Αρχείο 27.1.2016

Από το παράθυρο της σοφίτας της το έβλεπα να απλώνεται στον ορίζοντα. Άλλοτε με τα ξέθωρα, νυσταγμένα φώτα του και άλλοτε σκεπασμένο απ’ το λευκό πέπλο της ομίχλης. Μας χώριζε το μεγάλο κανάλι της πόλης. Στη δικιά μας πλευρά βρίσκονταν τα καλά εστιατόρια, τα κιόσκια με τα μύδια και τις κροκέτες ψαρικών που Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Molenbeek [2016]»

Αρχείο 26.1.2016

Παύλος Μάτεσις
«Όταν θα φύγω, θα προτιμούσαν να έχουν καεί όλα τα βιβλία μου. Με ενδιαφέρουν τα έργα μου όσο ζω εδώ. Όταν δεν θα υπάρχω, θα προτιμούσα να μην υπάρχουν.»

Και τα φώτα σβήνουν,οι πλατείες αδειάζουν. Τα θέατρα που κάποτε ονομάστηκαν εθνικά τώρα γκρεμίζονται. Οι λάμπες μετέωρες και το φουστάνι της Ραραού να κυματίζει μεσίστιο.

Κυρίες και κύριοι ο αξιότιμος Παύλος Μάτεσις. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Το μυστικό της Ραραού [2016]»

I
Κοιμήσου εσύ τρισευτυχισμένη κοιμήσου
Σ’ αυτόν το κήπο που φιλοξενεί
Το πιο αδυσώπητο πορφυρό χρώμα
Μορφή γαλήνια σάμπως χαραγμένη σε γυαλί
Βουβή αντανάκλαση που συνεχίζεται
Πένθιμο πλοίο ή μάλλον όχι
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τάκης Βαρβιτσιώτης, Ένα σημάδι πάνω στην άμμο»

Αξιότιμε Φίλε μου – πόσο απολαμβάνω τη φιλία μας! Σα δυο αλήτες -φιλαράκια που πάνε κουτρουβαλιστά. Καταλαβαίνετε, με όλα τα παιχνίδια σας θα ήθελα να παίξω, να αναμείξω θεωρίες. Το πιο απίστευτο – πως τώρα ξέρω ότι με πιστεύετε πως ξέρω. Είμαστε, Αγαπημένε ΜονΣενιέρ. Είμαστε οι Θεωριστές Μας. Σας αγαπώ που ξέρω πως με θεωρίζετε σαν την καλή μητέρα, είσαστε η Αφύπνηση Τρίτου Ματιού, Λωτέ μου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ολβία Παπαηλίου, Ημέρα του Θεού [Επιστολή Τρίτη]»

Αρχείο 21/01/2016

1946 – 2015

Οι Στάχτες στον καρδιακό τους φίλο, τον μοναδικό Κώστα που έφυγε…

Σου τα αντιγράφω
και τα φτιάχνω ματσάκια

ένα μπουκέτο ποιήματα
απ’ το περιβόλι μου
απ’ το τετράδιο μου.

Δεν είναι δικά μου παιδιά Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κώστας Ριτσώνης, ένα μπουκέτο ποιήματα»

Αρχείο 20.1.2016

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι την τέχνη την επέβαλαν οι προϋποθέσεις της εργασιακής αναγκαιότητας και δραστηριότητας των ανθρώπων. Όσο αναπτύσσονται οι προϋποθέσεις αυτές, τόσο γίνονται και πιο δυνατά, πιο σίγουρα τα φτερά ανύψωσης της τέχνης.

Η τέχνη ακολουθεί τον άνθρωπο απ’ τα πρώτα του βήματα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Α. Δημητριάδης, Οι δρόμοι της τέχνης [2016]»

ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΚΡΑΥΓΗ

Πάει
πέρασε πια η εποχή των ιδεών
κυλά πλέον η εποχή των εκκρίσεων
ο πόνος απορρίχνεται ως ανεπιθύμητο νεογνό
ξεβράζεται
τραγουδά στην αφωνία του μουγκρητού
καρπούται ενέργεια απ’ το ζόφο

Διαβάστε περισσότερα-Continue reading →

Αρχείο 17.1.2016 «Της Κυριακής»

Παλιά υπήρχαν τρία μέρη στον κόσμο· η Kυψέλη, η Eλλάδα και ο πλανήτης Γη. Tώρα βγαίνουν και λένε ότι ο κόσμος είναι ένας, όμως λένε ψέματα κι αυτό φαίνεται στα μάτια τους. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Xρήστος Βακαλόπουλος, Παραμύθι [2016]»