Άλλη ζωή
Εκεί που διάγουμε
το βίο μας ανέφελο
έρχεται κάτι σοβαρό
και μας ταρακουνά
ένα πρόβλημα υγείας
ή μια απώλεια
αγαπημένου προσώπου
και βλέπουμε τον κόσμο
και τη ζωή διαφορετικά
μετράμε αλλιώς
τους ανθρώπους
αλλά και τον εαυτό μας
ξεκαθαρίζουμε μέσα μας Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής, Άλλη ζωή»
✿
Είχε ένα σημάδι, κεντημένο ψηλά στο μπράτσο. Δεν ήταν ζωγραφισμένο από τρελού γυρολόγου την βελόνα. Μήτε γραμμένο από ξόρκια μάγισσας. Μόνο από γέννας κάμωμα, μία τριπλή σφύρα, τον είχε λεκιάσει.
«Μεγάλη τύχη». Πρόβλεψαν οι γηραιοί.
«Τριπλή εύνοια των θεών» αποφάνθηκαν οι αστρολόγοι.
Τίποτα από δαύτα δεν γνώρισε. Ακροπατούσε, την κορφή της ζωής του. Να ροβολήσει την άλλη της πλευρά, ετοιμαζόταν. Κοντά, σαράντα χειμώνες είχε μετρήσει. Σαράντα χειμώνες γιατί τα καλοκαίρια δεν έφταναν μέχρι εκείνον τον ξεχασμένο, από το ήλιο, τόπο. Η μάνα του… Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μάουρα Ρομπέσκου, Το σημάδι»
Η παλιά, ιατρική σοφία
Της σχολής του Σαλέρνο
Προβλέπει για τον καθένα μας
Ένα γερό μεθύσι
Απάνω στο κλείσιμο
Κάποιου μήνα
Ε. Ντ΄Ορς
Οι συνεντεύξεις που μας έστειλε ο Χουάν ήταν στα αλήθεια παράξενες. Η απομαγνητοφώνηση κράτησε μερικές ώρες, μα όταν σκύψαμε πάνω από το πρώτο εκείνο δείγμα, η αλήθεια είναι ότι οι συνεργάτες αισθάνθηκαν μια πρωτόγνωρη αμηχανία. Ποτέ άλλοτε δεν είχαν βρεθεί τόσο κοντά σε παρόμοιες υποθέσεις. Υπήρχε βεβαίως και το ντοκουμέντο εκείνης της παλιάς αρτίστας, σε στυλ Στέλλας Γκαστέλε με τις περιποιημένες δεκαετίες, κρυμμένες πίσω από τα βαθιά σημάδια του χρόνου που σχεδίαζε από καιρό το ταξίδι της μα αυτό είναι άλλο. Οι αρχισυντάκτες αποφάσισαν να μην δημοσιεύσουν τις συνεντεύξεις. Ζήτησαν να αντικαταστήσουμε το θέμα με ένα από εκείνα τα κλισέ, μα ο νους μας ταξίδευε διαρκώς σε ότι ακούσαμε πως συμβαίνει στο μητροπολιτικό νοσοκομείο. Ο Χουάν έστειλε τα παρακάτω λόγια, σαν εισαγωγή στο υλικό του. Ακόμη και σήμερα, όταν ακούσω αυτές τις παλιές λέξεις, νιώθω την ανάγκη της προσευχής. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Ήρεμες Μεγαλειότητες»
✿
Ίσως ήταν ο μόνος στην παρέα του που στεναχωρήθηκε επειδή έκλεισαν τα σχολεία. Όλοι οι άλλοι οργάνωναν διαδικτυακά «κορωνοπάρτι», για να γιορτάσουν το γεγονός της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης και αυτός θα ήθελε να κάνει «κορωνοκηδεία». Οι άλλοι το μόνο που σκεφτόντουσαν ήταν πως θα γλιτώσουν το σχολείο και εκείνος πόσο θα του έλειπε. Όχι, όχι επειδή ήταν σπασίκλας. Που ήταν, όντως, όμως το ζητούμενό του δεν ήταν οι ακαδημαϊκές του επιδώσεις. Αυτές μπορούσε να τις έχει και από το σπίτι. Αυτό που δεν μπορούσε να έχει από το σπίτι, ήταν εκείνη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Βαράκης, Έρωτας στα χρόνια της πανδημίας»
Κώστας Αρκουδέας, Επικίνδυνοι συγγραφείς ―Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2019
Εκπληκτικό από κάθε άποψη βιβλίο: σπουδαία σύλληψη, μεγάλος μόχθος στην εκτέλεση, όμορφη δεμένη έκδοση. Ο Αρκουδέας μιλάει, ούτε λίγο ούτε πολύ, για εκατοντάδες βιβλία και συγγραφείς που κατά καιρούς ενόχλησαν χριστιανούς, σταλινικούς, ναζιστές, μουσουλμάνους, σεμνότυφους, πολιτικά ορθούς, εθνικιστές, (αντι)ρατσιστές, φαλλοκράτες και ποικίλους άλλους κοσμοδιορθωτές, με αποτέλεσμα φόβους, (αυτο)λογοκρισίες, αυτοκτονίες, κατασχέσεις, απαγορεύσεις, πυρές, διώξεις, βασανιστήρια και εκτελέσεις. Από τη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, τον Τζόις, τον Πετρόπουλο, το Γουάιλντ και τον Μπράντμπουρι, μέχρι το Ρούσντι, την Γκόρντιμερ, τους Μαν, τη Σωτηροπούλου, το Μαγιακόφσκι – όλοι/ες είναι εδώ σ΄ ένα μνημείο κατά της μικρόνοιας και μισαλλοδοξίας. Υποχρεωτικό ανάγνωσμα για κάθε συγγραφέα και αναγνώστη.
