Από το χαμένο αρχείο 2014

“Δρόμοι αυτής της πόλης”

Δρόμοι αυτής της πόλης
άπειροι της καρδιάς μου δρόμοι,
άλλοτε θερμοί, πνιγμένοι μες στο φως
κι άλλοτε κρύα προσπεράσματα,
άλλοτε με πορφυρούς ανθρώπους
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μανώλης Μεσσήνης, “αθροίζοντας κονιάματα και άλλα συναφή” -ποίηση [2014]»

Από το χαμένο αρχείο  8.4.2014

Εκατό τανγκό και μια αισθητική μιλόνγκα
Εκδόσεις Τυπωθήτω

Ένα ποίημα του Χέλμαν: Τάνγκο

Το τάνγκο που λέει πως υπάρχει πόνος
που δεν γιατρεύεται με δάκρυα
κάποιο όνειρο ασφαλώς θα ξενυχτάει.
Στον ουρανό του χρόνου όπου
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Κεντρωτής, Ο κόσμος καρναβάλι [2014]»

Από το χαμένο αρχείο 5.4.2014

1

Θα μιλήσω για τα όνειρά σας
Σαν αστυνομικός που σας περνά
Στα χέρια χειροπέδες

Και έχετε δικαίωμα να μιλήσετε
Ό,τι πείτε θα χρησιμοποιηθεί εναντίον σας

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βασίλης Ν. Πης, Ποιήματα ενός ανθρώπου που έφευγε διαρκώς για δουλειά [2014]»

Αρχείο 03/04/2014

Απέλαση

με αφορμή μια σκηνή από την «Πολίτικη Κουζίνα»

αγκάλιασμα γδέρνει αποχωρισμό
σάρκες άλλου ένσημα
…………………………….στο χερούλι
βαλίτσας που πλέον
………………δεν σηκώνει το βάρος
του ίσκιου της
……………………………στροφή·
κενό αέρος
διαπερνάει πλάτη απομάκρυνσης

λες κι από πολλαπλό γάζωμα
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Αναγνώστου, ‘Ένα πρόσωπο, δεν μπορεί, θα περιμένει’»

Αρχείο 22.4.2014

Αλήθειες

Φωτιά σου καίει τα σωθικά
κι εσύ περπατάς μεσ’ τη βροχή
ξυπόλητος
να βρεις τη λύτρωση
μα απατάσαι
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής -ποίηση [2014]»

Αρχείο 28/03/2014

στιγµή πρώτη
ξεσκισµένες ταινίες κνόδαλα της ζωής
σαν να µαζεύεις τα ξέφτια του αποµεσήµερου
στα γυµνά σου πόδια σπουργίτια που κροταλίζουν
τα ψίχουλα της αδράνειας

***

στιγµή δεύτερη
ήχοι διαθλώνται σε παράταξη
µε τύµπανα από τότε σαν φύλλα που πέφτουν
από τον αγέρα χτυπηµένα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Τρωαδίτης, στιγμές»

Αρχείο 25/03/2014

Κάφκα μίμησις

Οι άλλοι παίρνουν μακριά τις αγαπημένες τους –
Και εγώ με φθόνο στο κατόπι τους δεν κοιτάζω.
Μόνη στο εδώλιο των κατηγορουμένων
Σύντομα μισό αιώνα κλείνω καθισμένη.
Γύρω μου καυγάδες και συνωστισμός
Και η γλυκιά της μελάνης μυρωδιά.
Αυτό σκεφτόταν ο Κάφκα
Και απεικόνιζε ο Τσάρλυ.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Άννα Αχμάτοβα, «…η γλυκιά της μελάνης μυρωδιά» -μετάφραση Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης»

Απο το χαμένο Αρχείο 24.3.2014

1

Eγώ που αγαπώ τις νύχτες ώς την αυγή
βρέθηκα στο ξεδίπλωμα μιας άλλης νύχτας
κι έχω πια την εικόνα της να την κοιτάζω,
τα πουλιά μόνο λείπουν, φαντάσματα,
μα τα θυμάμαι σαν τρόμαξαν Συνεχίστε την ανάγνωση του «Της Κυριακής: Δημήτρης Ι. Αντωνίου [2014]»