένα σωρό παιδιά. Πλάι στους ωκεανούς βρέχει τον περίγυρο του φουστανιού της, έτσι που θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί πως κάποτε, μια γυναίκα πλανήθηκε στις ακτές, μετέωρη, μια νεότατη Περσεφόνη, ένα φέγγος για τη ζωή μας ανεπίληπτο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Saint Lucia των ποιητών, του Derek Alton Walcott»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Λίγη δροσιά μιλούν

19/03/2017

ΑΡΧΕΙΟ/ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2016

favicon

Θα τον θυμόμαστε
Αυτόν τον πλανήτη

Όταν ο Γιώργος Σαραντάρης έγραφε, αγαπάω τον ύπνο, σήμανε την αρχή ενός ανοιξιάτικου θριάμβου. Έκτοτε κάθε τέτοια εποχή φθάνει στις επιφάνειες, πιστός προσκυνητής της φύσης. Διαβάστε περισσότερα-Continue reading →

Ελένη Σαμπάνη, Μοτιβένιοι στρατιώτες

09/03/2017

Αρχείο 09/03/2017

«Εκεί που νομίζαμε ότι στεκόμασταν σε σταθερό και σίγουρο έδαφος, όλα είναι παραδομένα στην αβεβαιότητα και την κίνηση»[1]. Διαβάζοντας τα λόγια του Popper (1969) έπιασα τον εαυτό μου να τα επαναλαμβάνει στη σκέψη, ύστερα στο λόγο και τελικά να τα κρατάει σε ένα χαρτάκι για να γράψει κάτι γι’ αυτά. Έμοιαζε σαν εντελώς φυσικά να ξεκίνησα έναν κύκλο ομοιόμορφων διαδικασιών για να παγιώσω τα λόγια αυτά στη σκέψη. Τότε, ξαφνικά, κάθε μοτιβένια κατασκευή της συνείδησης, μού φώτισε το νου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ελένη Σαμπάνη, Μοτιβένιοι στρατιώτες»

«Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, μέρος 2ο

08/03/2017

Αρχείο 08/03/2017

fav_separator

Ο Αυτοσχεδιασμός στο Θέατρο
O αυτοσχεδιασμός είναι η αρχή για όλες τις τέχνες

Mozart was most famous in his day, according to scholars,
“first as an improviser, then as a composer, then as a pianist”.
Eric Barnhill

Το ‘μαρτύριο’  της τέχνης
Οαυτοσχεδιασμός είναι τέχνη. Για να δείξω την αυτονομία του αυτοσχεδιασμού, αλλά και την γνώση που πρέπει να έχει σήμερα όποιος αποφασίσει να αυτοσχεδιάσει, θα αναφέρω  εν συντομία στην ύπαρξη του αυτοσχεδιασμού στην παράδοση της  μουσικής, του χορού, της ζωγραφικής και του θεάτρου. Το θέατρο είναι σύνθεση τεχνών, μια πολύπλευρη και πολυσύνθετη τέχνη, που περιέχει  κίνηση, μέτρο, λόγο, δηλαδή χορό, μουσική και κείμενο. Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, μέρος 2ο»