Μάκης Τσίτας, Πέντε στάσεις – κυκλοφορεί

Από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μεταίχμιο η νουβέλα του Μάκη Τσίτα «Πέντε στάσεις», ένας συνταρακτικός μονόλογος μιας γυναίκας για τα όνειρα και τις ματαιώσεις που κρύβονται πίσω από κάθε επιλογή, κάθε προσπάθεια και θυσία.

Η Τασούλα είχε όλους τους δρόμους ανοιχτούς μπροστά της, αλλά τους έκοψε ο Θεόφιλος με τον έρωτά του. Κι όμως, εκείνη βρήκε παράδρομους: σπούδασε, δούλεψε, μεγάλωσε δύο υπέροχα παιδιά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μάκης Τσίτας, Πέντε στάσεις – κυκλοφορεί»

Μαρία Πανούτσου, Με το λεωφορείο των 18:00 ή Supermarket Story

δημοσίευση)

Τελείωσε την δουλειά του στις 16:30. Παρέδωσε το ταμείο  στις 16:37 μμ. Την ώρα εκείνη ήρθε ο αντικαταστάτης του. Πήρε το σακάκι του από την αποθήκη,  το φόρεσε και έφυγε. Εκτός από δύο τρεις τυπικές κουβέντες δεν είπε τίποτα περισσότερο  στον συνάδελφο. Εξ άλλου ήταν κακόκεφος. Ήταν Παρασκευή και είχε πληρωθεί το βδομαδιάτικο από νωρίς. Όταν βγήκε στο δρόμο απομακρύνθηκε από το σημείο της δουλειάς του με βήμα ταχύ. Tότε, άλλαξε το κέφι του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Πανούτσου, Με το λεωφορείο των 18:00 ή Supermarket Story»

Εντευκτήριο, τ. 119 Φεβρουαρίου — κυκλοφορεί

Περιεχόμενα

Γιώργος Κορδομενίδης – Προδρομική-προφητική κριτική του Ντίνου Χριστιανόπουλου για το βιβλίο της «Σωτηρούλας» (2019) που χρησιμοποιεί στον τίτλο το ονοματεπώνυμό του

ΣΕΛΙΔΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΛΓΚΑ ΤΟΚΑΡΤΣΟΥΚ
Όλγκα Τοκάρτσουκ – Πλανήτες. Αποσπάσματα. Μετάφραση: Αλεξάνδρα Δ. Ιωαννίδου
Όλγκα Τοκάρτσουκ – Η τρυφερή αφηγήτρια. Μετάφραση: Γιώργος Θεοχάρης
Γιαν Χένρικ Σβαν – Η Όλγκα Τουκάρτσουκ κι εγώ. Μετάφραση: Μαργαρίτα Μέλμπεργκ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ – ΔΟΚΙΜΙΟ – ΜΕΛΕΤΗ
Γιώργος Βέλτσος – Η Ανάληψις της Θεοτόκου. Δύο ποιήματα από ανέκδοτη, ομότιτλη συλλογή
Βάκης Λοϊζίδης – Δύο ποιήματα
Θεόδωρος Γρηγοριάδης – Ο μικρός κομμωτής Συνεχίστε την ανάγνωση του «Εντευκτήριο, τ. 119 Φεβρουαρίου — κυκλοφορεί»

Μανώλης Μεσσήνης, «Από τον καιρό των ανέμων»

I

Μνήμες της νύχτας σημαδεμένες
το τίναγμα του ίσκιου από τα βλέφαρα
το ξέχειλο ποτήρι της οργής και της θλίψης
και ο δρόμος στη σκοτεινιά μακρύς

II

Κομματιασμένα πώς να τα πεις τόσο φθαρμένα πράγματα
Και η θάλασσα χωρίς το φως του ήλιου χωρίς τους γλάρους
Και της καρδιάς παρατημένο το τραγούδι
Ό,τι στη μνήμη φόρτωσες βαρύ Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μανώλης Μεσσήνης, «Από τον καιρό των ανέμων»»

Ευγενία Μπογιάνου, «Φανή» -προδημοσίευση

Από τις εκδόσεις Μεταίχμιο

Όσο τον κοιτάζω να γράφει το μήνυμα μού έρχεται στο μυαλό, έτσι απρόσκλητα όπως γίνεται πάντα, μια παιδική ανάμνηση. Είμαι εφτά χρονών, ο Νίκος με κρατά από το χέρι και περπατάμε για ώρα κάτω από έναν ήλιο σκληρό που τονίζει τα περιγράμματα με δύναμη, δίνοντας στα πράγματα οριστικότητα. Προηγουμένως φυσούσε, ο αέρας έκανε τα δέντρα να μονολογούν, τώρα έχει πέσει άπνοια. Η άπνοια και η κάψα του μεσημεριού μας ακολουθούν, έχουν πρόσωπα. Ακούω την αναπνοή του, ένα γουργουρητό, σαν κάτι χαλασμένο βαθιά μέσα του, φοβάμαι πως θα πέσει κάτω, πως δεν θα σηκωθεί ποτέ ξανά, αλλά εκείνος συνεχίζει με γρήγορο ρυθμό, δίχως να δίνει σημασία στις διαμαρτυρίες μου, που δεν τις εκφράζω με λόγια, αλλά μόνο με ένα επίμονο τράβηγμα του χεριού του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευγενία Μπογιάνου, «Φανή» -προδημοσίευση»

Mary Webb, Spring in the West / Green Rain -Aπόδοση: Ασημίνα Λαμπράκου

(στην φίλη γ. ν.
α. λ.)

Άνοιξη στη Δύση

Στους τόπους τους ιερούς ανάμεσα, σύντομα
Θα πρασινίσει, καθώς, ξανά θροΐζουν καμπαναριών αρμονικές
Με του τρωγλοδύτη τις νότες, τις μονότονες, γλυκές.
Κάτω από γαλάζιους θόλους, η πεδιάδα θα ’ναι σύντομα
Μέσα στον ήλιο φωτεινή, απέραντη, στο ρόδινο βαμμένη,
Χρόνο πολύ, κι όταν τελειώσει η μέρα,
—————————–στο φεγγάρι ακουμπισμένη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Mary Webb, Spring in the West / Green Rain -Aπόδοση: Ασημίνα Λαμπράκου»

Κωνσταντίνος Χ. Λουκόπουλος, Ενύπνια τα μεθεόρτια -Κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

Από τις εκδόσεις Έναστρον

ΠΩΣ ΘΑ ΓΛΙΤΩΣΕΙΣ ΜΩΡΟΜΑΝΑ;

Έτσι μεγάλωνε αυτό το σπίτι
και μας κατάπινε από τα νεύρα του μεγάλωνε κι έπινε και γερνούσε
σαν μια στεγνή φέτα καρπούζι
κι έτσι κόνταιναν τα χέρια και μαζεύονταν
και τα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών
ένα δίχτυ φτιάχνανε
και εσωπλέκονταν
ιστός και όχι ιστία.
θα βρουν τα σπλάχνα εκεί
θα βρουν
τα συκώτια μας Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Χ. Λουκόπουλος, Ενύπνια τα μεθεόρτια -Κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»