Αρχείο 8.5.2014

Το πανδοχείο στο δάσος

του Τάσου Κόρφη
in memoriam

Κυνηγημένοι της Κακοκαιρίας
ξεσπιτωμένοι
πρόσφυγες
με ανάστατα μαλλιά
υποδήματα σχισμένα
ένα σάπιο παλτουδάκι
ριγμένο όπως-όπως
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Ι. Σουρβίνος, ‘οι νεκροί καταφεύγουν τρυπώνουν στα ποιήματα’ [2014]»

Αρχείο 5.5.2014

Θέλω τον προκαταρκτικό λόγο όρο
μνήμη ξερολιθιά που τη συνέχουν τα κενά της
όταν χύνεται στα κόκαλα θάνατος
Δεν είναι πράγματα δεν είναι λέξεις
βιβλίο είναι χωρίς γράμματα
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έκτωρ Πανταζής, Με του Θησέα τη βάρκα [2014]»

Αρχείο 4.5.2014

Προς τον εκλαμπρότατον και ευγενέστατον
κύριο Mαρκαντώνιο Bιάρο εις τα Xανιά
…
Aφιέρωση

Πανώρια, θυγατέρα μου, στην Ίδα γεννημένη,
με πόθον εκ τον κύρη σου κ’ έγνοια αναθρεμμένη,
εις τα βουνά δεν πρέπει πλιο κ’ εις δάση να γυρίζης,
να μη θωρής τσι λυγερές, τσι νιους να μη γνωρίζης,
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γεώργιος Χορτάτσης, Πανώρια [2014]»

Αρχείο 3.5.2014

Είπανε να βρεθούν για τον Επίλογο
δεν γίνεται να βάλεις από μακριά τελεία
στα σεντόνια
τσαλακωμένα και νωπά
από ιδρώτες έρωτες που δεν μπορούν να σβήσουν.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νανά Τσόγκα, Σκηνικό: χωρ ισμός [2014]»

Αρχείο 2.5.2014

Διαφορά ηλικίας

Ο ίσκιος του δέντρου κουκούλωνε την πέτρα
και όλο το ανοιχτό της πεδίο.
Μάταια τα μάτια της πάλευαν να ξεσυνορέψουν.

Δέντρο ήταν, δεν είχε υπόσταση
και εκείνη επέμενε κουκουλωμένη να υποθέτει
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νάσος Αθανασίου, “Δέντρο έμεινε που είχε γδυθεί τα φύλλα του” -ποίηση [2014]»

Αρχείο 1.5.2014

Πρώτο πάρτυ στου Ken Kesey με τους Άγγελους της Κολάσεως

Κρύα σκοτεινή νύχτα ανάμεσα στα κοκκινόδεντρα
έξω αυτοκίνητα παρκαρισμένα στη σκιά
πίσω απ’ την αυλόπορτα, αστέρια να τρεμοσβήνουν πάνω
απ’ τη χαράδρα, μια φωτιά να καίει στην ακριανή
βεράντα και μερικές ψυχές κουρνιασμένες
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Allen Ginsberg, ‘όλα στάχτη, όλα στάχτη ξανά’»

Από το χαμένο αρχείο 4.4.2014

Η προσευχή του ποιητή

1.
Όπως η Ίσιδα κομμάτι το κομμάτι
του Όσιρι συγκέντρωνε το σκόρπιο σώμα
έτσι κι ο ποιητής λέξη τη λέξη συγκεντρώνει το κορμί του.

2.
Δεν είναι ανάγκη τα κομμάτια μου ένα ένα να μαζέψεις·
το όνομά μου* μόνο αν θυμηθείς, ώ Ίσιδα, θα μ’ αναστήσεις.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιάννης Υφαντής, «στο σκοτάδι: Σκοτάδι» [2014]»

Αρχείο 27.04.2018

Το πόρισμα

Κι εσύ τι νομίζεις, έτσι δεν είναι;
μπακάλης ο Θεός κυλάει τα βαρέλια
στα καλντερίμια τ’ ουρανού, νεκροταφεία
οι κατοικίες των στρατηγών κι από
τα χέρια μου γκρεμίζω τους κεραυνούς
δράκοντες του αέρα φωτιές στα σύννεφα
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μάρκος Μέσκος, “μελαγχολικό τραγούδι απ’ τα παλιά λησμονημένο” [2014]»