ΣΠΙΘΑ, στάθηκε το θέμα για τους Κερκυραίους «σοπρακόμιτους» της Ναυμαχίας του Lepanto (7/10/1571). Πλαισιωμένο απ’ τα μοναδικά προσωποκεντρικά χαρακτικά του Ps. Mavro / Stavriotis.

Ο ΚΟΝΤΟΚΑΛΗΣ, ο Μπούας, ο Κοκκίνης, ο Χαλικιόπουλος… Ελεύθερες, φανταστικές συλλήψεις των μορφών, καθεμία τους σε πολυ-επεξεργασμένες εκδοχές. Χαράξεις, που, σύμφωνα με τον δημιουργό, «έγιναν, σε πρώτο στάδιο, μέσα στο χειμώνα του 2017, με ένα απλό κοπίδι, χωρίς προσχέδιο, απευθείας πάνω σε λιθογραφικά φωτογραφικά χαρτιά repromaster, που βρέθηκαν ξεχασμένα στο εργαστήριό μου». Σημείωση extra μοναδικότητας: τα repromaster έχουν «βγει» πια απ’ το εμπόριο…

ΕΠ’ ΑΦΟΡΜΗ εκείνης της δημοσίευσης, το CorfuStories.com μίλησε με τον Ps. Mavro / Stavriotis. Κι έγινε, πλην άλλων, δέκτης μιας αποκάλυψης: παράλληλα με τα χαρακτικά, ο καλλιτέχνης δούλεψε τις μορφές και ζωγραφικά. Πάνω στην ίδια υποθετική – διαισθητική προσέγγιση ενός εκάστου, επί του ζητούμενου να παγιώσει «έναν “τύπο” για κάθε ήρωα. Εξ ου και, αν προσέξετε, χαράξεις και ζωγραφικά ομοιάζουν».

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για εργασία σε ακρυλικό και σκόνες επί χάρτου, διαστάσεων 50×70 cm˙ κι εδώ είναι το, δι’ ημάς, σπουδαίο: «Ως σήμερα, δεν τα έχω παρουσιάσει! Αδημοσίευτα. Εξαιρουμένου, ίσως, του πορτρέτου του Πέτρου Λάντζα» (σ.σ. ο… τυχοδιώκτης, «πειρατής» των τακτικών, προ Ναυμαχίας, εξορμήσεων στα τουρκοκρατούμενα ηπειρωτικά παράλια).

•

[Α’ δημοσίευση: corfustories.gr με την επιμέλεια του Ηλία Αλεξόπουλου

✺

✽

Ο καλλιτέχνης έχει ιδιαίτερη σχέση με το χρόνο. Η τέχνη του τον διατηρεί ακμαίο  και εφόσον εξακολουθεί να την εξασκεί κάθε τι που κάνει έχει άμεση σχέση με την μακριά και γόνιμη πορεία του όσο και με το ζωντανό παρόν του. Tο έργο του είναι απόσταγμα της σοφίας που αποθησαύρισε. Ο Χοκουσάι- ο «ο γέρο-τρελός για ζωγραφική»-υπέργηρος ομολογούσε πως κάθε μέρα που περνούσε τον έφερνε πιο κοντά στη γνώση. Ο δε Πικάσο  που μέχρι τέλους δούλευε ασταμάτητα δημιουργώντας καινούργιους κόσμους,  εξηγούσε τη μακροζωία του και την ακμαιότητά του στο γεγονός πως όταν έμπαινε στο ατελιέ του άφηνε το σώμα του στην πόρτα δουλεύοντας αποκλειστικά με το πνεύμα του. Έτσι κι ο Κώστας : η ακατάσχετη ανάγκη του για δημιουργία συμβαδίζει με την ακμαιότητα και την πολυπραγμοσύνη του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευρυδίκη Τρισόν – Μιλσανή, Συνάντησα τον Κώστα Τσόκλη»

Όλοσωμη
Πάνω στο φως
Και Μαύρη ως θανάτου

Μια αγκαλιά λουλούδια
Στην μύτη του βράχου
Σόλων Λέκκας

Πού κοιμάται η φλόγα των λαών; Ποια είναι εκείνη η αόρατη, η άσβηστη η παρουσία που γίνεται εστία και άξονας ψυχικός; Πίσω από τις διακοσμήσεις της ιστορίας και του καιρού τις παλίρροιες, έξω από το κύλισμα το συντριπτικό του καιρού που αθροίζεται και αθροίζεται υπάρχει η ασώματη, η νοερή ψυχή του τόπου και των ανθρώπων του. Εκείνων που εκ του φυσικού, ιχνηλατούν την ψυχή σε όλη της την γύμνια, ντυμένης μοναχά με τα ρετάλια του ουρανού και με το πνεύμα της φυλής. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Σόλων Λέκκας»