Αλέξανδρος Νεχαμάς, Αρετές της αυθεντικότητας ―κυκλοφορεί [απόσπασμα]

Αλέξανδρος Νεχαμάς, Αρετές της αυθεντικότητας. Δοκίμια για τον Πλάτωνα και τον Σωκράτη, Πανεπιστημιακές εκδόσεις Κρήτης

Η συλλογή άρθρων Αρετές της αυθεντικότητας αποτυπώνει με τον καλύτερο τρόπο την πρωτότυπη και βαρυσήμαντη συμβολή του Αλέξανδρου Νεχαμά στις σύγχρονες πλατωνικές σπουδές. Προσφέρει στον γενικό αναγνώστη τη δυνατότητα όχι μόνο να κατανοήσει τις πλατωνικές και σωκρατικές θέσεις, αλλά και να συνειδητοποιήσει τον βαθύ πυρήνα τους και την ουσιαστική τους επικαιρότητα.

Τα άρθρα είναι αυτοτελή και, ως εκ τούτου, μπορούν να διαβαστούν ανεξάρτητα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλέξανδρος Νεχαμάς, Αρετές της αυθεντικότητας ―κυκλοφορεί [απόσπασμα]»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Ο Νίκος Ζάμπρος απόψε σκοτώνεται

Γεφύρι Της Χρυσαυγής. Κατά την παράδοση, το γεφύρι κτίστηκε το 1854 με τη χορηγία ενός ληστή, του Νικόλαου Ζάμπρου από το Πολυνέρι Γρεβενών. Σε μία καταδίωξή του από τα αποσπάσματα, δεν κατάφερε να περάσει το ρέμα που εκείνη τη μέρα ήταν πλημμυρισμένο και ζήτησε από τους Χρυσαυγιώτες να τον κρύψουν. Ως αντάλλαγμα χρηματοδότησε την κατασκευή του γεφυριού, και επιθεωρούσε το έργο κρυμμένος στον παρακείμενο νερόμυλο.

Μια ανταπόκριση που ταξιδεύει πάνω από γεφύρια και ρεματιές μιας άλλης Ελλάδας χτισμένης στον πιο απόκρημνο βράχο. Καθώς ο Ιούλιος σκοτώνει ότι αγαπήσαμε, στέκουμε στην κορυφή του τοξωτού γεφυριού και ακούμε τι τάχα έχει να μας πει το ποτάμι. Το βλέπουμε να κατηφορίζει τον δρόμο. Φορά κεφάλι Μινώταυρου, είναι το ποτάμι που πήρε τον Νίκο Ζάμπρο. Και όχι το απόσπασμα σε μια από τις ιστορίες που συμπλέουν με τον αστικό μύθο και κυκλοφορούν μες στην λαλιά μας, την σύγχρονη και την παλιά.

«Ο Νίκος Ζάμπρος έπεσε νεκρός έπειτα από σκληρό τουφεκίδι. Σκοτώθηκε μετά δεκαήμερης και ανελέητης μάχης με τις δυνάμεις της χωροφυλακής. Οι απώλειες βασάνισαν και τις δυο πλευρές. Μα ο Ζάμπρος ήτο σκληρός καθώς οι πέτρες των Ορέων. Αντέχει τους ανέμους που φυσούν ξαφνικοί και αγριεμένοι προτού κρυφτούν μες στις σπηλιές. Μικροί θεοί που παίζουν.  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Ο Νίκος Ζάμπρος απόψε σκοτώνεται»

Ανδρέας Γαλανάκης & Στράτος Θεοδοσίου, Ο Αλεκτρύων ―Δεύτερη έκδοση [απόσπασμα]

Από τις ΑΩ εκδόσεις

…Ο Αλεκτρύων είναι ένα εκπαιδευτικό ηλιακό ρολόι.

