στάχτες

Εκδόσεις Μελάνι

ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΙΕΣ

Με την εικόνα του Έρωτα
εξορκίζω τον θάνατο.
Με την εικόνα μου που βλέπω
παίρνω σχήμα,
«καθαρίζω» από τους κόκκους
αθωότητας.
Στην εικόνα του εφήμερου
προσεύχομαι
με ταπεινή απελπισία.
Η εικόνα του κόσμου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Πατακιά, Ζυγός ψυχοστασίας — κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Μετάφραση: Ασημίνα Ξηρογιάννη, Πρόλογος: Αναστάσης Βιστωνίτης, εκδόσεις Βακχικόν

Περιγραφή

Ο Μαρκ Στραντ (Mark Strand) γεννήθηκε στις 11 Απριλίου του 1934 στο νησί Πρινς Έντουαρντ του Καναδά αλλά έζησε και δημιούργησε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σπούδασε ζωγραφική και λογοτεχνία και στη συνέχεια δίδαξε αγγλική και συγκριτική λογοτεχνία σε πανεπιστήμια των ΗΠΑ (Υale, Princeton και Harvard) και της Βραζιλίας. Ο Μαρκ Στραντ πέθανε στις 29 Νοεμβρίου του 2014 στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, σε ηλικία 80 ετών. Στα γράμματα εμφανίστηκε το 1964 με την ποιητική συλλογή Sleeping with One Eye Open. Το 1999 τιμήθηκε με το βραβείο Πούλιτζερ για την ποιητική συλλογή του Blizzard of One. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Mark Strand, Προσωρινή αιωνιότητα — κυκλοφορεί»

Mία ψυχὴ κουρελιασμένη ἀπ’ τὰ συμπλέγματα κατωτερότητας καὶ τὶς στερήσεις μπορεῖ ν’ ἀποβῇ καταστροφικὴ γι’ αὐτοὺς ποὺ θάχουν τὴν ἀτυχία νὰ βρεθοῦν στὸν δρόμο της. Κι ἂν μία τέτοια ψυχὴ ἔχει τὴν ἀρρωστημένη φιλοδοξία νὰ φτάσῃ τὰ ψηλότερα σκαλιὰ τοῦ θρόνου, πιστεύοντας πὼς ἔτσι θὰ ξεφύγῃ ἀπ’ τὴν χθαμαλότητα καὶ τὴ φτώχια της καὶ θὰ ξεπεράσῃ τὰ συμπλέγματα ποὺ τὴν κατατρύχουν, τότε εἶναι διατεθειμένη, ἐλαφρὰ τῇ καρδίᾳ, νὰ ἐξαφανίσῃ ἀπὸ μπροστά της τὸν κάθε κακορίζικο τὸν ὁποῖο θεωρεῖ ἐμπόδιο στὴν πραγμάτωση τῆς ὑπέρτατης εὐτυχίας της. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Κ. Χατούπης, Χατζηάχριστος»

Mια μέρα που άγρια η πλήξη τον μαστίγωνε,
κι’ η μοναξιά τού σάλευε τα φρένα του
στο μακρυνό Σιντάμο,
ο Kωνσταντίνος Kριθαράς, εκ Φιλιατρών,
την Aβησσυνεζούλα Tινκινές
τη γύρεψε απ’ τον κύρη της σε γάμο.

Kαι στη στιγμή, με δυο γελάδες αχαμνές,
έκανε χτήμα τη μικρούλα Tινκινές.

Kι’ ο Kωνσταντίνος Kριθαράς κτηνώδικα
στη μαύρη βελουδένια σάρκα της
ολονυχτίς τη λύτρωση ζητούσε.
Kι’ η Tινκινές, με δέος στα ματάκια της,
τον κάθε πόθο του άσπρου της Θεού
πιστά τον εκτελούσε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Της Κυριακής: Μισός – Mισός, του Ορέστη Λάσκου»

Από τις εκδόσεις Σμίλη

ΑΝΑΠΟΔΕΙΚΤΟ

Ὑποψιάστηκα νωρὶς
Πὼς αὐτὴ ἡ αἰφνίδια σιωπὴ
Ποὺ εἰσβάλλει στὰ κορμιά, στὰ ξοδεμένα σώματα,
Δὲν εἶναι λόγος τοῦ Θεοῦ – ,
Εἶναι σκιὰ τοῦ χάρτη
Ποὺ ἔτσι ἀσύδοτα ὁρίζει τὴ νόηση
Καὶ φυλακώνει μας στὴν πέτρα·
Καὶ πὼς αὐτὸς ὁ πόνος ὁ βουβός,
Τῶν συγγενῶν τὰ κλάματα, τοῦ ἔξω κόσμου ὁ κοπετὸς Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Μανδάλου, Το ελεήμον τραύμα — κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»