Αρχείο 09/05/2016
ΈΦΕΣΟΣ
Μιλούσε καθισμένος σ’ ένα μάρμαρο
που έμοιαζε απομεινάρι αρχαίου πυλώνα∙
απέραντος δεξιά κι άδειος ο κάμπος
ζερβά κατέβαιναν απ’ το βουνό τ’ απόσκια:
«Είναι παντού το ποίημα. Η φωνή σου
καμιά φορά προβαίνει στο πλευρό του
σαν το δελφίνι που για λίγο συντροφεύει
μαλαματένιο τρεχαντήρι μες στον ήλιο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Γιώργος Σεφέρης «Μνήμη, Β΄»»
Αρχείο 06/05/2016
«…ανέβασες το ρύγχος μου προς τον ουρανό
και σαν το λύκο θέλω να ουρλιάξω;»
Η διαδικασία της έμπνευσης στον Στέλιο Ντόμαλη, (στο βιβλίο του «Η ΕΜΠΝΕΥΣΗ-32 κείμενα και 15 ποιήματα», που κυκλοφόρησε στη Λάρισα τον Αύγουστο του 1995, με ασπρόμαυρες φωτογραφίες του γιου του Αποστόλη Ντόμαλη), μας επιτρέπει να ρίξουμε μια κλεφτή ματιά στο εργαστήρι του συγγραφέα: να κατανοήσουμε τις αφορμές και τα υποκείμενα πάνω στα οποία θα ξεδιπλώσει το τραγούδι του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Η διάθεση για τραγούδι στον Στέλιο Ντόμαλη»
Αρχείο 25/04/2016
XVI
Χαρά χαρά.
Δε μας νοιάζει
τι θ’ αφήσει το φιλί μας
μέσα στο χρόνο και στο τραγούδι.
Αγγίξαμε
το μέγα άσκοπο
που δε ζητά το σκοπό του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Γιάννης Ρίτσος «Εαρινή Συμφωνία» XVI-XVII»
Αρχείο 22/04/2016
Την Τρίτη 6/6/06 δεν σας κρύβω, πως βγήκα για την βραδινή μου βόλτα, με την ενδόμυχη επιθυμία να μου συμβεί κάτι κακό, επιτέλους. Μετά τα πενήντα, περισσεύει η πλήξη: δεν είναι εύκολο να σε εντυπωσιάσουν οι φίλοι σου, και δεν είναι καθόλου αυτονόητο πως ο έρωτας σε περιμένει στη γωνία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Cow Parade, Athens 2006»
Αρχείο 19/04/2016
Στην ουσία,
μόλις που είμαστε τοπίο
Ν. Πάρρα, Χιλή.
Το παλιό θέατρο
Λίγο πριν το καλοκαίρι μεγάλα φορτηγά κάναν την εμφάνισή τους στην πόλη. Ακολουθούσαν σχεδιασμένες διαδρομές φορτωμένα ξυλεία, σίδερο και χώμα. Φορτώνοντας κατά δεκάδες στα οχηματαγωγά και μας αποχαιρετούσαν. Βαθμιαία η όψη της πόλης μετεβλήθη, ακριβώς όπως πριν από χρόνια ο ρυθμός αυτού του κόσμου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Welcome to Greece»
Αρχείο 11/04/2016
Να ‘χε η νοσταλγίασώμα να το σπρώξω απ’ το παρά-
θυρο έξω! Να τσακίσω εκείνο που δε γίνεται! Κο-
ρίτσι που από το γυμνό σου στήθος σαν από σχεδία
κάποτε μ’ έσωσε ο Θεός
Και ψηλά πάνω απ’ τα τείχη με την ημισέληνο με πήγε
μην κι από δική μου
Ακριτομύθια φανερωθείς και οι Tύχες σε βάλουν Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Οδυσσέας Ελύτης «Εκείνο που δε γίνεται»»
Αρχείο 08/04/2016
Ο Γιώργος Δρανδάκης είχε επιλέξει τον στίχο του Έζρα Πάουντ από τα Cantos της Πίζας, αν δεν κάνω λάθος, «δέκα χρόνια ασυντόνιστος με την εποχή του», ως προμετωπίδα της τρίτης του ποιητικής συλλογής «Ένα παιδί του Καρλ Μαρξ και της Κόκα-Κόλα», που παραμένει πιστεύω ο πιο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Γιώργος Δρανδάκης, Εξήντα χρόνια ασυντόνιστος με την εποχή του»
Αρχείο 05/04/2016
Λουκίνο Βισκόντι
Το 1944 η Πέμπτη Στρατιά εισέρχεται στην Ρώμη, σημαίνοντας το τέλος του πολέμου. Ο Λουκίνο απελευθερώνεται μαζί με τους παρτιζάνους κρατούμενους. Η πόλη τον περιμένει για την κατακτήσει. Το πλήθος συρρέει στην πλατεία του Αγίου Μάρκου, αναγγέλοντας τη νέα εποχή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Bellissima»
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.