Πρόθεση του Αλεκτρύονα, όμως, δεν είναι να αποτελέσει απλώς ένα μετρητικό όργανο.
Το όνομά του δείχνει και τη διάθεσή του. Θέλει να υποδείξει τους «σαφείς κανόνες» που διέπουν τις ηλιαχτίδες μέσω ενός έργου τέχνης, με μυθικό όνομα και διάσταση. Θέλει να συμπεριλάβει στη διδακτική του την αισθητικήκαι τη μυθολογία, ως συμπληρωματικά αλλά και βασικά στοιχεία της γνώσης. Προσδοκά να ενεργοποιήσει εκτός
από τη λογική και το συναίσθημα του παρατηρητή. Θέλει να κάνει τον μαθητή να ονειρευτεί, όπως αρμόζει στους μετέχοντες της Ελληνικής Παιδείας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανδρέας Γαλανάκης & Στράτος Θεοδοσίου, Ο Αλεκτρύων ―Δεύτερη έκδοση [απόσπασμα]»

Χαρά Νικολακοπούλου, Ωδή στο κακό ―από την Κατερίνα Παπαδημητρίου

Χαρά Νικολακοπούλου, Ωδή στο κακό, Μικρή μελέτη για τα Ανεμοδαρμένα Ύψη της Έμιλυ Μπροντέ, ΑΩ εκδόσεις, Αθήνα 2022

Ένα ανήθικο πάθος στην εκπνοή του ρομαντικού κινήματος και η γυναικεία γραφή

Η Χαρά Νικολακοπούλου, μετά την μελέτη της για το πεζογραφικό έργο του Γιάννη Σκαρίμπα από τις εκδόσεις poema, το 2016, επανέρχεται με μια ακόμα κριτική της μελέτη, για τα Ανεμοδαρμένα Ύψη της Έμιλυ Μπροντέ. TαΑνεμοδαρμένα Ύψη είναι το μοναδικό μυθιστόρημα της Έμιλυ Μπροντέ, το οποίο εκδόθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1848. Παρά το γεγονός ότι έλαβε ανάμεικτες κριτικές όταν πρωτοκυκλοφόρησε και συχνά κατηγορήθηκε για απεικόνιση ανήθικου πάθους, στη συνέχεια αναδείχτηκε σε ένα από τα κλασικά έργα της αγγλικής λογοτεχνίας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χαρά Νικολακοπούλου, Ωδή στο κακό ―από την Κατερίνα Παπαδημητρίου»

Το τελευταίο κείμενο του Peter Mackridge: Αβλεψία και λήθη: ο Καβάφης, η Αμισός και η Τουρκία

Μνήμη Πόντου 1922-2022

Του Peter Mackridge(1946-17.06.2022) 11/03/2022, Athens Review of Books, Τεύχος 137 – ΜΑΡΤΙΟΣ

Εν μέσω δικτατορίας, το 1970, στον συλλογικό τόμο Δεκαοχτώ κείμενα, ο Δημήτρης Μαρωνίτης δημοσίευσε κείμενο με τίτλο «Υπεροψία και μέθη: ο Ποιητής και η Ιστορία».[1] Επίκεντρο του ενδιαφέροντος του Μαρωνίτη στο κείμενο εκείνο ήταν το ποίημα «Ο Δαρείος» του Καβάφη. Δικαίως το κείμενό του άφησε εποχή και κέρδισε μια θέση στην ιστορία. Τώρα που θυμάμαι τον νεαρό εαυτό μου να μπαίνει στο βιβλιοπωλείο του Κέδρου στην Αθήνα το καλοκαίρι του 1970 και να αγοράζει αντίτυπο των περιπόθητων και νεωστί εκδοθέντων Δεκαοχτώ κειμένων, φρίττω με τη σκέψη ότι το διάστημα που μεσολάβησε από τη Μικρασιατική Καταστροφή μέχρι την κυκλοφορία του τόμου είναι λίγο μικρότερο από το διάστημα που χωρίζει το 1970 από το 2022. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Το τελευταίο κείμενο του Peter Mackridge: Αβλεψία και λήθη: ο Καβάφης, η Αμισός και η Τουρκία»

