Αρχείο 26.4.2014

Ιδανικοί αναγνώστες 

Έλα να κοιμηθούμε τις αντιφάσεις μας:
θα είναι βάπτισμα
στην απόλυτη σχετικότητα.
Έλα να ντυθούμε τα θολά μας
περι γραμματα.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δώρα Κασκάλη, «Ανταλλακτήριο ηδονών» -προδημοσίευση από την ποιητική συλλογή [2014]»

Αρχείο 25/04/2014

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Υποδεχτήκαμε το απροσδόκητο σιωπητήριο του φιλιού
με αϋπνία και τσακισμένα φτερά· μετά η καταιγίδα
φυτά που προδικάζουν μια καχεκτική ανάπτυξη
κρύο το δάπεδο, φωτιά η τελευταία απουσία σου
κι ένας επαρχιώτης στο πρακτορείο του ψύχους
κι οι λαοί βουλιάζουν μέσα στην τρύπια ειρήνη, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Γκανέλης, “δώσε πνοή στις μελαγχολικές μας Κυριακές” -ποίηση»

Αρχείο 23.4.2014

εμβόλιμο πρώτο

Ν’ ανεβαίνεις στην καρέκλα για να φτάνεις
την ωραία γειτόνισσα που ήτανε λέει: Ελεύθερη
και σε τυλιγόταν
και μόνο πια το θρο της οργαντίνας θρυλούσε
μια σθεναρή του στήθους πίεση
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βασίλης Λαλιώτης, “τα φιλιά” -απόσπασμα [2014]»

Αρχείο 22/04/2014

Αλήθειες

Φωτιά σου καίει τα σωθικά
κι εσύ περπατάς μεσ’ τη βροχή
ξυπόλητος
να βρεις τη λύτρωση
μα απατάσαι
αυτές οι φωτιές
δεν σβήνουν με νερό
ούτε με κούφια λόγια παρηγοριάς Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής -ποίηση»

Από το χαμένο αρχείο 15.4.2014

ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ

Από Μεγάλη Δευτέρα το θείο δράμα
Απ’ τις καμπάνες των εκκλησιών του νέου κόσμου
Που ηχούν νεκρικά, όπως τα περιστέρια στα
Νεκροταφεία.

Από Μαγιάτικα τριαντάφυλλα
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βασίλης Ν. Πης: Κως, Με το Φως της Ανάστασης [2014]»

Αρχείο 14/04/2014

Σκοτάδι
δυο  τρία  φύλλα δροσιάς
νύχτα
αναρριχήθηκε  στο όνειρο και από τη στέγη του
προσγειώθηκε  στον  κήπο
Θυμάμαι πώς της είπα: λάθος κάνεις
εγώ δεν έχω γάτα
– Δεν  χάθηκα, μου είπε Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έφη Καλογεροπούλου, “δυο τρία φύλλα δροσιάς”»

Αρχείο 13/04/2014 -Της Κυριακής

Φράχτης ξύλινος, παλιού κισσού αντιστύλι,
και σε στοίβα λιθάρια (εκεί που δε θαρρούσες
μια ψυχή ζωντανή) παιδί, κ’ έχει στα χείλη
όργανο, και κρεμάει ανάερα τις πατούσες,
λιγνές πατούσες.

Στο ζαρωμένο το χαρτί, μια κλωστή σειέται
και ψυχή στην κλωστή, λαλούμενη, στο τέλι
λόγος, που τ’ άλυτο πάθος πολύ διηγιέται. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τέλλος Άγρας, Oρφικό»

Από το χαμένο αρχείο 11.4.2014

Αδιέξοδο γραφής»

Έστησε κούπα ο καφές
κι ένα μικρό τραπεζομάντιλο οθόνης
Με δαχτυλίδια και καπνούς
σκαρφάλωνα στα εφέ της νύχτας
πολέμησα τις λέξεις όλες τις πλευρές
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωκράτης Ξένος, “ Ένα γόνα στο χώμα βαθιά” –ποίηση»