The Athens Review of Books τεύχος Απριλίου 2021 —κυκλοφορεί

08/04/2021

Πέτρος Μαρτινίδης, Μια κωμωδία αδυναμίας

Κουάμε Άντονι Άππια (Kwame Anthony Appiah), Ένα κλειδί για όλες τις μυθολογίες

Άνταμ Ζαγκαγέφσκι (Adam Zagajewski), Δέκα ποιήματα. Μετάφραση Χάρης Βλαβιανός

Αντώνης Εφραιμίδης, Η Β΄ Πολιτιστική Επανάσταση ή Για ποια κοινωνική δικαιοσύνη μιλάμε;

Μιχαήλα Καραμπίνη-Ιατρού, Κρεϊνομανία

― Με τον Στίβεν Κρέιν το 1897 στην πρώτη γραμμή του πολέμου

Σπύρος Σφενδουράκης, Το λιοντάρι που ζηλεύει

Μαρία Γιαννακάκη, Πορτρέτα αγωνιστών του ’21. Κείμενα: Θάνος Μ. Βερέμης

Δημήτρης Δασκαλόπουλος, Ξαναδιαβάζοντας Αντώνη Σαμαράκη Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Athens Review of Books τεύχος Απριλίου 2021 —κυκλοφορεί»

Καίτη Παπαδάκη, Άνθη πορτοκαλιάς

07/04/2021

Αυτή τη σεζόν θα φορεθούν  τα μπλε και οι παντελόνες  θα  έχουν την τιμητική τους. Τέλη  Μάρτη, οι θερμοκρασίες σιγά-σιγά ανεβαίνουν, ο ήλιος ψηλώνει στον ουρανό. Στα  περιοδικά κυριαρχούν τα έντονα χρώματα . Ακόμα μια άνοιξη.  Πάντα ο Απρίλης ήταν μήνας  γλυκός.  Όμως, πρώτη φορά ένιωθε να τρυπώνει στο μυαλό  χειμώνας. Κάθε που άνθιζαν οι πορτοκαλιές, έβγαινε στο μπαλκόνι, ανάσαινε βαθιά. Το αεράκι έφτανε στα ρουθούνια  φορτωμένο αρώματα. Τώρα, τα άσπρα μικροσκοπικά λουλούδια, στροβιλιζόμενα στον ελαφρύ νοτιά,  θύμιζαν  νιφάδες χιονιού, άοσμες, άγευστες, κρύες. Ο Απρίλης της  σκληρός σαν πέτρα  απειλούσε  να μπει μέσα. Οι σκούρες κουρτίνες με μιας έκρυψαν το απροσδόκητο θέαμα. Τα πατζούρια σφραγίστηκαν.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Καίτη Παπαδάκη, Άνθη πορτοκαλιάς»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Πολ, δεν έχει γούστο ο πόλεμος

06/04/2021

Μύθος μη επαληθευμένος
Για τις ύστατες στιγμές
Των δύο διεκδικητών του θρόνου
Της Θήβας,
Του Πολυνείκη, κατά κόσμον Πολ
Και του αδερφού του
Ετεοκλή

(Περιβάλλον πολέμου. Όλμοι, σφυρίγματα τροχιοδεικτικών, βόμβες φωσφόρου και φλεγόμενοι ορίζοντες. Στα ορύγματα τριγύρω ξεψυχούν δεκάδες στρατιώτες. Συλλογίζονται το αβέβαιο και το πεπλανημένο του κόσμου, το άστατο, τις μάταιες ελπίδες που τόσοι και τόσοι ποιητές τραγούδησαν μια φορά και έναν καιρό. Μαυροφορεμένες γυναίκες γυροφέρνουν τους νεκρούς ολολύζοντας, πενθώντας την πτώση της μεγάλης Θήβας. Κάπου εδώ κείτεται ο Αλέκος, ο Θανάσης, ο Μιχάλης και ο αδελφικός του φίλος ο Άρης με την θαρραλέα καρδιά. Λίγο πιο πέρα ο Αργύρης πεθαίνει ψιθυρίζοντας  ένα παιδικό τραγουδάκι. Θα΄ναι νανούρισμα, ένας σκοπός να συντροφεύει τον μεγάλο ύπνο του κόσμου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Πολ, δεν έχει γούστο ο πόλεμος»

Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Μαρία Σαμπατάκη, Οι κομπάρσοι

05/04/2021

Μαρία Σαμπατάκη, Οι κομπάρσοι ―εκδόσεις Κέδρος

Με απομαγνητοφωνήσεις, καταγραφές συνεντεύξεων σε χαρτί και αντιγραφή πρωτότυπων εγγράφων, η νεαρή ικανότατη ιστορικός δίνει το λόγο σε «ανώνυμους» ανθρώπους, των οποίων η ζωή κάποια στιγμή διασταυρώθηκε με το δημόσιο βίο. Ενδεικτικά:  ένας τρόφιμος παιδούπολης «της Φρειδερίκης»· ένας φιλόλογος που θέλει να δουλέψει έστω παιδονόμος· μια Αρσακειάδα που υφίσταται πατριαρχική βία διαδοχικά από το δεξιό και τον κομμουνιστή άντρα της· ένας ανόητος παρακρατικός που χάνει το σπίτι του· ένας μετανάστης στην Αμερική που γράφει επί δεκαετίες γράμματα. Τίτλοι και σύντομοι επισχολιασμοί των μαρτυριών από τη Σαμπατακάκη, που χαρακτηρίζει το ωραίο της βιβλίο «ωδή στο μεγαλείο της ασημαντότητας»(!).

(Λέξεις 97).

✿

Βασίλης Λαλιώτης, Γαλάζια περίοδος ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

03/04/2021

Από τις εκδόσεις Ενδυμίων

1

Πως ψάχνει κάποιος μια βροχή
για να κρυφτεί που κλαίει; Έτσι έψαχνα,
για να μη δώσω τη χαρά
σε όσους με πλήγωσαν να μ’ έχουνε πληγώσει.
Διαβάζεις Εξομολογήσεις του Μοναχικού Οδοιπόρου
του Ρουσώ και πετάς το βιβλίο, τα έγχορδα
και τα πνευστά και τα κρουστά των λέξεων
σε διαφωνίες ανυπόφορες, και μάτια
που κοιτάζουν μέσα σου ένα γαλάζιο
από θάλασσα και θάνατο ακαταπαύστως.
Ένα κερί στο νεκρό πρόσωπο του Καζαχέμας
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βασίλης Λαλιώτης, Γαλάζια περίοδος ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Ειρήνη Θυμιατζή, Σχέδια εν λευκώ

02/04/2021

―Διακρίνεις κάτι στο βάθος; ρώτησε η Ξένια με αγωνία, τεντώνοντας τον κορμό της από τη μέση και πάνω. Καθόταν στην πολυθρόνα και περίμενε ανυπόμονα να ακούσει τι θα έλεγε η φίλη της.

-Εμένα μου φαίνονται σαν ζώα. Το ένα μοιάζει με αρκούδα, το άλλο με ζαρκάδι. Καθαρός ορίζοντας, καθαρό και το περίγραμμά τους, είπε η Λένη χωρίς αμφιβολία.

-Αποκλείεται! Τα ζώα αυτά δεν μπορούν να συνυπάρξουν στα ίδια περιβάλλοντα.

-Μα τι λες τώρα; Είπε η Λένη ανεβάζοντας τον τόνο της φωνής, φανερά ενοχλημένη. Για έλα από τη μεριά μου! Τι βλέπεις από δω;

Η Ξένια σηκώθηκε με προθυμία. Πλησίασε τη φίλη της. Εστίασε το βλέμμα της στο συγκεκριμένο σημείο που της έδειχνε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ειρήνη Θυμιατζή, Σχέδια εν λευκώ»

Ντέμης Κωνσταντινίδης, Στα δρώμενα του έλους

31/03/2021

 

Άδοξο

Τον παίρνει ο κόσμος για τρελό
αυτόν που του μιλάει η μούσα.
Τις ιστορίες παιδί αγαπούσα
που είχαν τέλος θλιβερό.

Των μαραμένων λουλουδιών
που τα φυτεύουν σ’ άλλα μέρη.
Των ποιητών τ’ άψυχο χέρι Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ντέμης Κωνσταντινίδης, Στα δρώμενα του έλους»