Αρχείο 21/07/2016

είχε μιαν όμορφη ημέρα η πόλη και δυο κυπαρίσσια
που σημάδευαν ίσια τον ήλιο γιατί πύρωνε τον κόρφο
των γυναικών και μούσκευε τις παλάμες· γιασεμιά κι
αγιόκλημα στην εξώθυρα· στα παράθυρα γεράνια·
βασιλικό και δυόσμο στα παρτέρια κάτω από τις κλημα-
ταριές· και τα βατράχια που ξέρναγαν βροχές και τα
κρωξίματα
δρόμοι απλοί χωμάτινοι και στάχτες από σπίτια καμένα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, ήμεροι παρελθόντος»

Αρχείο 20/07/2016

[…]
έτσι απλώθηκαν ανάμεσα μας οι τρυφερές του έρωτα
σκιές
βαδίζαμε σαν τους τυφλούς
είμαι τα μάτια σου είπα
είσαι τα μάτια μου είπες

τα ψάρια της θλίψης πνίγηκαν στο ποτάμι
κρυμμένα αγγέλων μυστικά μάς άγγιξαν
με τις φτερούγες τους Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έφη Καλογεροπούλου, Φιλιά στον άνεμο»

Αρχείο 14/07/2016

Της γερουσίας ανάγνωσμα

Λένε πως υπάρχει ένας κόσμος παράξενος
οπωσδήποτε ήλιοι,
που κινούν τις σκιές
και στέκονται εκεί τ’ αθάνατα, λάβαρα των πολέμων
μα, εμείς μόνο ξέρουμε από φιλιά,
στεναγμούς, χαμόγελα
και λίγη αγάπη.
Στο σκοτεινό κατακλυσμό, για λίγο πιανόμαστε Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σελάνα Γραίκα‏, Μες τους θορύβους της νύχτας»

Aρχείο 10/07/2016 -Της Κυριακής

Mια μέρα που άγρια η πλήξη τον μαστίγωνε,
κι’ η μοναξιά τού σάλευε τα φρένα του
στο μακρυνό Σιντάμο,
ο Kωνσταντίνος Kριθαράς, εκ Φιλιατρών,
την Aβησσυνεζούλα Tινκινές
τη γύρεψε απ’ τον κύρη της σε γάμο.

Kαι στη στιγμή, με δυο γελάδες αχαμνές, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ορέστης Λάσκος, Μισός – Μισός»

Αρχείο 27/06/2016

~Αντί προλόγου~

Στα κεριά των σαλπισμάτων σφίγγα πορεία
επιχειρώ στο βάθος την προσπέλαση.
Τι δεν καταλαβαίνεις;
Ρε, τράβα τα μπετά να σ’ αγαπήσω. Με όλα τα υγρά μου φωνήεντα.

~Κυρίως θέμα σε ήχο πλάγιο~

Είναι ιστορίες που άρχισαν μεσάνυχτα σε κρεβάτια από σκόνη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στέλλα Δούμου, Τι χλομιάζεις; Στην κηδεία θα απολαύσεις την ώχρα»

Αρχείο 27/06/2016

~Αντί προλόγου~

Στα κεριά των σαλπισμάτων σφίγγα πορεία
επιχειρώ στο βάθος την προσπέλαση.
Τι δεν καταλαβαίνεις;
Ρε, τράβα τα μπετά να σ’ αγαπήσω. Με όλα τα υγρά μου φωνήεντα.

~Κυρίως θέμα σε ήχο πλάγιο~

Είναι ιστορίες που άρχισαν μεσάνυχτα σε κρεβάτια από σκόνη.

Είναι μέλη από κύματα, δάχτυλα ειδύλλια, χείλη μολότοφ, δρόμοι ψιθύρων σε σπείρα ωτική, είναι η χαμένη τιμή του αμύγδαλου, είναι το χι απ το χώμα που σταυρώνει το υνί. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στέλλα Δούμου, Τι χλομιάζεις; Στην κηδεία θα απολαύσεις την ώχρα -ποίηση»