Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια, Ανάγνωση και Οινοκατανάλωση: η επιστροφή του κομβίου

Αρχείο 15/01/2016

fav-3

«Για το άνοιγμα της θύρας πατήστε το κομβίον», διάβαζα και δεν το πίστευα. Είναι αλήθεια πως είχα πιει αρκετά ούζα στο παραλιακό ουζερί, Σάββατο μεσημέρι, κι επέστρεφα με το προσφιλές μου όχημα μεταφοράς το Τραμ, προς τα Ιλίσια πεδία των Αθηνών, όπως αποκαλούσε το προάστιο της Νέας Σμύρνης ο αγαπητός Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου, αλλά και πάλι κόλλησα. Μήπως ήθελε να πει «πόρτα» και «κουμπί»; Ίνα ανοίξετε την θύρα πατήσατε το κομβίον ή Δια το άνοιγμα της θύρας πατήσατε το κομβίον, ή Για το άνοιγμα της πόρτας πατήστε το κουμπί; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια, Ανάγνωση και Οινοκατανάλωση: η επιστροφή του κομβίου»

Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Οι κομμώτριες

Αρχείο 14/01/2016

fav-3
Ζούσε στο δρόμο με τα προσφυγικά. Το ξέρω επειδή την είχα δει κάμποσες φορές να βγαίνει από το  ίδιο κατώφλι. Τις Κυριακές περνούσε με τις φίλες της από την πλατεία όπου διάφοροι τύποι με γαλάζιο πουκάμισο και μουστάκι έπιναν ούζο κι Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Οι κομμώτριες»

Γιώργος Γκανέλης, Τρία ποιήματα από τη νέα συλλογή ‘Εκτός εαυτού’ [2016]

Αρχείο 13.1.2016

 

Εκδόσεις Στοχαστής –κυκλοφορεί

fav-3

ΠΡΩΘΥΣΤΕΡΟ

Μεγάλα λόγια σαν σπάσιμο γυαλιού ξεθύμαναν στις πλατείες
Κατάφωρη παραβίαση των κανόνων δόμησης του ήλιου
Πλεκτάνη η αγάπη σου με θραύσματα χιονιού
Ανέκοψε τη σταθερή πορεία μου προς τον ουρανό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Γκανέλης, Τρία ποιήματα από τη νέα συλλογή ‘Εκτός εαυτού’ [2016]»

Ασημίνα Λαμπράκου, “μια μέρα πάτησε ένα κουμπί και σβήστηκε η γιορτή του παιδιού” -αφήγημα

Αρχείο 11/01/2016

fav-3

όταν πέθανε είχε το γιο της
θέλω να πω, μ’ αυτόν πενθούσε την πεθαμένη μάνα της
τον κρατούσε μπροστά της μέσα στην εκκλησία
κάποιος τον άρπαξε από την αγκαλιά της
μη βλέπει είπαν Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, “μια μέρα πάτησε ένα κουμπί και σβήστηκε η γιορτή του παιδιού” -αφήγημα»

Καίτη Παπαδάκη, Νέον [2016]

Αρχείο 8.1.2016

fav-3

Καινούριοι χιτώνες από ψυχεδελικά φώτα νέον. Καινούριες ιδιότητες. Ούτε περπατά πια στην επιφάνεια της θάλασσας , ούτε σε αγιάζει πια με δάκρυα. Αυτά τα τρικ θεωρούνται προ πολλού ξεπερασμένα. Η φεγγαροντυμένη άλλαξε στυλ . Το άσπρο που την τύλιγε έφυγε από τα trends, σύμφωνα με τις επιταγές των περιοδικών. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Καίτη Παπαδάκη, Νέον [2016]»

Γιώργος Σαραντάρης, Πού γελοῦσε καὶ δάκρυζε θυμᾶμαι

Sarantaris22.2.15a

fav-3

Ἄλλοτε η θάλασσα…

Ἄλλοτε ἡ θάλασσα μᾶς εἶχε σηκώσει στὰ φτερά της
Μαζί της κατεβαίναμε στὸν ὕπνο
Μαζί της ψαρεύαμε τὰ πουλιὰ στὸν ἀγέρα
Τὶς ἡμέρες κολυμπούσαμε μέσα στὶς φωνὲς καὶ τὰ χρώματα
Τὰ βράδια ξαπλώναμε κάτω ἀπ᾿ τὰ δέντρα καὶ τὰ σύννεφα
Τὶς νύχτες ξυπνούσαμε γιὰ νὰ τραγουδήσουμε
Διαβάστε περισσότερα-Continue reading

Μαργαρίτα Παπαγεωργίου, “Η έλξη μας άλμα σε γκρεμό” -ποίηση

Αρχείο 05/01/2016

fav-3

Ιόντα επιθυμίας

 «ἔλθε μοι καὶ νῦν, χαλεπᾶν δὲ λῦσον
ἐκ μερίμναν, ὄσσα δέ μοι τέλεσσαι
θῦμος ἰμέρρει, τέλεσον» 
Σαπφώ

Και τώρα έλα μου,
 κι απ΄ τον σκοτεινό λύσε με
καημό, κι όσα να γίνουν
ποθεί η ψυχή,  κάνε για με

Δεν αναπνέω σε τροχιά Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαργαρίτα Παπαγεωργίου, “Η έλξη μας άλμα σε γκρεμό” -ποίηση»