Ασημίνα Λαμπράκου, Αγαπάνθεμον(*)



Σας βεβαιώ Αλλά εσείς μην το πιστέψετε Σκοτεινός ασύνταχτος, με ακολουθούσε Όχι πάνω από το προσδιορίσιμο «ακολουθώ» Όχι περισσότερο από τρεις μακρείς ως τα καλοκαίρια, χειμώνες Μπερδεύοντας πλήκτρα βήματα ίχνη όμως Συννέφιασα Έγραψα σημείωμα: Κάνε «αυτό» Υπάκουσε Έλα και θα ξαναγράψουμε μαζί τον ξένο του Καμύ Έγραφα και Γελούσα: Ποια είμαι εγώ να…; Γέλασε Υποθέτω κι ο ίδιος Άγρια Έπειτα, σας βεβαιώ έγινε Αλλά εσείς μην το πιστέψετε Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Αγαπάνθεμον(*)»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Live News

Στα πρότυπα του εύθυμα
και αφοπλιστικά
ρεαλιστικού
Αλαίν ντε Μποττόν.

Ένα τρομερό δελτίο ειδήσεων

Άγνωστα πρόσωπα και κατάσκοποι φθάνουν στα σαλόνια μας. Η είδηση είναι πως ένας άλλος, ακόμη ψυχρότερος πόλεμος μαίνεται. Εκεί ακριβώς, στα σαλόνια μας, στην εποχή που υμνείται όσο ποτέ ο Μαρινέτι, στο τέλος και του τελευταίου κώδικα με μυστηριώδεις, αχαλίνωτες πράξεις.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Live News»

Αντώνης Τζήμας, «Παριστάνοντας τον Μπουκόφσκι»

Μια συγγραφική περιδίνηση στον ομιχλώδη ηδονιστικό κόσμο ενός καταραμένου συγγραφέα– Από τις εκδόσεις Ιωλκός

Η κρίση του βιβλίου από τον συνεργάτη μας Κ.Π.Δάρμο.

Mέσα σε δυο χρόνια ο Αντώνης Τζήμας εκδίδει και το δεύτερο έργο του. Έχουμε να κάνουμε με ένα βιβλιαράκι που σφύζει από ειλικρίνεια, με την έννοια ότι παρουσιάζει αφτιασίδωτη την παρακμή του νεαρού ήρωά του. Ο τίτλος προϊδεάζει άμεσα τον αναγνώστη γι’ αυτό που θα βρει στις σελίδες του, παραπέμποντας στον εμβληματικό ποιητή και συγγραφέα, έναν από τα ευάριθμα σύμβολα του αμερικανικού περιθωρίου, που αν και διάσημο στον Νέο Κόσμο, την αξία του αναγνώρισε κυρίως η Γηραιά Ήπειρος. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντώνης Τζήμας, «Παριστάνοντας τον Μπουκόφσκι»»

Χλόη Κουτσουμπέλη, Το σημείωμα της οδού Ντεσπερέ

Από τις εκδόσεις Πόλις

Πρόλογος

Με λένε Τζέιν. Τζέιν Μποντ.
Από τότε που τυφλώθηκε ο εργοδότης
παίρνω επίδομα ανεργίας
για παραστρατημένες γκουβερνάντες.
Στους άγριους βάλτους του Θόρνφιλντ
αποκαΐδια,
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χλόη Κουτσουμπέλη, Το σημείωμα της οδού Ντεσπερέ»

H Χαρά Νικολακοπούλου για ‘Το Κώμα’ του Κυριάκου Δημητρίου

Αρχείο 03/09/2018 – Κυριάκος Δημητρίου, Το Κώμα Νουβέλα, εκδ. Πορεία 2017

Με ομορφιά και με θάνατο ακαταπαύστως…

Η Κόλαση είναι άδεια κι όλοι οι διαβόλοι είναι εδώ   (Από την Τρικυμία του Σαίξπηρ, τίτλος κεφαλαίου του βιβλίου)

Ο άνθρωπος προ των ευθυνών του την τελική στιγμή της Μεγάλης Κρίσης, η λυσσαλέα μάχη ανάμεσα στο καλό και στο κακό, η εωσφορική λάμψη σε όλο της το τρομερό μεγαλείο, η σπαρακτική κραυγή για μετάνοια την ύστατη ώρα, είναι τα θέματα  που πραγματεύεται στη νουβέλα του ο Κυριάκος Δημητρίου, καθηγητής της Ιστορίας των Ιδεών στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «H Χαρά Νικολακοπούλου για ‘Το Κώμα’ του Κυριάκου Δημητρίου»

Ρογήρος Δέξτερ, Μεγάλες ιδέες τα αποφάγια τού Χρόνου [2018]

Από το χαμένο αρχείο 1.9.2018

ΠΑΡΑΜΥΘΊΑ (Λ’)

Πάνω από τις χαλασμένες πολιτείες
Βουλιάζει με τσακισμένη πλώρη το φεγγάρι
Πέφτουν τα βέλη τού όχλου και βολές εξ οικείων
Αν θα φορέσει ο σαλός το μανδύα του
Αν θα γυρίσει πίσω στο κοπάδι το χαμένο πρόβατο
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ρογήρος Δέξτερ, Μεγάλες ιδέες τα αποφάγια τού Χρόνου [2018]»

Διώνη Δημητριάδου: ‘Οδός Ναυπλίου’, ποιήματα για μια απουσία του Διονύση Ξένου

Αρχείο 22/08/2018 –εκδόσεις ΑΩ

ένα ποιητικό σχόλιο στα στάδια της απουσίας

Όταν η ποίηση ψάχνει τις λέξεις της στις σημαδιακές απουσίες, τότε γράφονται μικρά θαύματα. Ίσως γιατί δεν χρειάζεται καμία δικαιολογία λογοτεχνική για να εκφραστεί· αρκεί η εσωτερική συνθήκη του πόνου, η μόνη που με ειλικρίνεια και χωρίς φτιασίδια -πόσο περιττά φαντάζουν τώρα- δηλώνει την ποιητική παρουσία.

Ο Διονύσης Ξένος αφιερώνει θεματικά τη συλλογή του αυτή σε μια απουσία. Και κατορθώνει μέσα 47 (τα περισσότερα ολιγόστιχα) ποιήματα να μεταφέρει τη γνήσια αίσθηση του κενού διαστήματος,  που αφήνει η ανθρώπινη παρουσία, όταν περπατά πλέον σε αλλότριους δρόμους. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Διώνη Δημητριάδου: ‘Οδός Ναυπλίου’, ποιήματα για μια απουσία του Διονύση Ξένου»

Ρογήρος Δέξτερ, Σχεδία


Τη νύχτα
που ο Τζέκυλ μαχαίρωσε
τον Χάιντ

Δε θά ‘μουν είκοσι
Όταν πέρασα το κατώφλι
Σ’ εκείνο το ερείπιο στη Λήμνου
Στην προσμονή να μάθω
Τα καμώματα τού μέλλοντος
Τι με περίμενε
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ρογήρος Δέξτερ, Σχεδία»