(Λέξεις 100)
Νιόβη Ιωάννου, Στην πυρά, από τις εκδόσεις Μανδραγόρας
Στην Πυρά η 5η συλλογή της Νιόβης Ιωάννου, αποτελείται από 58 ποιήματα και μικρά κείμενα μπονζάι. Λόγος μεστός δημιουργημένος με ψυχική ορμή που επιζητά να σπάσει τα όρια μέσα από ένα σιγαλό πάθος που ενσαρκώνεται στον απέραντα αέναο ποιητικό κύκλο. Παθιασμένη με την τέχνη του ποιητικού λόγου, λες και υπάρχει μια ιδιότυπη πνευματική αφοσίωση που της δίνει την δυνατότητα-ικανότητα να εμφυσά ψυχή στα άψυχα. Να σκιαγραφεί το συναίσθημα με εικόνες μέσα από λέξεις που κραυγάζουν θρυμματίζοντας σιωπές και όρια λεκτικά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νιόβη Ιωάννου, Στην πυρά ― από τον Δημήτρη Βαρβαρήγο»
Δήμητρα Κουβάτα, Καθαρό οινόπνευμα, εκδ. Μανδραγόρας, Αθήνα 2020
Φερτά υλικά και Έως την πέτρα οργωμένα
Ξεφυλλίζοντας τις σελίδες της νέας ποιητικής συλλογής της Δήμητρας Κουβάτα ανακαλύπτω μια υπερρεαλιστική γιορτή με πρωταγωνιστές τα σύμβολα και την τεχνική. Μια τεχνική που φέρει την υπογραφή της. Τα σύμβολά της σηματοδοτούν τη θλίψη, καθώς επιδιώκει την κάθαρση με λόγο κρυπτικό, μα επιτηδευμένο, ξεδιπλώνει λεξιλαγνικά την ποιητική της οικονομία. Κάθε της λέξη φέρει σημαίνοντα που ακουμπούν βαθιά τις ρίζες της ύπαρξης. Στους στίχους της Κουβάτα αντιμάχονται η γυναίκα και η κόρη που πλάστηκε από χώμα ελληνικό. Η φύση εμπλέκεται στα σημαινόμενα της Κουβάτα ως φυσική προέκταση όπου τα σύμβολα ξεδιπλώνουν ψυχαναλυτικά το κουβάρι της ποίησής της. Η Κουβάτα χαράζει τη δική της υπογραφή, καθώς ξεδιπλώνει την ποιητική της φλέβα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δήμητρα Κουβάτα, Καθαρό οινόπνευμα ―Από την Κατερίνα I. Παπαδημητρίου»
1. Jules Verne, «Παιδικές και νεανικές αναμνήσεις», μετάφραση – πρόλογος Μαρία Παπαδήμα· 2. Thomas Wolfe, «Η ιστορίας μιας νουβέλας», μετάφραση Γιάννης Λιβαδάς· 3. Edith Wharton, «Η γεροντοκόρη», μετάφραση Χρύσα Τσαλικίδου, εισαγωγή Roxana Robinson· 4. Octave Mirbeau, «Ο θάνατος του Μπαλζάκ», μετάφραση Μαρία Γυπαράκη
Όλα « Στιγμός», Αθήνα 2020.
Εντυπωσιακό τετραπλό ντεμπούτο του οίκου (Μαρία Γυπαράκη, συνεργασία με την «Ευρασία»): έξυπνη ονομασία, οπτικά αναγνωρίσιμο στιλ, ευσύνοπτο σχήμα, μόνο ξένα αμετάφραστα κείμενα, αξιοπρεπείς μεταφράσεις, χαμηλή τιμή αγοράς. Κλακέτα, πάμε: 1: σύντομο αυτοβιογραφικό κείμενο (1891) από ένα λαμπρό συγγραφικό πνεύμα που εξέφρασε αυθεντικά τη Β΄ Βιομηχανική Επανάσταση. 2: η σχέση συγγραφέα – επιμελητή – κειμένου (1936), με χαλαρή αναφορά στο «Περί χρόνου και ποταμού», κορυφαίο μυθιστόρημα του Γουλφ. 3: αξιοπρόσεκτο, κάπως παλιομοδίτικο βιβλίο (1924), στο στιλ των γυναικείων μυθιστορημάτων του 19ου αιώνα, στον οποίο άλλωστε τοποθετείται. 4: το κατά τη γνώμη μου πιο ενδιαφέρον της τετράδας (λογοκριμένη έκδοση 1907, πλήρης μόλις το 1989!).
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.