Αρχείο 26.10.2015

Ο Μανουέλ ντελ Ρίο, καταγωγή
Ισπανία, απεβίωσε το Σάββατο
11 Μαϊου , συνεπεία ενός
δυστυχήματος. Η σορρός του
κείται στο D´Agostino
Funeral Home. Haskell. New Jersey.
Θα γίνει ασματική λειτουργία Συνεχίστε την ανάγνωση του «José Hierro, Réquiem -μετάφραση Βασίλης Λαλιώτης [2015]»

Αρχείο 20/05/2015

Πέθανε ο ποιητής – δέσμιος της τιμής –
Σωριάστηκε. Με φήμες συκοφαντημένος,
με το μολύβι στο στήθος και τη δίψα της εκδίκησης,
σκύβοντας το περήφανο κεφάλι!..
Δεν άντεξε η ψυχή του Ποιητή
των ευτελών προσβολών τη ντροπή,
ενάντια στην άποψη του κόσμου πήγε
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μιχαήλ Λέρμοντοφ, Ο θάνατος του ποιητή* -μετάφραση Δημήτρης Τριανταφυλλίδης»

Αρχείο 13.5.2015

Αρχείο 10.4.2015

1

Στη φωτογραφία εμφανίζεσαι σε πρώτο πλάνο:
περπατάς σ’ έναν νεοϋορκέζικο δρόμο. Στα νώτα σου
η πόλη υψώνεται υπερήφανη και προκλητική.
Κάτω από μια κολόνα ηλεκτρικού ρεύματος

φέγγει μια πινακίδα που λέει: «Απαγορεύεται στροφή δεξιά».
Ένα αυτοκίνητο, που βλέπεις μόνο την εξάτμισή του, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Cesar Cantoni, Ο Παζολίνι στη Νέα Υόρκη -μετάφραση Γιώργος Κεντρωτής [2015]»

Αρχείο 20.3.2015

Ο καρχαρίας των Μαλεδίβων Νήσων

Χλωμός κι ηλίθιος και φλεγματικός
ο καρχαρίας της θάλασσας των Μαλεδίβων νήσων.
Γύρω του και μαζί του σβέλτα ταξιδεύουνε στο μπλε
σμήνη μικρών ψαριών – τέλειοι πιλότοι.
Δεν έχουν τίποτε να φοβηθούν τα μικρά ψάρια Συνεχίστε την ανάγνωση του «Herman Melville, στο πριονωτό λιμάνι των δοντιών του -μτφρ. Γιάννης Βαρβέρης [2015]»

Αρχείο 26.2.2015

Ο ΤΗΛΕΣΚΟΠΟΣ ΙΧΘΥΣ ΣΠΑΕΙ ΠΕΤΡΕΣ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ

Ο τηλεσκόπος ιχθύς σπάει πέτρες στα βάθη των βιβλίων
Και η ηδονή μετά πιάνει και τσουλάει τις πέτρες τούτες
Έτσι όπως πάνε γαϊδουροκαβάλα νεαρότατα κοράσια μιας
—εποχής αλλοτινής
Φορώντας εσθήτες ακακίας
Ο καιρός είναι τόσο αίθριος που τρέμων μην και δεν τελειώσει
Συνεχίστε την ανάγνωση του «André Breton, “Στο χιόνι εκείνο που σε βρήκα” -μετάφραση Γιώργος Κεντρωτής [2015]»

Αρχείο 24.2.2015

Μετάφραση Θανάσης Χατζόπουλος

Ο Ταξιδιώτης

Φοβερός αφρός! Και μοναξιά χωρίς μνήμη.

Πόσους δρόμους και πόσα όνειρα της νύχτας
Πόσες πόλεις και πόσες χαμένες χώρες
Διέσχισα από την εποχή της πρώτης μου ματιάς
Το βλέμμα μου και μόνο αρκεί για να εγκαινιάσω το ταξίδι!
Α! κουράστηκα, δώστε μου μία καρέκλα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Pierre-Jean Jouve, δύο ποιήματα [2015]»