Αρχείο 06/10/2017

στο Δημήτρη Μπιτούνη

Τις ώρες τεμαχίζωμε πριόνι,
σκυτάλη αλλάζω με σκυτάλη,
ή άμμος της κλεψύδρας δε σκαλώνει
στο χέρι, ο ήλιος ίδιο κανάλι
ακολουθεί – στιγμή δεν αμφιβάλλει.
Σήμερα ψιθύρισα το μότο:
σαν οδηγός για τη ζωή προβαλλει
ο θάνατος, σαν βήμα προς το νότο.

Φωλιάζει το παρόν σαν χελιδόνι
στον καθρέφτη μου κι έπειτα πάλι Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χρήστος Μαρτίνης, Μπαλάντα για την 4η του Σεπτέμβρη»

Αρχείο 05/10/2017

Φουτουριστικό ποίημα[*]

[Πεζοδρόμιο, ταπαίν ρουλάν σε αβαρία]
Στάση Λεωφορείου,
Εργασίες εν εξελίξει,
Ελάτε να γευτείτε τις σπεσιαλιτέ ρομανιόλε,
[για] δωρεάν εκκενώσεις
[σε] υπόγεια και γκαράζ
[εγχύσεις από] καφεΐνη,
κύριος Τζόφολι.
Στοπ. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Σούκουλης, Κολάζ του δρόμου»

Aρχείο 02/10/2017

Ονόμασε τη μέρα μοναχά, και θα πετάξουμε μακριά
Παρά τις παραδόσεις τις παλιές,
Σε έναν τόπο προστατευμένο, κι από τον κόσμο ξεχασμένο,
Όπου θα αποθηκεύσουμε τις δικές μας αναστολές.
Έλα και σε μάτια χάζεψε όπου το φως της αγάπης ξάπλωσε
Καθώς ψυχολογεί,
Και όταν κάποτε σταθμίσεις τι σημαίνουν οι δικές σου ονειροπολήσεις
Η ζωή άλλες πια εκπλήξεις δε θα διατηρεί. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ντόροθι Πάρκερ, Ο Παθιασμένος Φροϋδικός στον Έρωτά του -Μτφρ.: Ασημίνα Λαμπράκου»

Αρχείο 22/09/2017

ιθ’

Καθώς η λέξη έφευγε
Και επέστρεφε στο παλίμψηστο
Δέχτηκε λάκτισμα βαρύ
Από έλληνα μισθοφόρο -ξέρεις από αυτούς
Που ξέμειναν στα υψίπεδα της Καθόδου των Μυρίων-
Κι ένα κομμάτι θαρρώ το θάλ-
Εξέπεμψε λάθρα σήματα φρυκτωρίας
Ότι τάχα κινδυνεύει η τιμή μας εν μέση Ασία
Και τι θα κάνουμε οι δύσμοιροι
Έτσι που χάσαμε τους στρατηγούς μας εν μία νυκτί Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μάριος Μιχαηλίδης, ‘μιας εικόνας απείκασμα’»

Αρχείο 18/09/2017 ―Μετάφραση: Μαργαρίτα Καραπάνου

Ο άνθρωπος από χόρτο
Παράξενος ο άνθρωπος από χόρτο μία μάσκα όπου το χόρτο ανεμίζει απ’ τ’ αυτί και τη μύτη μπουκωμένο με χόρτο σιωπηλό τα μάτια ανεμίζουνε με τούφες στις αμασχάλες τούφες ανάμεσα στα πόδια από τον αφαλό και τον πρωκτό παλιό χόρτο που άρχισε να γίνεται σανός αλλά μέσα του υπάρχει ακόμα ζωή ο άνθρωπος από χόρτο είναι σαν ακόμη να βλέπει κάτι ν’ ακούει κάτι σαν να μπορεί πολύ σιγά να γυρίσει το κεφάλι προς το αντικείμενα ή ήχους που μέσα του ξυπνάνε μνήμες και πόθο ίσως είναι σαν να υπάρχει ακόμη μέσα του ζωή παρ’ όλο ότι τα εντόσθιά του πρέπει νά ‘ναι γεμάτα μαραμένες ρίζες από χόρτο ίσως από χόρτο κάποιους κρεβατιού έτσι στέκεται με τον μαγαλειώδη και μελαγχολικό του στολισμό ίσως νεκρός ίσως ζωντανός αλλά όπως και νά ‘ναι ένα άνθρωπος παράξενος από χόρτο έτοιμος να γεννηθεί σε πομπή σε τρελλές γιορτές του Μάη καθώς το δέρμα του γίνεται όλο και πιο εύθραυστο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Uffe Harder, ‘ή εμπειρία ενός ανθρώπου πριν απ’ τον άνθρωπο’»

Αρχείο 14/09/2017 ―Μετάφραση: Χριστόφορος Λιοντάκης

I
Εισδύσαμε στα έγκατα
του όρους πίσω από τον ορίζοντα·
πέρα απ΄ την σιωπηλή έρημο
ξαφνικά το προσπελάσαμε
από κάποιο σφάλμα του πεπρωμένου μας,
το φαράγγι όπου βυθιζόταν τόσος άνεμος·
ήταν εκεί, μυστήριο και ελπίδα της ζωής μας·

σπήλαια και στοές όλο ψιθύρους
μας υποδέχονταν
γνωρίζοντες μας ήδη Συνεχίστε την ανάγνωση του «Yves Bergeret, Το μακρύ έργο»

Αρχείο 12/09/2017

Ξεπερασμένοι κι αργοπορημένα φορτωνόμαστε, ξάφνου,
στους ανέμους και πέφτουμε ξανά σ’ απαθές έλος.
Ρ. Μ. Ρίλκε, Ελεγείες του Ντουίνο, Τέταρτη ελεγεία

αποδερμάτωση

φέρει λίγον ιδρώτααπό μπλε της νύχτας
αυτή η κατάσταση να είσαι το ένα εσύ και το άλλο πάλι εσύ

θέλω να πω πώς να ξεφλουδίσεις ένα φρούτο
από το περίβλημα που το προστατεύει από φθορά βλεμμάτων

έχει κάτι από θυσία ετερογενούς θελήσεως
κάτι που ας το ονομάσουμε μπλε του σχιστόλιθου κι ας είναι υγρό Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Με κάθε σταγόνα λιωμένου χιονιού»