Μαρία Πατακιά, Ζυγός ψυχοστασίας — κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

Εκδόσεις Μελάνι

ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΙΕΣ

Με την εικόνα του Έρωτα
εξορκίζω τον θάνατο.
Με την εικόνα μου που βλέπω
παίρνω σχήμα,
«καθαρίζω» από τους κόκκους
αθωότητας.
Στην εικόνα του εφήμερου
προσεύχομαι
με ταπεινή απελπισία.
Η εικόνα του κόσμου
ήταν ορατή
όταν το βλέμμα στρεφόταν
προς τα μέσα.
Η εικόνα ήταν δυνατή
όταν η καρδιά,
εκτεθειμένη προς τα έξω,
κοίταζε έκθαμβη τα μυστήρια.
Την εικόνα μου βλέπω
να φυγομαχεί.
Την καλώ και πάλι στις επάλξεις.
Την ασπίδα μου κρατώ
ρευστή μα άθραυστη
όπως τα μελλούμενα.

ΤΟ ΒΑΣΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ…

Επανασχεδιάζεις τις γραμμές
της ρωγμής
ή τις ακολουθείς απλώς
κι όπου σε πάνε;
Το βασικό στρατήγημα είναι:
Χειρίζεσαι την απουσία
μέσω της παρουσίας σου
ή το αντίθετο;
Η βασική προσποίηση είναι:
Κοιτάς τον καθρέφτη σου
και μιμείσαι την εικόνα σου
ή φοράς τη μάσκα σου
κι ας σε αποκαλύψει;

ΝΕΚΡΟΛΟΓΙΑ
Με έναν μικροφωνισμό ξεκίνησε
η νεκρολογία του ονείρου.
Τρόμαξε ο ύπνος κι έσταξε
λίγο απ’ το μαύρο του εφιάλτη
στην αίθουσα των κατόπτρων.
Μικρή αναταραχή στο ακροατήριο.
Κουνήθηκαν από τη θέση τους
κάποιες αισθήσεις και αισθήματα.
Σύντομα όμως όλα τακτοποιήθηκαν
ψέκασε λίγη essence ψυχραιμίας
η ταξιθέτρια λογική
και η τελετή άρχισε
την προκαθορισμένη ώρα.
Εν τιμαίς και οργάνοις,
με υγρό το υποσυνείδητο
και μεσίστια τη σημαία των ενστίκτων
κηδεύτηκαν κι οι τελευταίες αυταπάτες.

*
©Μαρία Πατακιά