ΤΩΝ ΘΕΩΝ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ
Στῶν τύμβων τὴ σιωπηρὴ ἀποσύνθεση,
στῶν ληκύθων τὴν ἀργὴ μεταλλαγὴ
τὴ Χρυσὴ Ἐποχὴ προμηνύει τὸ ἆσμα σου.
Περιοχὲς συναθροίζει ἄγνωστες: ναούς
Διαβάστε περισσότερα-Continue reading
Αρχείο 07/11/2015
Βροχή
Κλαίω από την αγάπη σου
Κλαίω ανοίγουν οι ουρανοί
Τρομαγμένο πουλί η απόσταση
που χωρίζει τον καρπό
από τα χείλη. Eγώ γυμνή, ανθρώπινη,
γεμάτη σφάλματα, αναβλύζω.
Σταματημό δεν έχει ο ουρανός
σταματημό δεν έχουν τα δυο χέρια σου
αιώνια, μουσική,
και η βροχή,
τα χέρια τα φιλιά σου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σταυρούλα Γάτσου, Βροχή στα σύνορα»
Αρχείο 23/10/2017
Στον Σείριο υπάρχουνε παιδιά
LORCA
Κι αν γεννηθείςκάποια στιγμή
Μιαν άλλη που δεν θα υπάρχω
Μη φοβηθείς
Και θα με βρεις είτε σαν άστρο
Όταν μονάχος περπατάς στην παγωμένη νύχτα
Είτε στο βλέμμα ενός παιδιού που θα σε προσπεράσει
Είτε στη φλόγα ενός κεριού που θα κρατάς
Διαβαίνοντας το σκοτεινό το δάσος Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Μάνος Χατζιδάκις «Ερωτικό»»
Αρχείο 16/10/2017
Πτηνά του πρωινούσηκώνουν αργά τη φλούδα της γης τραβώντας σα να καθαρίζουν πορτοκάλι
κι έπειτα, ναι, έπειτα αφήνουν να γλιστρήσουν στη σηκωμένη ως τον θόλο του ουρανού φλούδα, οκτώ σολ και τρία ντο κι έπειτα επτά φα έντεκα σι και μόλις ενάμισι ρε
σημειώνετε παρακαλώ τη συχνότητα κάθε νότας στο πεντάγραμμο αυτό της φθίσης
πορτοκαλί, όπως το φως ενός ζουμερού μούσμουλου και λείο όσο η γη η σκαμμένη από φτέρνες πελαργών στις άκρες μιας θάλασσας Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, ηλιόνερο»
Αρχείο 12/10/2017
Να αμυνόμαστε υπέρ της χαράς σαν νά ’ν’ προπύργιο
να την υπερασπιζόμαστε απ’ τα σκάνδαλα και τη ρουτίνα
από την αθλιότητα και τους αθλίους
από τις πρόσκαιρες τις απουσίες
μα και από τις μόνιμες ακόμα
να αμυνόμαστε υπέρ της χαράς σαν νά ’ναι ζήτημα αρχής
—-και γενικός κανόνας
να την υπερασπιζόμαστε από αιφνιδιασμούς και εφιάλτες
απ’ τους ουδέτερους και απ’ τους εξουδετερωτές της
απ’ τις γλυκές τις ατιμώσεις Συνεχίστε την ανάγνωση του «Mario Benedetti, Υπεραμυνόμενοι της Χαράς -μτφρ.: Γιώργος Κεντρωτής»
Αρχείο 11/10/2017
ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ
Σε αυτόν τον δρόμο
δεν υπάρχουν εποχές.
Στις έρημες άκρες
η μοίρα αδυνατεί
να γράψει
διηγήσεις και επεισόδια.
Η εγγραφή γίνεται
μέσω της ποίησης
αποκλειστικά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χριστόφορος Τριάντης, ‘καθώς δρασκέλισες τα χαλάσματα’»
Αρχείο 09/10/2017
Πώς σ’ αγαπώ;Τους τρόπους ας μετρήσω.
Σ’ αγαπώ στο βάθος, πλάτος και ύψος
που η ψυχή μου δύναται να φτάσει, σαν ψάχνει αόρατη
να βρει το τέλος του Είναι και της Χάρης της ιδανικής.
Σ’ αγαπώ στο επίπεδο της ταπεινότερης
καθημερινής ανάγκης, κάτω απ’ τον ήλιο ή του κεριού
το φως.
Σ’ αγαπώ ελεύθερα, όπως παλεύουν οι άντρες
για το Δίκιο.
Σ’ αγαπώ αγνά, όπως απεχθάνονται τον Έπαινο.
Σ’ αγαπώ με το πάθος που έντυνα
παλιά τις λύπες μου και με την πίστη
των παιδικών μου χρόνων. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Elizabeth B. Browning «Σονέτο XLIII»»
Αρχείο 06/10/2017
στο Δημήτρη Μπιτούνη
Τις ώρες τεμαχίζωμε πριόνι,
σκυτάλη αλλάζω με σκυτάλη,
ή άμμος της κλεψύδρας δε σκαλώνει
στο χέρι, ο ήλιος ίδιο κανάλι
ακολουθεί – στιγμή δεν αμφιβάλλει.
Σήμερα ψιθύρισα το μότο:
σαν οδηγός για τη ζωή προβαλλει
ο θάνατος, σαν βήμα προς το νότο.
Φωλιάζει το παρόν σαν χελιδόνι
στον καθρέφτη μου κι έπειτα πάλι Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χρήστος Μαρτίνης, Μπαλάντα για την 4η του Σεπτέμβρη»
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.