Αρχείο 04/08/2017

Mπορεί ένα λογοτεχνικό έργο να επιζήσει των κακοποιήσεων, στις οποίες υποβάλλεται από τον μεταφραστή; Όχι μόνον επιζεί, αλλά σύμφωνα με τον Μπόρχες, η αντοχή του στις κακοποιήσεις, τους ακρωτηριασμούς (από μερικές λέξεις μιας φράσης έως τον αποκλεισμό ολόκληρων παραγράφων, και κεφαλαίων ακόμη), και την εκφραστική παρερμηνεία του, αποτελεί αδιάψευστο στοιχείο μεγαλοσύνης. Ένα μόνον παράδειγμα αρκεί να βεβαιώσει του λόγου το αληθές: οι μεταφραστικές ταλαιπωρίες του Δον Κιχώτη. Αιώνες ολόκληρους, το αριστούργημα του Θερβάντες, υφίστατο κάθε είδους κακοποιήσεις και ακρωτηριασμούς. Γι’ αυτό ίσως, οι κυνηγοί του απόλυτου, που απάρτιζαν το μυστικό Κοινοβούλιο, είχαν συγκεντρώσει τρεις χιλιάδες τετρακόσιους τόμους του Δον Κιχώτη, σε διαφορετικές εκδόσεις, διαφορετικά μεγέθη και τυπογραφικές εκδοχές. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια: Η μετάφραση ως “πεπερασμένο” λογοτεχνικό είδος»

Αρχείο 07/07/2017

Λάμπει ότι είναι χρυσός. Στη λογοτεχνία αναγνωρίζονται εύκολα τα ευγενή μέταλλα. Προσοχή, δεν λέμε πως τιμώνται, αλλά πως αναγνωρίζονται. Αδύνατον πια να περάσει απαρατήρητος, δεν λέω ο χρυσός, αλλά έστω ο ψευδάργυρος. Η μόνη ελπίδα που απομένει πλέον στις παρεξηγημένες ιδιοφυΐες σαν κι εσάς, είναι να κρατήσετε ερμητικά κλεισμένα τα συρτάρια σας, και τα κομπιούτερ. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια: Επιστολή προς ομοτέχνους»

Αρχείο 07/07/2017

Λάμπει ότι είναι χρυσός. Στη λογοτεχνία αναγνωρίζονται εύκολα τα ευγενή μέταλλα. Προσοχή, δεν λέμε πως τιμώνται, αλλά πως αναγνωρίζονται. Αδύνατον πια να περάσει απαρατήρητος, δεν λέω ο χρυσός, αλλά έστω ο ψευδάργυρος. Η μόνη ελπίδα που απομένει πλέον στις παρεξηγημένες ιδιοφυΐες σαν κι εσάς, είναι να κρατήσετε ερμητικά κλεισμένα τα συρτάρια σας, και τα κομπιούτερ. Να μην καλωδιωθείτε ποτέ με τα πάσης φύσεως δίκτυα, για να αποφύγετε την κλοπή, χιλιάδες χάκερ ως γνωστόν καραδοκούν να δρέψουν το δημιουργικό σας μόχθο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια: Επιστολή προς ομοτέχνους»

Αρχείο 23/06/2017

Κριτικός σημαίνει σκοπευτής. Ένας καλός σκοπευτής, ζει σε συνάρτηση του όπλου του και του στόχου. Ο στόχος, αναπόσπαστο κομμάτι του καλού κριτικού, στις μέρες μας είναι διαρκώς υπό αναζήτηση. Οι σημερινοί κριτικοί, έγραφε η Βιρτζίνια Γουλφ το 1930, μοιάζουν με τους σκοπευτές των εμποροπανηγύρεων: μέσ’ στη βιασύνη τους να οπλίσουν και να στοχεύσουν, τα παρελαύνοντα φερ’ ειπείν ελεφαντάκια, ρίχνουν τις περισσότερες φορές στον “γάμο του Καραγκιόζη”. Η σκοποβολή τους, λόγω της υπερβολικής ταχύτητας της σύγχρονης λογοτεχνικής υπερπαραγωγής, μοιάζει δυστυχώς με τις βολές στρατιωτικής μνήμης. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια: Η λογοτεχνία ως πεδίο βολής»

Αρχείο 23/06/2017

Κριτικός σημαίνει σκοπευτής. Ένας καλός σκοπευτής, ζει σε συνάρτηση του όπλου του και του στόχου. Ο στόχος, αναπόσπαστο κομμάτι του καλού κριτικού, στις μέρες μας είναι διαρκώς υπό αναζήτηση. Οι σημερινοί κριτικοί, έγραφε η Βιρτζίνια Γουλφ το 1930, μοιάζουν με τους σκοπευτές των εμποροπανηγύρεων: μέσ’ στη βιασύνη τους να οπλίσουν και να στοχεύσουν, τα παρελαύνοντα φερ’ ειπείν ελεφαντάκια, ρίχνουν τις περισσότερες φορές στον “γάμο του Καραγκιόζη”. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια: Η λογοτεχνία ως πεδίο βολής»

Αρχείο 26/05/2017

Δώρο ή θυσία; Η γραφή, αργά ή γρήγορα, θέτει το θανάσιμο ερώτημά της, όχι τόσο στους αναγνώστες, αυτούς τους συμπάσχοντες θεατές, τους κρυφούς κι αναντικατάστατους κριτικούς εν σμικρύνσει, όσο στους ίδιους τους δημιουργούς της, τους συγγραφείς. Το γιατί κάποιος αρχίζει να γράφει, ίσως είναι αποκλειστικώς ζήτημα της φυσιολογίας. “Κουκιά τρως, κουκιά μαρτυράς”, λέει ο αγαπητός Σωτήρης Δημητρίου, σε πρόσφατη συνέντευξή του στην Ελευθεροτυπία.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια: Στο βωμό της γραφής»

Αρχείο 12/05/2017

«Οι Λαρισινοί διασκέδαζαν μετρώντας τα αδειανά καραφάκια, που αραδιασμένα σ’ ένα διπλανό τραπέζι περίμεναν την ώρα του λογαριασμού»: εικόνα πολύ οικεία όχι μόνο στον κάθε Λαρισαίο αλλά και στους φίλους μου στην Αθήνα, αφού τα τσιπουράδικα της Λάρισας είναι γνωστά ανά το πανελλήνιο και το τυρναβίτικο ούζο και το ραψανιώτικο τσίπουρο είναι τα πιο διάσημα προϊόντα της Πόλης μας.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια. Ο Συνταγματάρχης Θάνατος: η χρήση και κατάχρηση του αλκοόλ στον Συνταγματάρχη Λιάπκιν»