Η Αλληλογραφία Κοραή – Τζέφερσον, και ο Αμερικανικός Φιλελληνισμός

Εισαγωγή-μετάφραση: Περικλής Βαλλιάνος, εκδόσεις Athens Review of Books

Από τις εκδόσεις της Athens Review of Books κυκλοφορεί το βιβλίο με τίτλο Η αλληλογραφία Κοραή-Τζέφερσον και ο Αμερικανικός φιλελληνισμός, μια συλλογή εμβληματικών κειμένων που παρέχει μια συνολική εικόνα για το διεθνές πλαίσιο του Αγώνα του ’21 και φωτίζει μια παραμελημένη ιδεολογική και πολιτική του διάσταση. Τα κείμενα έχει μεταφράσει ο καθηγητής πολιτικής φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Περικλής Σ. Βαλλιάνος, ο οποίος τα συνοδεύει με μια εμπεριστατωμένη εισαγωγή και σχόλια. 

Η συλλογή περιέχει την πλήρη αλληλογραφία ανάμεσα στον Αδαμάντιο Κοραή και τον Τόμας Τζέφερσον, κορυφαίο εκπρόσωπο του Διαφωτισμού και τρίτο Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών.  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η Αλληλογραφία Κοραή – Τζέφερσον, και ο Αμερικανικός Φιλελληνισμός»

Pablo Neruda: για τον Μαρσέλ Προυστ και τον Σεζάρ Φρανκ ―μετάφραση Γιώργος Κεντρωτής

Ποτὲ δὲν ἀφιερώθηκα στὸ διάβασμα μὲ τόση εὐχαρίστηση καὶ μὲ τόση πλησμονή, ὅσο στὴν Κεϋλάνη, σ᾽ ἐκεῖνο τὸ προάστιο τοῦ Κολόμπο, ὅπου ἔζησα μόνος μου γιὰ πολὺ καιρό. Κάθε τόσο ἐπέστρεφα στὸν Ρεμπό, στὸν Κεβέδο ἢ στὸν Προύστ. Τὸ Ἀπὸ τὴ μεριὰ τοῦ Σουὰν μ᾽ ἔκανε νὰ ξαναζήσω τὰ βάσανα, τοὺς ἔρωτες καὶ τὶς ζήλειες τῆς ἐφηβείας μου. Καὶ κατάλαβα ὅτι σ᾽ ἐκείνη τὴ μουσικὴ φράση τῆς σονάτας τοῦ Βαντέιγ, φράση μουσικὴ ποὺ ὁ Προὺστ τὴν ὀνόμασε «aérienne et odorante», παναπεῖ «ἀερόσταλτη καὶ γεμάτη ἀρώματα», ὄχι μόνο γευόσουν τὴν πιὸ ἐκλεκτὴ περιγραφὴ τοῦ παθιασμένου ἤχου, ἀλλὰ καὶ ἕνα μέτρο τοῦ πάθους ποὺ δὲν ἔχει καμία ἐλπίδα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Pablo Neruda: για τον Μαρσέλ Προυστ και τον Σεζάρ Φρανκ ―μετάφραση Γιώργος Κεντρωτής»

Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Γιάκομπ Βάσερμαν, «Κάσπαρ Χάουζερ ή Η ραθυμία της καρδιάς»

Γιάκομπ Βάσερμαν, Κάσπαρ Χάουζερ ή Η ραθυμία της καρδιάς [Μυθιστόρημα.]. Δύο τομίδια. Μετάφραση [και Υποσημειώσεις] Σοφία Αυγερινού. Εκδόσεις Σοκόλη, Αθήνα 2021. 

Κάσπαρ Χάουζερ (1812 – 1833): ιστορικό πρόσωπο, έφηβος που «προσγειώθηκε» ξαφνικά στη Νυρεμβέργη, αρχικά με επικοινωνιακές ικανότητες νηπίου, εμφανιζόμενος ώς τότε απομονωμένος. Άλλοι δέχτηκαν ότι ήταν γαλαζοαίματος,  φυλακισμένος για να μη διεκδικήσει το δουκάτο του Μπάντεν, άλλοι τον είπαν απατεώνα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Γιάκομπ Βάσερμαν, «Κάσπαρ Χάουζερ ή Η ραθυμία της καρδιάς»»