Γιάννης Μάρκος, Ο δικός του δρόμος

12/08/2021

Πέντε χρόνια, δύο μήνες και δεκατρείς ημέρες. Ή μήπως ήταν δεκαπέντε; Τον τελευταίο καιρό από την ανυπομονησία του είχε χάσει το μέτρημα. Αλλά δεν είχε σημασία. Τώρα πια μπορούσε να απολαύσει την ελευθερία του. Το πως θα το έκανε αυτό βέβαια ήταν άλλο ζήτημα. Μόνο όταν τη χάσει κανείς καταλαβαίνει πόσο πολύτιμη είναι.

      Βγήκε από την κεντρική καγκελόπορτα και πήρε λαίμαργα μια βαθιά ανάσα, λες και ο αέρας έξω από το κτίριο των φυλακών είχε διαφορετικό άρωμα. Κρέμασε στους ώμους του το σακίδιο με τα λιγοστά υπάρχοντά του και προχώρησε. Δεν πρόλαβε όμως να κάνει μερικά βήματα, όταν άκουσε από πίσω του μια αντρική φωνή να καλεί το όνομά του.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιάννης Μάρκος, Ο δικός του δρόμος»

Κωνσταντίνος Λουκόπουλος, Γενόσημα ―Κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

11/08/2021

Κωνσταντίνος Λουκόπουλος, Γενόσημα, πεζά ποιήματα ― ΑΩ εκδόσεις

ΤΑ ΓΕΝΟΣΗΜΑ ΚΑΙ Η ΝΕΑ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Στη συλλογή ΓΕΝΟΣΗΜΑ περιλαμβάνονται 49 ποιητικές ολότητες με περιορισμένο (μονοψήφιο πάντα) αριθμό πεζών ποιημάτων η καθεμία. Το σύνολο των ποιημάτων είναι 278. Οι αριθμητικοί συνειρμοί είναι ποικίλοι μα πάντως όχι από πρόθεση. Οι ολότητες αυτές εκκινούν από μια αφορμή ( πχ. μία κοινωνική συνθήκη, μια διερώτηση ή ένα συντριπτικό συναίσθημα) και αναπτύσσονται εγκαθιστώντας μια διαλεκτική συνύπαρξη ανάμεσα στα ποιήματα και τους τίτλους τους. Τα ΓΕΝΟΣΗΜΑ οφείλουν τη δομή και τη γραμματολογική τους υπόσταση στην ομορφιά των Μαθηματικών και της Φιλοσοφίας της Γλώσσας και αποτελούν φόρο τιμής στο Tractatus Logico-Philosophicus του Λούντβιχ Βίτγκενστάιν καθώς και στην εικαστική ιδιοφυία του  Αύγουστου Ζάντερ, φωτογράφου – ποιητή της εικόνας και εκφραστή της Νέας Αντικειμενικότητας στην φωτογραφική τέχνη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Λουκόπουλος, Γενόσημα ―Κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Γιώργος Γκανέλης, Ιχνηλάτηση του τέλους ―κυκλοφορεί

11/08/2021

Από τις Εκδόσεις Στίξις

ΔΩΜΑΤΙΟ 304

 Με τα πιο μέτρια ποιήματα ζωγραφίζεις το σύμπαν. Όπως με την αθωότητα του νηπίου τη μοναξιά. Και μια ανορθόγραφη λέξη αρκεί για να καρποφορήσει  το μέλλον. Εκεί που τελειώνουν οι στίχοι φυτρώνουν δάχτυλα που αγγίζουν το πεπρωμένο. Το μεταλλάσσουν σε ένα καταπράσινο λιβάδι πλησίον της φθοράς. Ο άνθρωπος είναι το παυσίλυπο της ανυπαρξίας και η ανεστραμμένη εκδοχή της ζωής. Με την προϋπόθεση βέβαια να υφίσταται η Ιστορία για να καταγράψει τη διαδρομή. Και οπωσδήποτε η Ποίηση που θα την εκλεπτύνει.

✿

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: 17

10/08/2021

Σκίτσο θεατρικό
Με φόντο
Τα Δεκαεπτά της
καλοκαίρια

(Mεγάλο γήπεδο, φανταχτερό γρασίδι, λεπτές γραμμές με άσπρη κιμωλία κάτω από τον ήλιο. Βελανιδιές, λεύκες, ένας παραπόταμος που δεν βγάζει πουθενά. Τα κορίτσια της τάξης του ΄79 γυμνάζονται κάτω από τον ήλιο. Όλος ο κόσμος τους ανήκει και εκείνες σε αντάλλαγμα αυτής της αγάπης, χορεύουν με μπρίο στο ημίχρονο του αγώνα αμερικάνικου ποδοσφαίρου του τοπικού κολλεγίου. Περνούν με την σειρά, κάνουν ένα κόλπο, τινάζονται και στέκουν για μια στιγμή. Είναι σωστά αγάλματα, η τοπική σπεσιαλιτέ που λένε. Η Άντι, η Σόφι, η Κλαιρ, η Κατρίν, η Άντζελα και η Φρίντα, σχεδόν στάχυα πάνω στο φανταχτερό γρασίδι. Η ευτυχία έχει λοιπόν ηλικία και δεν είναι πάνω από δεκαεπτά χρόνων. Η Φρίντα δίνει τον ρυθμό, φωνάζοντας.) Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: 17»

Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Η δίκη για φόνο και άλλα μυστήρια του Καρόλου Ντίκενς

09/08/2021

Καρόλου Ντίκενς, Η δίκη για φόνο και άλλα μυστήρια ―μτφρ.: Γιώργος Μπαρουξής, εκδόσεις Ποικίλη Στοά, 2016

Το καλαίσθητο τομίδιο περιλαμβάνει μεστή Εισαγωγή, Βιβλιογραφικό Σημείωμα και τρία καλομεταφρασμένα διηγήματα.

Στο πρώτο, αφηγητής είναι ο πρόεδρος των ενόρκων μιας κακουργηματικής δίκης: το φάντασμα ενός αδικοσκοτωμένου παρεμβαίνει επιλεκτικά, συμβάλλοντας στη θανατική καταδίκη του φονιά. Το επόμενο, στον αντίποδα: δυο αδέρφια νοικιάζουν ένα «στοιχειωμένο» σπίτι και αποδείχνουν πως τα «φαντάσματά» του είναι (αυτ)απάτη. Το τρίτο, από τη σκοπιά ενός ασφαλιστή, παρουσιάζει το σταδιακό ξεσκέπασμα ενός απατεώνα και φονιά.

Εντυπωσιακές πρωτοπρόσωπες αφηγήσεις, ακρίβεια  περιγραφών και κατά τόπους αχαλίνωτο χιούμορ.

Αν συμπεριλαμβάνονταν και πραγματολογικές Σημειώσεις, η καλλιτεχνική απόλαυση των 170άχρονων αυτών πεζών του κορυφαίου Βικτωριανού πεζογράφου θα ήταν εντονότερη.

 

(Λέξεις 97)

✿

 

Λίλια Τσούβα, Το τραγούδι των Ινουίτ ―Από την Κατερίνα Ι. Παπαδημητρίου

09/08/2021

Λίλια Τσούβα, Το τραγούδι των Ινουίτ, εκδόσεις Βακχικόν, Αθήνα 2021

Το μαγικό άγγιγμα του ρεαλισμού

Δεκαέξι μικρές ιστορίες, όπου η Λίλια Τσούβα χτίζει με μαεστρία τους μύθους της, καθώς η απαίτηση της μικρής φόρμας απαιτεί μια συμπύκνωση, η οποία ομολογουμένως επιτυγχάνεται από τη συγγραφέα. Δεκαέξι μικρές ιστορίες, οι οποίες φέρουν το χρώμα της ταξιδιωτικής λογοτεχνίας. Ωστόσο, η παραμυθία είναι εμφανής, ενώ ο ρεαλιστική αφήγηση συναντά λίγο από τον μαγικό ρεαλισμό, χωρίς καμία διάθεση να τον ωραιοποιήσει με ρομαντικά στοιχεία. Ανθρώπινες ιστορίες που εγκιβωτίζουν τολμηρά, μα επιτυχημένα, χαρακτήρες, νοοτροπίες και τόπους μακριά από την ελληνική πραγματικότητα. Η συγγραφέας τολμά ένα ταξίδι στο διακείμενο εισάγοντας τον αναγνώστη σε ισάριθμες διαφορετικές κουλτούρες. Κεντρικό γνώρισμα των αφηγήσεων ο ανθρώπινος πόνος, καθώς το δίπολο ζωή– θάνατος φλερτάρει μεταξύ ονείρου και ρεαλιστικής αφήγησης. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λίλια Τσούβα, Το τραγούδι των Ινουίτ ―Από την Κατερίνα Ι. Παπαδημητρίου»

Σοβαροί λόγοι υγείας δεν μας επιτρέπουν (προς το παρόν) αναρτήσεις στις Στάχτες

01/08/2021

Καλό και αισιόδοξο μήνα Αύγουστο!

Πιστεύω ότι όλοι αυτοί οι λόγοι θα ξεπεραστούν σύντομα, και όλοι όσοι έχουν στείλει κείμενά τους, θα τα δουν και πάλι δημοσιευμένα.

Στράτος Φουντούλης.

Καίτη Παυλή, δύο ποιήματα

28/06/2021

Κυνηγός

«Είμαι φιλόζωος! »
διακήρυξε ευθαρσώς ο θηρευτής
« και προ παντός λατρεύω τα ορνίθια»
Επαιρόμενος για τα φιλορνιθικά του αισθήματα
Άχνα δεν έβγαλε για τους πυροβολισμούς,
Το ξεπουπούλιασμα, το ψήσιμο.
Το φάγωμα

Το βράδυ όμως στο καφενείο
Μεταξύ ομοίων με αλληλοκατανόηση Συνεχίστε την ανάγνωση του «Καίτη Παυλή, δύο ποιήματα»