ΣΚΙΑ

Στοιχειωμένη αμνημόνευτη μνήμη
κρασί, καπνό και ρόδι
σχοινοβασία στο ελάχιστο που αξίζει
παλεύοντας να αναδυθείς, αναδύεται
εγκλωβισμένη σκιά
εγκλωβίζει αρώματα που εξασθενούν
κρασί, καπνό και ρόδι
ισορροπείς ακόμα στο άνισο
με δίχτυ ασφαλείας τη λήθη Συνεχίστε την ανάγνωση του «Άννα Κυριτσιοπούλου, δύο ποιήματα»

Σε τυλίγει μια βοκαμβίλια.
Στεφάνι καλό, ακάνθινο οσίου.
Κάτι λιγότερο από το Χριστό.
Κάτι λιγότερο από τον Άγιο.
Κάτι περισσότερο από τους ποιητές.
Εσύ αναρριχάσαι πάνω της.
Πάνω σου περπατά ένα ποντίκι
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Σούκουλης, Πρόσημα»

Μια Σχεδία τού Νόστου

Είναι οξύμωρη αυτή η μοίρα που με ακολουθεί·
Ολοένα σκοντάφτω
Στις μαύρες πέτρες που έριξα πίσω μου
Πριν φύγω κάνοντας πανιά
Για τα πέρατα τα ξαφνικά τού ύπνου
Σε πρόσωπα που κάθε λίγο συναντώ μπροστά μου
Μόλις θα ξεμυτίσω από την κρύπτη μου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ρογήρος Δέξτερ, Σχεδίες»

Επιστολικές Οδηγίες
σ΄ένα σπάνιο κορίτσι
απ΄την κοιλάδα
των ναών

Αγαπητή Λούσι,
θυμήσου,
μετά το καταφύγιο
ακολουθούν διαδοχικοί λόφοι.
Ίσως έχουν
μια ονομασία κωδική,
ίσως πάλι
κάτι να σημαίνουν Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Λούσι»

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ρογήρος Δέξτερ, Σχεδίες»

Χτυπούν πάλι Χριστούγεννα εγκάρσια
τον αφημένο πνεύμονα έξω από το σώμα
καμπαναριά ηχούν με οστά που απέμειναν
απ’ τη Μεγάλη Έξοδο της Νύχτας
Έτσι ανδρώνονται
στις ξύλινες κολώνες της ΔΕΗ
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Iφιγένεια Σιαφάκα, Εορτασμός»

Από τις εκδόσεις Ενδυμίων

Μην και μη.
Ζέμλια

Ευτυχώς μεγάλωσα
μέσα από καπνισμένους έρωτες
κι έτσι κοιτώ εκτεθειμένη
προς τη θάλασσα

Όταν ήμουν παιδί από τα ντουλάπια της μάνας μου έβγαινε μια μυρωδιά εσπεριδοειδών, με τόση διάρκεια που είχαν πλημμυρίσει οι κάμαρες τα πόμολα τα απλωμένα σεντόνια, ξεγλιστρούσε από τις χαραμάδες και Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ελένη Νανοπούλου, ‘ 55 τετραγωνικά ενήλικης ζωής’ -κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»