Γι’ αυτόν που χάθηκε στη φονική στροφή
είχαμε στήσει οι φίλοι του εικονοστάσι οδόσημο κινδύνου
ξύλινο ομοίωμα ναΐσκου
με το εικονισματάκι του προστάτη αγίου του και το φυλαχτό
—που δεν τον φύλαξε…
Επιθυμία της μάνας του που ευλαβικά τηρούσε
συνήθειες που μοιάζουν με πάναρχαιες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βύρων Λεοντάρης, Οδόσημο κινδύνου»
Στο πλαϊνό γιαπί ένας εργάτης στήθηκε
ανάμεσα σε δυο φωτάκια ολοκόκκινα.
Μόλις που βλέπει.
Και ξαναρχίζει χτυπητό το πάφλασμα της λάσπης.
Και το σκάψιμο… Να πάρει μέσα κάποιονε…
Ώρα πολύ.
Κουράστηκα, μαζί του…
Φεύγει κι αυτός μέσ’ στη βροχή,
σα ν’ άφησε τον κόσμο ατέλειωτο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Θεόδωρος Ντόρρος, Βραδινή μοναξιά»
Ασημίνα Λαμπράκου, Έως επτά. Ιδιωτική έκδοση, 2022, 72 σελ.
56 μικρά ποιήματα, σχεδόν όλα μέχρι 7 στίχους, με την εξαίρεση εννιά από αυτά που είναι λίγο μεγαλύτερα. Αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου συνόλου, που γράφεται εδώ και 8 χρόνια, από την οποία αποσπάστηκαν και έφτιαξαν μια συλλογή «αφιερωμένη-στο σύνολό της-στον πατέρα», συνοδευμένη με πολλά σκίτσα της ποιήτριας, όπως δικό της είναι και το εξώφυλλο, όλα με ένα ευδιάκριτο προσωπικό στυλ.
Το μικρό αυτό σημείωμά μου αναφέρεται σε μερικά από αυτά, η επιλογή είναι άκρως υποκειμενική και σε καμία περίπτωση δεν διεκδικεί τον τίτλο της αντιπροσωπευτικής, άλλωστε πάντα οι προσωπικές επιλογές κινδυνεύουν να αδικούν το όλο έργο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ποιήματα Ασημίνας Λαμπράκου, «Έως επτά» ―από τον Κώστα Π. Δάρμο»
Ληγμένες αγάπες,
περίσσευμα στοργής,
λυγμοί χωρίς αντίκρισμα·
άνανθοι πόθοι κι όσο μίσος
δεν απεκκρίθηκε – όλα
στη χοάνη του μετατροπέα.
Προσφάτως υποψίες,
οικόσιτα όνειρα
(τα άγρια εν ελλείψει)·
χαρές βαλσαμωμένες Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Ι. Τζώρτζης, Κάθαρση»
Από τις εκδόσεις Κουκκίδα
Υπήρχα για ένα πρωί παρατεταμένης δροσιάς
Όταν το γρασίδι δεν ήταν τόσο ξερό στη σκιά
Και τα λουλούδια ήταν φορτωμένα
Με μικρές τελείες και παύλες νερού
Σε κάθε κίνηση του αέρα κρέμεται παντού το νερό
Σαν μικρό ασημένιο φρούτο
Σαν νήμα αράχνης υφαίνεται λεπτό το νερό
Έχει μακριά πόδια κι ανοίγει το βήμα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λουκάς Λιάκος, Έρμαιο ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»
Μαρία Δαλαμήτρου, Αποθησαυρισμένα, ΑΩ εκδόσεις, 2021
ΕΝΑΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ – η συντριπτική επέλαση του Χρόνου
Η ποιητική συλλογή της Μαρίας Δαλαμήτρου, Αποθησαυρισμένα, εκδόσεις ΑΩ, 2021, είναι το δεύτερο ποιητικό της βιβλίο. Η πρώτη της συλλογή με τίτλο Προτελευταία Εποχή, εκδόσεις ΑΩ, 2010, έχει προηγηθεί. Ενδιαμέσως, έχουν μεσολαβήσει και έχουν ακολουθήσει, συμμετοχές σε συλλογικά έργα μα και ατομικές συλλογές διηγημάτων.
ο τρόπος η καβαφική επίγευση
Η συλλογή αποτελείται από σαράντα οκτώ ποιήματα τα οποία παρατίθενται δίχως διαχωρισμό σε ενότητες, έχοντας ως μοναδική αποδελτιωτική λογική την αντιστοίχιση προς τα γράμματα της αλφαβήτου (δυο ποιήματα για έκαστο γράμμα). Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Δαλαμήτρου, Αποθησαυρισμένα ―από τον Κωνσταντίνο Λουκόπουλο»
Από τις εκδόσεις Στίξις
Αμαζονία
Τι κι αν μας πήραν στο φαλάγγι
Τι κι αν μας νίκησαν στον πετροπόλεμο
Κι αν μας χλευάζουν
Που χάσαμε τα υπάρχοντά μας
Που φάγαμε όλο το μάννα τ’ ουρανού
Στην έρημο
Που μας άφηναν μόνους
Τα χέρια των κοριτσιών με τα βελούδινα
Και τα χαμόγελα απλωμένα στον ήλιο σα λιακάδα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ρογήρος Δέξτερ, Τη νύχτα που ο Τζέκιλ μαχαίρωσε τον Χάιντ [και άλλες σχεδίες]»
Από τις ΑΩ εκδόσεις
Α ΣΤΕΡΗΤΙΚΌ
Αυτός ο άλλος
στο μετρό
δυο μάτια
ένα στόμα
μια κραυγή.
Εγώ κουφή.
Εγώ τυφλή.
Μηρυκάζω.
Αυτοί οι άλλοι
στο μετρό
κάθε μέρα.
Μάτια και στόμα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ναταλί Παμπούκη, Πρώτη απόπειρα απώλειες ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.